Jonge otters pakken de draad op bij Fûgelhelling
URETERP De Fûgelhelling heeft bijzonder ‘bezoek’. De Ureterper wildopvang heeft zich ontfermd over drie jonge otters waarvan de moeder is doodgereden. De weesjes maken het naar omstandigheden goed, maar hebben nog een lange weg te gaan. Pas na negen maanden, mits de diertjes zelfredzaam genoeg zijn, kunnen de marterachtigen weer de natuur in.
De Fûgelhelling heeft wel vaker de zorg voor otters op zich genomen, maar drie jonge otters tegelijk is uniek, vertelt beheerder Hetty Sinnema van de wildopvang. De jonge otters, twee vrouwtjes en een mannetje, werden anderhalve week geleden in slechte conditie aangetroffen in natuurgebied de Weerribben. De hulp had met veel langer uit moeten blijven, aldus Sinnema. “Dan hiene se it net rêden.“
De puppy’s, die toen ze gevonden werden op de laatste reserves teerden, klauteren langzaam weer bij de wal op. Vooral het mannetje is flink aangesterkt, de beide vrouwtjes hebben het volgens Sinnema ‘dreger’ en moeten hard werken om de achterstand in te halen. Eén van de vrouwtjes is bovendien blind geraakt aan één oog. “Mar mei in each kin se wol oerlibje.”
Jildau Sinnema is belast met de dagelijkse zorg van de ottertjes. - Gurbe van der Woude
Sinnema ‘s dochter Jildau, specialist marterachtigen, is verantwoordelijk voor de dagelijkse zorg. De beide vrouwtjes worden met de fles gevoerd, het mannetje kan, met behulp van een houder, bijna geheel zelfstandig uit de fles drinken. De roofdiertjes krijgen alleen de hoogst nodige hulp. “Se moatte net ferminsklikje en sa natuerlik mooglik opgroeie.”
Knuffelen met de otters, terwijl het knuffelgehalte van het verweesde trio groot is, is niet aan de orde. Dat weten de vrijwilligers van het wildcentrum ook, aldus Hettema. “Dy’t dat wolle kinne better nei in asyl foar hûnen of katten.” Als alles goed gaat, worden de diertjes eind komend voorjaar weer vrijgelaten.
De otters krijgen hulp op hun weg naar zelfstandigheid. Zo krijgen ze zwemles en moeten ze leren hun eigen voedsel te vergaren. Zwemmen kunnen de diertjes wel, vertelt Sinnema, het gaat er om vertrouwen te kweken en de otters sterker en slimmer te maken. Volgens Sinnema is het proces te vergelijken met de opvoeding van een kind. “In bern fan tolve kin in hiel soad, mar dy litte je ek net selsstannich wenje.”
De verzorgers nemen steeds meer afstand, aldus Sinnema. Volgens de beheerder wordt in de laatste maanden alleen nog wat vis bij de otters naar binnen gegooid. De verzorging van de roofdiertjes vergt een speciale aanpak, maar gelukkig is in de loop der jaren de nodige ervaring opgedaan. “It hat, ek mei help fan oare sintra, in hiel leartrajekt west.”
Hetty Sinnema voedt één van de twee vrouwtjesotters. - Gurbe van der Woude
Dat de opvang van drie jonge otters bijzonder is, blijkt ook uit de media-aandacht. Journalisten en cameraploegen weten de weg naar de opvang aan de Ureterper Feart te vinden. Omrop Fryslân (radio en tv) , Algemeen Dagblad, NRC, Hart van Nederland, het Jeugdjournaal en weekblad Actief zijn allemaal langs geweest om een reportage te maken. Het natuurprogramma Vroege Vogels heeft aangekondigd aanwezig te willen zijn bij de eerste ‘zwemles’ van de diertjes.
Dat de belangstelling groot is, heeft volgens Sinnema ook te maken met de schattige uitstraling van de puppy’s. De Fûgelhelling werkt graag mee, maar wel onder eigen voorwaarden. Het moet passen in het schema van het wildcentrum en De Fûgelhelling moet de gelegenheid krijgen om het eigen verhaal te vertellen. “Dy romte krije wy.”
Het wildcentrum zet zich met hart en ziel in voor de opvang van dieren, maar doel is dat er minder slachtoffers naar Ureterp komen. Sinnema: “Dêrfoar binne maatregels nedich, lykas bygelyks mear faunatunnels. Wy besykje minsken foar te ljochtsjen en bewust te meitsjen sadat minske en bist better en feiliger gearlibje kinne. Dat boadskip kinne wy op dizze wize ferspriede.”
