Fried en Ietie Verweij verlaten hun gouden plekje: “Er is hier een ongekende vrijheid”

Fried en Ietie Verweij zijn nuchter bescheiden over hun plekje aan De Kalkovens. Ze weten niet beter dan dat ze hier al jaren gewoon heerlijk en vrij wonen. Voor hen een bijzonder plek.

Het is 1973 als Fried en Ietie Verweij aan de Schoolstraat in Gorredijk een autoschadeherstelbedrijf beginnen: Autoschade Verweij. Na een paar jaar verhuist het bedrijf naar De Kalkovens en het gezin naar de Houtmoune. “Naast ons bedrijfspand was er op De Kalkovens nog helemaal niks”, vertelt Fried. “Het leek me wel wat om bij de zaak te wonen.” “Ietie dacht daar anders over. Lachend: “In mijn jeugd woonden we ook bij het bedrijf. We waren áltijd aan het werk.”

Verliefd op piramide 

Fried houdt het plan in zijn achterhoofd. En als hij op een zonnige zomerdag samen met achterbuurman en aannemer Freerk de Leeuw door Terherne vaart, passeert hij een vrijstaande woning met een opmerkelijke piramidevorm. Fried is op slag verliefd. “Zoiets zou ik wel willen. De vorm van de woning sprak me aan. Het huis was bovendien licht, met veel ramen. En het lag aan het water. Tja, zo’n locatie hadden wij bij de zaak ook...” Freerk reageerde volgens Fried spontaan. “Ik moest vragen wie het had ontworpen, dan zou hij het wel bouwen.” 

Ietie gaat alsnog overstag voor ‘wonen bij de zaak’. Architect Dorenbos gaat aan de slag. Fried: “We gingen voor een grotere woning dan we in Terherne zagen. In die tijd ging je geen klein huisje bouwen. En we hadden de mogelijkheid.” Het echtpaar vindt het vooral belangrijk dat het huis licht is. “Ruimte en licht, daar viel ik op”, zegt Ietie. “En een open keuken, dat vond ik gezellig.” 

Het fantastische licht, de ruimte, de ruime slaapkamers boven.

Fried kent nogal wat ondernemers in de buurt. Naast bouwbedrijf De Leeuw Jellema schakelt hij Jan de Vries in voor de kozijnen en schuifdeuren. Rink Bethlehem verzorgt het schilderwerk en interieurbouwer Fred van der Pijl maakt onder meer de eettafel, lampen en vensterbanken. Zo komt het beste van Gorredijk samen in de woning. Fried voegt bijzondere details toe, zoals een zwevende trap die op één stalen buis steunt, en een metalen toiletpot.

Bootjes kijken

Inmiddels zijn we 28 jaar verder. Fried en Ietie zijn gepensioneerd en de woning is volledig afgescheiden van het bedrijf. Het huis was al die jaren een echt thuis voor hen. Fried vat het wonen hier samen als ‘top’. “Het fantastische licht, de ruimte, de ruime slaapkamers boven. En beneden kun je met gemak een werk- of slaapkamer creëren. Jong en oud kan zich hier thuis voelen.”

Ook de ligging, pal aan de Opsterlandse Compagnonsvaart, betekent genieten. “Ja, dat water”, verzucht Ietie. “We zijn er dol op. Ik ben een echte Friezin en bij ons thuis waren we in de weekenden altijd aan het varen. Je mag hier je eigen boot aanleggen.” In de zomermaanden is het bootjes kijken op de veel bevaren Turfroute. “Heel gezellig en levendig is dat. Er is genoeg afstand, overlast ervaren we niet, ook niet van de brug hiernaast.” Het ultieme vakantiegevoel dus, gewoon voor de deur. En bij een ouderwets strenge winter sta je als eerste op het ijs. Bovendien ligt het centrum van Gorredijk maar vijfhonderd meter verderop. 

Hoewel tuinieren niet direct hun hobby is, is de tuin in 28 jaar stiekem uitgegroeid tot een groen paradijs. Met gras, bestrating, groenblijvende hagen en fijne zitjes. Fried: “Het erf is 935 m2 groot. Heel royaal, maar je hebt de handen er niet aan vol. Af en toe maaien en wat snoeien voldoet. Dat is het voordeel van een volwassen tuin: die is klaar.”

Ondernemend

Officieel is De Kalkovens een bedrijventerrein en toch hebben Fried en Ietje totaal niet het idee dat ze tussen de bedrijven wonen. Fried: “We hebben direct een grote heg laten aanleggen.” De toekomstige bewoner moet wél een inschrijving bij de Kamer van Koophandel hebben, dus ondernemend zijn. Wonen en werken gaat op deze locatie goed samen. 

Hoe fijn het ook is aan De Kalkovens, voor Fried en Ietie Verweij breekt er een nieuw hoofdstuk aan. “We laten wel een mooie plek achter”, vindt Fried. “Dat zeker”, beaamt Ietie. “Het voelt voor mij elke dag alsof ik in een vakantiehuis ben. Maar het is voor ons nu echt te groot. We zijn toe aan een kleinere, gelijkvloerse woning. Mét uitzicht, dat vinden we nog steeds belangrijk!” 

Tekst: Belinda Fallaux
Foto’s aangeleverd