Uitgeleide doen
“Die passen toch wel op de zolder!”, roept Teatske uit als ik de bruiloftsgasten van haar zoon niet kan helpen met maar één gastenkamer voor twee. Zij kan het weten: ze is hier opgegroeid toen het nog een boerderij was. Ze sliep destijds met haar zussen op diezelfde zolder. De broers ook, achter een gordijn. Heit en mem in de bedstee beneden. “Nou, laat het jonge stel maar eens kijken of ze het acceptabel vinden”, doe ik water bij de wijn. En dat gebeurt. Het bruidspaar ziet het helemaal zitten. Na een paar dagen krijg ik een gastenlijst met in- en uitcheckdata voor tien familieleden en vriendinnen, verspreid over vier nachten. Het wordt een internationaal gezelschapje, begrijp ik.
Maar het is een voorbeeldig gezelschapje, blijkt als ze komen. Het huis geurt als een Douglaswinkel en overal klinkt gelach. Ik ben verbluft als ze de dag na het feest al om 7.00 uur samen willen ontbijten. Tja, eentje moet de flitsbus naar Londen halen – en de anderen willen haar uitgeleide doen. De gedekte tafel staat stipt op tijd klaar met versgeperst sap, eitjes en croissants uit de oven. Maar… het is zo stil, ze zullen zich toch niet hebben verslapen? Tot ineens met licht geruis de helft van de groep van de zoldertrap afdaalt en de andere helft van de trap in ons woongedeelte. Zo kun je makkelijk tien gasten aan!
Alie Rusch info@bedenbrochje.nl
“Die passen toch wel op de zolder!”, roept Teatske uit als ik de bruiloftsgasten van haar zoon niet kan helpen met maar één gastenkamer voor twee. Zij kan het weten: ze is hier opgegroeid toen het nog een boerderij was. Ze sliep destijds met haar zussen op diezelfde zolder. De broers ook, achter een gordijn. Heit en mem in de bedstee beneden. “Nou, laat het jonge stel maar eens kijken of ze het acceptabel vinden”, doe ik water bij de wijn. En dat gebeurt. Het bruidspaar ziet het helemaal zitten. Na een paar dagen krijg ik een gastenlijst met in- en uitcheckdata voor tien familieleden en vriendinnen, verspreid over vier nachten. Het wordt een internationaal gezelschapje, begrijp ik.
Maar het is een voorbeeldig gezelschapje, blijkt als ze komen. Het huis geurt als een Douglaswinkel en overal klinkt gelach. Ik ben verbluft als ze de dag na het feest al om 7.00 uur samen willen ontbijten. Tja, eentje moet de flitsbus naar Londen halen – en de anderen willen haar uitgeleide doen. De gedekte tafel staat stipt op tijd klaar met versgeperst sap, eitjes en croissants uit de oven. Maar… het is zo stil, ze zullen zich toch niet hebben verslapen? Tot ineens met licht geruis de helft van de groep van de zoldertrap afdaalt en de andere helft van de trap in ons woongedeelte. Zo kun je makkelijk tien gasten aan!
Alie Rusch info@bedenbrochje.nl
