Ik grasduin regelmatig door de boekenafdeling van kringloopwinkels. Er zit altijd wel iets bij. En dat vaak voor een euro per boek en meestal voor tien euro plezier. Zo vond ik laatst ‘FC Aftakeling’, over oude mannen en hun liefde voor voetbal. Uiterst vermakelijk.
Ik zag het op mijn nachtkastje liggen toen ik mij zaterdagmiddag omkleedde als voorbereiding op een familietoernooi van mijn korfbalclubje. Als onverwachte ster was ik door gezinsleden overgehaald mee te doen. Een avond eerder had huisarts Jon Brouwers bij de opnames van Sa! yn Petear mei Bakkefean nog eens uitgebreid over het dorpsproject ‘gezond oud worden’ verteld. En over de problemen van overgewicht. Dan breekt bij mij als begin-vijftiger met een respectabele BMI het zweet direct uit. Het toernooi kwam dus op het juiste moment.
Ik dwong respect af met het benutten van een paar kansjes. En met mijn fanatieke manier om een beroerd gegooide bal van een teamgenoot met amper korfbalervaring alsnog te pakken. Met een onverwachte beweging tartte ik echter mijn zwaartepunt en lag ik ineens met bloedende knieën op het veld. Leve het met zand ingestrooide kunstgras. Het hield mij niet tegen, ik bikkelde door. We haalden zelfs nog de winnaarspoule.
Het was warm, het was gezellig en na afloop analyseerden we met een paar vijftigers de middag. Ik bleek van de 120 deelnemers de op een na oudste. De senior van het toernooi was zelfs onervaren in het korfbal, maar deed met zijn deelname zijn familie een groot plezier. Hij was al voorzien van steunkousen. ‘Oars fal ik út elkoar.’ Kijk, zover ben ik nog niet. Ons groepje analisten kon in de derde helft het tempo van de jongeren behoorlijk bijhouden. Zeker toen er ook nog broodjes worst op tafel werden gezet. Pas aan het begin van de avond kwamen de woorden van dokter Jon weer bovendrijven.
Ik zag het op mijn nachtkastje liggen toen ik mij zaterdagmiddag omkleedde als voorbereiding op een familietoernooi van mijn korfbalclubje. Als onverwachte ster was ik door gezinsleden overgehaald mee te doen. Een avond eerder had huisarts Jon Brouwers bij de opnames van Sa! yn Petear mei Bakkefean nog eens uitgebreid over het dorpsproject ‘gezond oud worden’ verteld. En over de problemen van overgewicht. Dan breekt bij mij als begin-vijftiger met een respectabele BMI het zweet direct uit. Het toernooi kwam dus op het juiste moment.
Ik dwong respect af met het benutten van een paar kansjes. En met mijn fanatieke manier om een beroerd gegooide bal van een teamgenoot met amper korfbalervaring alsnog te pakken. Met een onverwachte beweging tartte ik echter mijn zwaartepunt en lag ik ineens met bloedende knieën op het veld. Leve het met zand ingestrooide kunstgras. Het hield mij niet tegen, ik bikkelde door. We haalden zelfs nog de winnaarspoule.
Het was warm, het was gezellig en na afloop analyseerden we met een paar vijftigers de middag. Ik bleek van de 120 deelnemers de op een na oudste. De senior van het toernooi was zelfs onervaren in het korfbal, maar deed met zijn deelname zijn familie een groot plezier. Hij was al voorzien van steunkousen. ‘Oars fal ik út elkoar.’ Kijk, zover ben ik nog niet. Ons groepje analisten kon in de derde helft het tempo van de jongeren behoorlijk bijhouden. Zeker toen er ook nog broodjes worst op tafel werden gezet. Pas aan het begin van de avond kwamen de woorden van dokter Jon weer bovendrijven.
