Na mijn bijdrage aan het Sa! Politiek Café vorige week kreeg ik een aantal vragen over woningruil. Graag leg ik dit idee en de oorzaak nader uit. Wij zien dat behoorlijk veel mensen wel willen verhuizen, maar dat ze eerst een ander huis willen vinden. Door het lage aanbod verloopt die zoektocht moeizaam en lukt het vaak niet om te kopen. De eigen woning komt daarom ook nog niet te koop.
Ziedaar het probleem van de stagnerende woningmarkt. De zoekers wachten op elkaar. Wie zet de eerste stap om zijn huis te koop te zetten, terwijl er nog geen ander huis gevonden is? Geen eenvoudige keuze. Toch zou het enorm helpen als zoekers van elkaar weten dat er verhuiswensen zijn. Sinds kort bestaat daarom de mogelijkheid om de woning ‘te ruil’ aan te bieden. Dat wil zeggen dat de woning niet te koop staat voor iedereen, maar alleen te koop is voor een kandidaat die zelf een woning heeft waar de verkoper in wil. Dus ruilen met iemand die zoekt wat jij hebt en die heeft wat jij zoekt.
Een leuk bijkomend voordeel is dan dat beide partijen niet aan de gekte in de huizenmarkt mee hoeven te doen met enorme overbiedingen, maar een normaal prijsniveau kunnen hanteren. Uiteraard zitten er wat haken en ogen aan een ruil vast. Afspraken moeten goed worden vastgelegd zodat het zeker is voor beiden dat de ruil door kan gaan. Ook is het belangrijk goed te kijken naar het waardeverschil tussen de woningen. Dat is prima op te lossen. Hoe meer eigenaren deze manier van ‘te ruil zetten’ gebruiken, hoe groter de kans op succes. Zo wordt goed zichtbaar welk potentieel aanbod er is. En kunnen zelfs meerdere woningen in de carrousel terechtkomen.
Ziedaar het probleem van de stagnerende woningmarkt. De zoekers wachten op elkaar. Wie zet de eerste stap om zijn huis te koop te zetten, terwijl er nog geen ander huis gevonden is? Geen eenvoudige keuze. Toch zou het enorm helpen als zoekers van elkaar weten dat er verhuiswensen zijn. Sinds kort bestaat daarom de mogelijkheid om de woning ‘te ruil’ aan te bieden. Dat wil zeggen dat de woning niet te koop staat voor iedereen, maar alleen te koop is voor een kandidaat die zelf een woning heeft waar de verkoper in wil. Dus ruilen met iemand die zoekt wat jij hebt en die heeft wat jij zoekt.
Een leuk bijkomend voordeel is dan dat beide partijen niet aan de gekte in de huizenmarkt mee hoeven te doen met enorme overbiedingen, maar een normaal prijsniveau kunnen hanteren. Uiteraard zitten er wat haken en ogen aan een ruil vast. Afspraken moeten goed worden vastgelegd zodat het zeker is voor beiden dat de ruil door kan gaan. Ook is het belangrijk goed te kijken naar het waardeverschil tussen de woningen. Dat is prima op te lossen. Hoe meer eigenaren deze manier van ‘te ruil zetten’ gebruiken, hoe groter de kans op succes. Zo wordt goed zichtbaar welk potentieel aanbod er is. En kunnen zelfs meerdere woningen in de carrousel terechtkomen.
