Geen gedwongen bedrijfsbeëindiging voor boeren
URETERP Dat de boeren aan de bak moeten om de stikstofuitstoot verder te verlagen, staat vast. Hoe dat moet gebeuren, is nog onbekend. Maar gedeputeerde Klaas Fokkinga stelde de Opsterlandse boeren vorige week gerust. Ze hoeven niet bang te zijn voor gedwongen beëindiging van hun bedrijf.
De gemeente Opsterland telt drie Natura 2000-gebieden binnen haar grenzen, er liggen er ook nog twee dichtbij. Al deze sterk beschermde natuurgebieden lijden onder teveel stikstof, waardoor kwetsbare soorten onder druk staan. Dus moet er wat gebeuren. De precieze provinciale doelstellingen voor 2030 zijn nog niet bekend, maar in 2050 mag er geen overschrijding meer zijn van de kritische depositiewaarden (KDW). De landouw krijgt een belangrijke rol bij het verlagen van de stikstofuitstoot. Met algemene generieke maatregelen verwacht Fryslân de stikstofuitstoot met 20 procent te kunnen verlagen. En dat lijkt voor de Natura2000-gebieden Van Oordt’s Mersken, Wijnjeterperschar en Bakkeveense Duinen voldoende te zijn, zo hoorden de Opsterlandse LTO-boeren van de provinciemedewerkers.
Hoe de generieke maatregelen eruit gaan zien, is nog niet bekend. De eerste contouren van het Uitvoeringsprogramma zorgden onlangs voor veel oproer in de media. Boeren moesten wijken, zo klonk het. Maar dat is niet het verhaal, volgens Fokkinga en zijn medewerkers. Het programma kent nu vooral beschrijvingen van processen. Het is nog niet af. “Mar de Steaten fergen ús derop dat se wat sjen mochten”, aldus Fokkinga. “De lânbou en de provinsje lizze tichter by elkoar as wy tinke.” En vrijwilligheid is en blijft het uitgangspunt, zo stelde de gedeputeerde.
Zodra de gebiedsprocessen van start gaan, wil de provincie met de boeren in overleg om samen tot de beste maatregelen te komen. Er ligt in Den Haag geld klaar; Fryslân denkt kans te maken op circa 1,5 miljard euro. “Mar dan moatte wy mei-elkoar wol mei goede plannen komme.” De provincie wil daarbij ook nadrukkelijk kijken naar technische oplossingen zoals mestvergisting. “Mar dan moatte wy der wol foar soargje dat it goed ûnderboud is. Dat de technyk dy’t wy foarstean ek stân hâldt by de rjochter.”
De boeren maken zich zorgen over perspectief en zekerheid voor de langere termijn. Zorgen die de provincie deelt. Maar Fokkinga benadrukte tegenover de boeren dat het provinciebestuur wel gewoon de wet heeft uit te voeren. Het Rijk bepaalt wat het eindresultaat moet zijn, de provincie hoe daar te komen. “De wet leit der. Dat is in gegeven. It is no oan ús mei-elkoar hoe’t wy it goed dwaan kinne. Foar de natoer en foar ússels.”
