Briljanten huwelijk voor Hobbe en Luida Veenstra
URETERP Hoe ze verkering kregen? “Ik wit it wier net mear”, zegt Hobbe Veenstra met een lach. “Mar it siet wol goed, oars hâlde je it net sa lang mei elkoar út”, vult zijn vrouw Luida Veenstra-Eringa aan. Maandag vierde het echtpaar hun briljanten huwelijksjubileum. “In rykdom dat wy dit belibje meie.”
Hobbe Veenstra (90) werd geboren in Lippenhuizen. Zijn vrouw Luida (88) -“Se neame my Ludie”-, zag in het voormalige Wijnjeterp het levenslicht. Ze leerden elkaar op school al kennen. Hoe het tot een relatie kwam, weet geen van beiden meer. Het paar had vijf jaar verkering. Hobbe moest eerst nog in dienst en een huis vinden was, net als tegenwoordig, moeilijk. In 1957 gaven ze elkaar het jawoord.
Boerendroom
Het jonge stel huurde een ‘boerespultsje’ in Hoornsterwaag. Het was Hobbe zijn droom om boer te worden en hij kreeg de volle steun van Ludie. “Dat moat, want as boer binne je altyd besich.” Na zestien jaar kreeg het paar in Wijnjewoude een eigen boerderij die ze veertien jaar bestierden. Na de ‘pensionering’ kwam het echtpaar via Beetsterzwaag in 1996 in Ureterp terecht. Hier wonen ze nog altijd zelfstandig en met plezier. De boerderij runnen was hard werken, maar Hobbe zou het zo weer doen. Eigen baas, werken in de natuur en met dieren, hij kan zich geen mooier leven voorstellen. En: “Fan hurd wurkjen wurde je net minder.” Bovendien had hij aan zijn vrouw Ludie een geweldige hulp. Het echtpaar steunde elkaar, in goede en slechte tijden, door dik en dun, altijd.
Het was prachtig, maar niet altijd makkelijk. Ludie kampte met nierproblemen. Eerst maar eens drie weken plat, verordonneerde de dokter. “Dat wie net bêst mei trije lytse bern en in buorkerij, mar wy ha it, mei de noadige hulp, rêden.” Zoon Siebe lag als gevolg van een verwaarloosde buikvliesontsteking vier weken in het ziekenhuis. “In spannende tiid.”
Boerenpraat
Het boerenvirus is een-op-een doorgegeven. De zonen Popke en Siebe hebben een eigen boerderij en dochter Aafke is getrouwd met een boer. “Je kenne wol riede wer’t wy op jierdeis oer prate.” Het boerenbestaan is door de schaalvergroting wel enorm veranderd. Hobbe: “De sjarme is ferdwûn. Froeger wie it ek hobby, it draait no allinnich om effisjinsje en jild.”
Ludie kampt de laatste jaren met de gezondheid. Ze kreeg twee tia’s en een hersenbloeding. Haar zicht is beperkt, de krant lezen of tv kijken kan niet meer. Als gevolg van een val in de keuken mag ze alleen nog met de rollator lopen. De Ureterpse lag drie maanden in revalidatiecentrum Marrewyk. Hobbe kwam trouw iedere dag op bezoek. “Geweldich no.”
‘Net kleie’
Klagen doen de jubilarissen niet. “Wy ha in hekel oan minsken dy’t kleie en seure.” Hobbe: “En oan luie minsken.” Het jubileumpaar is dankbaar voor wat het leven hen geschonken heeft. “Wy ha it moai hân en ha it noch goed. It soe moai wêze as wy hjirre noch in tiid mei ús beiden selsstannich wenje meie.” Genieten doen ze van de negen klein- en veertien achterkleinkinderen.
