Ze verbleef al enige dagen uitnodigend bij ons voor huis. Ook al lag ze roerloos aan de waterkant, de aantrekkingskracht van de rode waterfiets was onweerstaanbaar. Mijn buurman, de eigenaar, had zijn toestemming al gegeven.
Op zaterdagmiddag bezweek ik. Toerisme in eigen dorp. Al bijna 25 jaar wonen wij aan de boulevard van Terwispel. Aantrekkelijk voor wandelaars, fietsers en bootjes. Sinds een paar weken is de Turfroute weer open. Dagelijks zie ik ze varen. Van skûtsjes tot strijkijzers met Duitse vlag; alles komt voorbij. De geruchten gaan dat zelfs André van Duin hier vorige week is gesignaleerd.
Zelf gaan we zelden het water op. Misschien was dat wel wat die rode waterfiets ons wilde vertellen. Kijk eens naar je eigen omgeving vanuit een ander perspectief. Ons toeristisch uitstapje in eigen buurt trok bekijks. Buren hielden direct de telefoon in camerastand. Ongetwijfeld in de hoop hilarische beelden te kunnen schieten.
De steven richting centrum wenden was al een hele klus. Stroom mee, dus de Rolbrêge bij Tijnje leek een haalbaar doel. De route was niet moeilijk; veel afslagen kent de Nieuwe Vaart niet. Maar het leek alsof het water was vervangen door stroop. We kwamen amper vooruit. Nadere inspectie leerde dat de fiets toch echt geen handrem had. Ook een anker dat nog ingehaald moest worden, konden we niet vinden. Einddoel Rolbrêge werd al snel einddoel Spaltenbrêge. We hebben het gehaald. Badend in het zweet keerden we terug naar de thuissteiger. Begeleid door een brommerclub die al zingend het overdekte terras had ingenomen van Jolke, de grootste toeristische trekpleister van ons dorp.
Terwispel vanaf het water is prachtig, misschien nog wel mooier vanaf een motorisch aangedreven vaartuig. Over de verhuurpotentie van de waterfiets kan ik de buurman weinig hoop bieden.
Arend Waninge
Op zaterdagmiddag bezweek ik. Toerisme in eigen dorp. Al bijna 25 jaar wonen wij aan de boulevard van Terwispel. Aantrekkelijk voor wandelaars, fietsers en bootjes. Sinds een paar weken is de Turfroute weer open. Dagelijks zie ik ze varen. Van skûtsjes tot strijkijzers met Duitse vlag; alles komt voorbij. De geruchten gaan dat zelfs André van Duin hier vorige week is gesignaleerd.
Zelf gaan we zelden het water op. Misschien was dat wel wat die rode waterfiets ons wilde vertellen. Kijk eens naar je eigen omgeving vanuit een ander perspectief. Ons toeristisch uitstapje in eigen buurt trok bekijks. Buren hielden direct de telefoon in camerastand. Ongetwijfeld in de hoop hilarische beelden te kunnen schieten.
De steven richting centrum wenden was al een hele klus. Stroom mee, dus de Rolbrêge bij Tijnje leek een haalbaar doel. De route was niet moeilijk; veel afslagen kent de Nieuwe Vaart niet. Maar het leek alsof het water was vervangen door stroop. We kwamen amper vooruit. Nadere inspectie leerde dat de fiets toch echt geen handrem had. Ook een anker dat nog ingehaald moest worden, konden we niet vinden. Einddoel Rolbrêge werd al snel einddoel Spaltenbrêge. We hebben het gehaald. Badend in het zweet keerden we terug naar de thuissteiger. Begeleid door een brommerclub die al zingend het overdekte terras had ingenomen van Jolke, de grootste toeristische trekpleister van ons dorp.
Terwispel vanaf het water is prachtig, misschien nog wel mooier vanaf een motorisch aangedreven vaartuig. Over de verhuurpotentie van de waterfiets kan ik de buurman weinig hoop bieden.
Arend Waninge
