The Big Bandits zoeken de nog ontbrekende schakels: ‘Oefenen voor de dag die eens komt’

Farduw van der Vaart uit Gorredijk wordt door de bandleden als de ‘kar-trekker’ van The Big Bandits beschouwd. De familie Van der Vaart is sowieso de stuwende kracht achter de band, want Farduws zussen, broer en tante spelen ook mee. Het idee om een eigen bigband op te richten, ontstond drie jaar geleden. Toen trad een grote bigband op bij het 50-jarig huwelijksjubileum van heit en mem Van der Vaart. “Wy seagen elkoar efkes oan en seinen doe fuortendaliks: ‘Dat wolle wy ek!’”

Een bigband met pop/rock muziek 

De leden van The Big Bandits deden elders al de nodige ervaring op en wilden nu zelf aan de slag met een echte bigband. De muziek die ze spelen is niet die van traditionele bigbands zoals Count Basie en Duke Ellington; ze omschrijven zichzelf als ‘een bigband met pop/rock muziek’.

Eens per twee weken komen ze bijeen om het repertoire door te nemen. In een mooie ronde kring in de oefenruimte staan links de mannen met gitaren. Rechts de vrouwen met hun blaasinstrumenten. De drums en percussie staan tegen het toneel aan en de zangeressen daar rechttegenover. Bandcoach Stephan Mooibroek schuifelt tussen hen door en luistert overal kritisch. Er wordt gerepeteerd voor de dag die eens komen gaat. De dag dat The Big Bandits hun debuut maken op de planken en ze het hooggeëerd publiek verrassen met een wervelend optreden. Elke dag komt die bijzondere dag dichterbij.

Audities

Om de groep compleet te maken, is de afgelopen tijd druk gezocht naar versterking. Posters zijn opgehangen op diverse plekken in Nij Beets en omgeving. Er is druk gezocht naar zangers, zangeressen en een toetsenist. Vanavond zijn twee gegadigden uitgenodigd om mee te spelen en te zingen. Irma maakt haar debuut als zangeres en José als toetsenist en zangeres. Doel van deze audities is om te achterhalen of ze passen bij The Big Bandits qua muziek en qua persoonlijkheid. “Se moatte ús fansels wol leuk fine, no?”

Gitaristen Wim Venema en Arjan Smit

Vooraf is er een kop koffie of thee om daarna geen tijd meer te verspillen. De mannen pakken de gitaren en de vrouwen hun trompet, trombone en saxofoon. De drummer grijpt naar zijn stokjes, de percussioniste warmt haar vingers op en dan rollen al snel de akkoorden door het kleine zaaltje.

Het repertoire bestaat vooral uit liedjes uit de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw. Afgetrapt wordt met ‘Bad Girls’ van discogodin Donna Summer. Stephan Mooibroek luistert aandachtig en schudt zo nu en dan wijselijk zijn hoofd. “We hadden afgesproken alle noten op het juiste moment te spelen. Maak het een beetje spannend met meer dynamiek.”

Het volgende nummer is dan weer te snel, volgens Stephan en zo zoeken ze continu naar de juiste balans in een liedje. Zangeres Geeske luistert ook kritisch naar zichzelf. Alhoewel dat moeilijk is; de muziek is behoorlijk hard en ze kan nauwelijks boven het geluid uitkomen: “Ik gong te snel, mar it is muoilik want ik kin mysels nauwliks hearre.”

Zoeken naar de juiste toon

Tussen twee liedjes door geeft Irma aan dat ze in de coronatijd begon met zingen en dat ze nog steeds zangles heeft. Dan grijpt ze snel de microfoon, want nu is het haar beurt om ‘I’m still standing’ van Elton John ten gehore te brengen. De zangeressen wisselen elkaar af en zingen een paar keer hetzelfde lied of met zijn drieën. Op deze manier kan Stephan uitvinden wie het beste welk lied kan zingen. Irma krijgt van Stephan als nieuweling nog wat opmerkingen mee: “Het is altijd even zoeken hoe hard je moet zingen in een nieuwe groep. Je moet je plekje vinden in een band.” 

Ook de nieuwe toetsenist krijgt de nodige adviezen mee. Ze moet gewoon lekker akkoorden neerleggen, volgens Stephan en hij geeft verder aan dat zij in feite de opvulling is voor het geheel. Zo kent iedereen langzaamaan zijn of haar plaats in de groep.

Dizze simmer hoopje wy te spyljen op wat lytse festivals in dizze kontrijen.

Na enkele Engelstalige nummer is het tijd voor een Hollandse hit van André Hazes. ‘Ik meen het’ wordt enkele keren gezongen door verschillende zangeressen. De een zingt wat hoger of lager dan de ander. De andere weer wat te langzaam of te snel. Het is zoeken naar de juiste toon en snelheid.

“Meer peper, graag”

Bandcoach Stephan Mooibroek loopt langs de verschillende leden van de band en maakt links en rechts opmerkingen. Hij krabt zich eens op zijn hoofd en laat zijn lange, grijze lokken over zijn ogen vallen. Hij is niet tevreden over het gitaarspel: “Mannen, ik heb het gevoel dat het steeds trager gaat. Jullie trekken de boel naar beneden. Hou de energie erin!” De ene muzikant is te bescheiden en een ander moet er energieker tegenaan. De blazers moeten meer samenspelen in plaats van hun eigen gangetje te gaan. “Jullie spelen allemaal op jullie eigen manier en dat kan niet”, zegt Stephan.

Zangeressen Irma, Geeske en Nynke

Na nog enkele liedjes enkele keren achter elkaar te hebben gezongen, is het mooi geweest voor vanavond. De blazers zijn uitgeblazen, de gitaristen uitgetokkeld en de zangeressen hebben hun laatste noot gezongen. De instrumenten worden keurig opgeborgen voor de volgende repetitie. Nu is het tijd voor een beloning: een drankje, borrelnootjes en chips. Stephan heeft nog een laatste tip voor The Big Bandits: “Speel alsof je het leuk vindt. Met een beetje meer plezier. Meer peper, graag.”

Elvis Presley en Tom Jones

The Big Bandits zijn na deze repetitieavond nog steeds niet compleet; ze zoeken nog een mannelijke zanger, twee trompettisten en twee trombonisten. Ze hebben deze instrumenten en de zanger nodig, omdat ze met de huidige bezetting niet alle gewenste melodielijnen kunnen spelen. “Foar nûmers as ‘Jailhouse Rock’ fan Elvis Presley and ferskes fan Tom Jones hast echt in mannestim nedich.”

Als de bezetting helemaal rond is en het hele repertoire gespeeld kan worden, willen The Big Bandits voor het eerst van zich laten horen. “Dizze simmer hoopje wy te spyljen op wat lytse festivals in dizze kontrijen. Dan geane wy echt los!” 

Belangstellenden muzikanten kunnen zich melden via fvdvaart@hotmail.com

Tekst en foto’s: Remco Hofman