‘De lange stoet van het circus Jeroen Bosch’ trekt niet over heuvels of door het grote bos, maar verblijft tijdens de decembermaand in Galerie LOOF te Jubbega. Afgelopen zaterdag opende de galerie het carnaval aan keramische dierfiguren van kunstenaar Peter Hiemstra uit Oldeberkoop. Kleurrijk en humoresk, maar niet zonder duistere kant.
Op een van de sokkels in de galerieruimte staat de ‘Green Manalishi’, een recent sleutelwerk van Hiemstra. In de aanloop naar de expositie kon galeriehoudster Annemee Hartsuiker, dochter van Age en Yolanda, het niet laten er een grap mee uit te halen. Ze strooide papieren sneeuwvlokjes over het groene beeld en stuurde het filmpje naar Hiemstra: ‘de Green Manalishi in kerstsfeer’. De maker moest er smakelijk om lachen: “Het beeld heeft in de verte wel wat van een kerstboompje, met die rode bolletjes en de gouden kroon die er bovenop piekt. Kunst kan wel wat humor gebruiken, daar ben ik zelf ook niet vies van.”
Alle gekheid op een stokje, nog nooit in zijn bijna 40-jarig kunstenaarschap werkte Hiemstra zo lang aan een beeld. “Ik ben er in februari aan begonnen en pas vorige week kon ik zeggen: het is klaar.” De Green Manalishi onderging maar liefst zeven gangen in de oven, van 1.240 graden voor het steengoedglazuur tot de laatste gang van 800 graden voor het inbranden van het goud en de printversierselen. Meer nog dan over het technisch vakmanschap verhaalt de Green Manalishi over Hiemstra’s fascinaties. En over zijn manier van werken. “Meestal begin ik aan de hand van een uitgewerkte schets. Al doende gaat het dan gonzen in mijn hoofd en laat ik mijn fantasie de vrije loop.”
De grondvorm is een piëta, de Jezus- en Mariafiguur, een terugkerend symbool in het werk van Hiemstra. In zijn verbeelding van de onschuld krijgt het kind de gedaante van het teddybeertje uit zijn jeugd en verandert de beschermende moeder in een mythologisch wezen met een dierenkop. Een wapen in de hand, want volmaakte onschuld bestaat niet, aldus de maker. “De tegenstelling ontstaat associatief. “Onder het boetseren kwam er een liedje in mij op als een echo uit een ver verleden: The Green Manalishi van Fleetwood Mac uit 1970. Hoewel ik nooit precies begrepen heb waar het over ging, vond ik het altijd een intrigerend nummer. Zanger Peter Green beschrijft in het lied, waarschijnlijk onder invloed van lsd, hoe hij in een droom bezoek krijgt van de Green Manalishi die een duistere macht uitoefent waaraan hij moet toegeven. Zo kreeg het beeld de olifantenkop van Ganesha, het goddelijke Hindoewezen dat aan het begin staat van iets. Wat dat is mag je zelf invullen.”
Op een van de sokkels in de galerieruimte staat de ‘Green Manalishi’, een recent sleutelwerk van Hiemstra. In de aanloop naar de expositie kon galeriehoudster Annemee Hartsuiker, dochter van Age en Yolanda, het niet laten er een grap mee uit te halen. Ze strooide papieren sneeuwvlokjes over het groene beeld en stuurde het filmpje naar Hiemstra: ‘de Green Manalishi in kerstsfeer’. De maker moest er smakelijk om lachen: “Het beeld heeft in de verte wel wat van een kerstboompje, met die rode bolletjes en de gouden kroon die er bovenop piekt. Kunst kan wel wat humor gebruiken, daar ben ik zelf ook niet vies van.”
Alle gekheid op een stokje, nog nooit in zijn bijna 40-jarig kunstenaarschap werkte Hiemstra zo lang aan een beeld. “Ik ben er in februari aan begonnen en pas vorige week kon ik zeggen: het is klaar.” De Green Manalishi onderging maar liefst zeven gangen in de oven, van 1.240 graden voor het steengoedglazuur tot de laatste gang van 800 graden voor het inbranden van het goud en de printversierselen. Meer nog dan over het technisch vakmanschap verhaalt de Green Manalishi over Hiemstra’s fascinaties. En over zijn manier van werken. “Meestal begin ik aan de hand van een uitgewerkte schets. Al doende gaat het dan gonzen in mijn hoofd en laat ik mijn fantasie de vrije loop.”
De grondvorm is een piëta, de Jezus- en Mariafiguur, een terugkerend symbool in het werk van Hiemstra. In zijn verbeelding van de onschuld krijgt het kind de gedaante van het teddybeertje uit zijn jeugd en verandert de beschermende moeder in een mythologisch wezen met een dierenkop. Een wapen in de hand, want volmaakte onschuld bestaat niet, aldus de maker. “De tegenstelling ontstaat associatief. “Onder het boetseren kwam er een liedje in mij op als een echo uit een ver verleden: The Green Manalishi van Fleetwood Mac uit 1970. Hoewel ik nooit precies begrepen heb waar het over ging, vond ik het altijd een intrigerend nummer. Zanger Peter Green beschrijft in het lied, waarschijnlijk onder invloed van lsd, hoe hij in een droom bezoek krijgt van de Green Manalishi die een duistere macht uitoefent waaraan hij moet toegeven. Zo kreeg het beeld de olifantenkop van Ganesha, het goddelijke Hindoewezen dat aan het begin staat van iets. Wat dat is mag je zelf invullen.”
