Weinig Friese dorpen met zo’n rijk cultuurleven als Beetsterzwaag. Concerten, tentoonstellingen, historische rondleidingen, theateruitvoeringen, lezingen, natuurexcursies: het hele jaar door tilt het dorp ervan op. En bij elke activiteit wordt de bezoeker verwelkomd door dezelfde gezichten. Vrouwengezichten. Girl power rules in Beetsterzwaag.
Alle vier hebben ze voorafgaand aan het interview nog even hun haar gewassen. Ze moeten tenslotte op de foto, nietwaar? “Niet dat het bij mij nou zoveel uithaalt”, zegt Heleen Verhage met de nodige zelfspot. “Vanmorgen in de spiegel zie ik dan toch een kapsel dat het midden houdt tussen dat van Theresa May en Angela Merkel.” De anderen schieten in de lach. “Wij zijn niet van de parelkettinkjes”, beaamt Martine Mees. Meer van het regelen, knikt Japke Weij. “We zijn doeners die voor de inhoud gaan.” Inhoud met kwaliteit, vult Sijanda Jelsma aan. “We leggen de lat hoog. Dat maakt dat ook mensen van buiten graag naar Beetsterzwaag komen.” Ze zijn deze ochtend met zijn vieren. Maar ze hadden ook met zijn zessen aan de koffie kunnen zitten bij ’t Snackbearske. Of met negen. En buiten de vaste kern cirkelen er nog een paar op wie ze altijd een beroep kunnen doen. De cultuurdames van Beetsterzwaag hebben met elkaar gemeen dat ze niet meer de leeftijd hebben dat er thuis nog kleine kinderen rondlopen. Ook werken ze vrijwel allemaal nog. Maar wat ze echt bindt is de passie voor het ongrijpbare moois van deze wereld. In de bescheiden setting aan tafel: Mees vooral voor klassieke muziek, Weij meer voor beeldende kunst, Jelsma en Verhage voor de cultuurhistorie. Gedreven door hun voorliefdes bestieren ze met elkaar al jaren een belangrijk deel van het culturele leven van hun dorp. Het blijft niet onopgemerkt, de kunstbeleving in Beetsterzwaag bloeit als nooit tevoren. De concerten van Cultbee, het jaarlijkse Kunstweekend, de parkwandelingen langs de adelshuizen, de Tinco-expositie van het afgelopen jaar: de kunstzinnige activiteiten trekken steeds meer bezoekers. Is het organiseren daarvan dan iets dat je maar het beste aan vrouwen van hun generatie moet overlaten? “Welnee, zoiets gaat altijd in golfbewegingen. Dat wij het hier in Beetsterzwaag nu met een clubje vrouwen doen, berust op toeval.” Toeval? Hmm.
Maar met het oprichten van een stichting en het benoemen van speerpunten ben je er natuurlijk nog niet, zegt Mees. En Robert en Berdien spraken haar persoonlijk nou ook niet direct tot de verbeelding. “Aline Noordam heeft de boel in beweging gezet.” De andere drie stemmen daar direct mee in. “Aline begon in haar eentje aan De Dag van de Kunst, de voorloper van het Kunstweekend”, weet Weij. En Noordam stond ook aan de basis van de werkgroep historische rondleidingen, brengt Jelsma in herinnering. “Zo ben ik erbij gekomen. Tegen Aline kan je moeilijk nee zeggen.” Noordam paart nu eenmaal een aanstekelijke energie aan een groot vermogen om mensen te verleiden, grinniken de vier. En Noordam was zo slim om vrijwel direct vanaf het begin Aafje Bohlander erbij te betrekken. “Aafje kent bijna iedereen in Beetsterzwaag, zo wist ze dit jaar voor de Tinco-expositie zestig vrijwilligers op de been te brengen.”
Alle vier hebben ze voorafgaand aan het interview nog even hun haar gewassen. Ze moeten tenslotte op de foto, nietwaar? “Niet dat het bij mij nou zoveel uithaalt”, zegt Heleen Verhage met de nodige zelfspot. “Vanmorgen in de spiegel zie ik dan toch een kapsel dat het midden houdt tussen dat van Theresa May en Angela Merkel.” De anderen schieten in de lach. “Wij zijn niet van de parelkettinkjes”, beaamt Martine Mees. Meer van het regelen, knikt Japke Weij. “We zijn doeners die voor de inhoud gaan.” Inhoud met kwaliteit, vult Sijanda Jelsma aan. “We leggen de lat hoog. Dat maakt dat ook mensen van buiten graag naar Beetsterzwaag komen.” Ze zijn deze ochtend met zijn vieren. Maar ze hadden ook met zijn zessen aan de koffie kunnen zitten bij ’t Snackbearske. Of met negen. En buiten de vaste kern cirkelen er nog een paar op wie ze altijd een beroep kunnen doen. De cultuurdames van Beetsterzwaag hebben met elkaar gemeen dat ze niet meer de leeftijd hebben dat er thuis nog kleine kinderen rondlopen. Ook werken ze vrijwel allemaal nog. Maar wat ze echt bindt is de passie voor het ongrijpbare moois van deze wereld. In de bescheiden setting aan tafel: Mees vooral voor klassieke muziek, Weij meer voor beeldende kunst, Jelsma en Verhage voor de cultuurhistorie. Gedreven door hun voorliefdes bestieren ze met elkaar al jaren een belangrijk deel van het culturele leven van hun dorp. Het blijft niet onopgemerkt, de kunstbeleving in Beetsterzwaag bloeit als nooit tevoren. De concerten van Cultbee, het jaarlijkse Kunstweekend, de parkwandelingen langs de adelshuizen, de Tinco-expositie van het afgelopen jaar: de kunstzinnige activiteiten trekken steeds meer bezoekers. Is het organiseren daarvan dan iets dat je maar het beste aan vrouwen van hun generatie moet overlaten? “Welnee, zoiets gaat altijd in golfbewegingen. Dat wij het hier in Beetsterzwaag nu met een clubje vrouwen doen, berust op toeval.” Toeval? Hmm.
Robert en Berdien
De dames ontkennen niet dat Beetsterzwaag een wat slaperige indruk maakte toen ze er kwamen wonen, respectievelijk zo halverwege de jaren negentig en na de eeuwwisseling. Verhage: “Ik ben hier geboren en had nog levendige herinneringen aan de verkleedpartijen op Koninginnedag. Die traditie bestond gelukkig nog.” Maar afgezien van een incidenteel concertje in het kerkje van Olterterp leek het culturele leven verder behoorlijk ingedut. Dat realiseerde Plaatselijk Belang zich ook, reden om rond 2003 de Stichting Bevordering Toerisme Beetsterzwaag in het leven te roepen. De speerpunten cultuurhistorie, kunst, natuur en culinair moesten voor meer reuring in het dorp zorgen. Een reclamebureau bedacht daarop de fictieve rolmodellen Robert en Berdien die het dorp moest zien te paaien voor een bezoekje.Maar met het oprichten van een stichting en het benoemen van speerpunten ben je er natuurlijk nog niet, zegt Mees. En Robert en Berdien spraken haar persoonlijk nou ook niet direct tot de verbeelding. “Aline Noordam heeft de boel in beweging gezet.” De andere drie stemmen daar direct mee in. “Aline begon in haar eentje aan De Dag van de Kunst, de voorloper van het Kunstweekend”, weet Weij. En Noordam stond ook aan de basis van de werkgroep historische rondleidingen, brengt Jelsma in herinnering. “Zo ben ik erbij gekomen. Tegen Aline kan je moeilijk nee zeggen.” Noordam paart nu eenmaal een aanstekelijke energie aan een groot vermogen om mensen te verleiden, grinniken de vier. En Noordam was zo slim om vrijwel direct vanaf het begin Aafje Bohlander erbij te betrekken. “Aafje kent bijna iedereen in Beetsterzwaag, zo wist ze dit jaar voor de Tinco-expositie zestig vrijwilligers op de been te brengen.”
