Opsterland wil fors bezuinigen op cultuureducatie. Instrumentale Muzikale Vorming (IMV) was jarenlang een van de kroonjuwelen van het Opsterlandse basisonderwijs. Kinderen die onder schooltijd minimaal een jaar van een bevoegde muziekdocent les krijgen op een muziekinstrument.
Het IMV was een logisch uitvloeisel van het in de jaren 80 zo bejubelde Opsterlandse Open Schoolmodel, dat drie belangrijke pijlers kende. Het was een unieke didactische samenwerking tussen openbaar en bijzonder onderwijs. Bovendien was de filosofie eenvoudig: ieder kind is uniek en gelijkwaardig en verdient gelijke ontwikkelingskansen. Derde pijler was de gemeentelijke overheid die het Opsterlandse onderwijsmodel omarmde en ruimschoots stimuleerde en faciliteerde. Dat was toen, ‘Tiden hawwe tiden’.
Het is evenwel verontrustend dat het laatste kroonjuweel (IMV) van onze rijke onderwijshistorie ook het loodje moet leggen. Bezuinigen op cultuur is blijkbaar algemeen aanvaardbaar in onze no-nonsens maatschappij. Zakelijk/financieel is investeren in cultuur niet interessant. Het rendement is twijfelachtig en niet te meten, dus kappen met die hap! Ik kan een heel aantal tegenargumenten opnoemen, maar doe het niet.
Maar ik herinner mij wel Jouke, een bedeesd en verlegen jongetje van 9, jongste kind uit een eenvoudig arbeidersgezin. Hij had moeite op school mee te komen, werd soms gepest en had mede daardoor een negatief zelfbeeld en een lage eigenwaarde. Thuis was kunst en cultuur van een andere wereld. Jouke kreeg voor het eerst een gitaar mee om thuis te oefenen. Apetrots fietste dat kleine manneke met de gitaar, bijna groter dan hijzelf, op de rug naar huis. Nu kreeg hij status. Weg was zijn verlegenheid en bedeesdheid. Hij was nu iemand van aanzien, met een echte gitaar. Wat zouden heit en mem en zijn broers en zuster opkijken. Jouke is geen Jimi Hendrix geworden, voor zover ik weet speelt hij nu trompet in de fanfare.
Ik kom op voor de tientallen Joukes en Joukjes van vandaag voor wie het IMV een opstap kan zijn naar een beter welzijn. Die ervaren hoe kunst en cultuur een meerwaarde kan zijn voor het verdere leven. Niet in geld uit te drukken, maar die je als mens een stuk rijker maakt. Dat is juist de onderwijsfilosofie die 30 jaar geleden in Opsterland en ver daarbuiten furore maakte. Ik hoop en vertrouw daarom dat de Opsterlandse gemeenteraad op 13 november dit laatste kroonjuweel niet weg zal bezuinigen. Doe het voor de kinderen.
Ureterp
Roel van der Heide (oud-directeur van het basisonderwijs in Opsterland)
Het IMV was een logisch uitvloeisel van het in de jaren 80 zo bejubelde Opsterlandse Open Schoolmodel, dat drie belangrijke pijlers kende. Het was een unieke didactische samenwerking tussen openbaar en bijzonder onderwijs. Bovendien was de filosofie eenvoudig: ieder kind is uniek en gelijkwaardig en verdient gelijke ontwikkelingskansen. Derde pijler was de gemeentelijke overheid die het Opsterlandse onderwijsmodel omarmde en ruimschoots stimuleerde en faciliteerde. Dat was toen, ‘Tiden hawwe tiden’.
Het is evenwel verontrustend dat het laatste kroonjuweel (IMV) van onze rijke onderwijshistorie ook het loodje moet leggen. Bezuinigen op cultuur is blijkbaar algemeen aanvaardbaar in onze no-nonsens maatschappij. Zakelijk/financieel is investeren in cultuur niet interessant. Het rendement is twijfelachtig en niet te meten, dus kappen met die hap! Ik kan een heel aantal tegenargumenten opnoemen, maar doe het niet.
Maar ik herinner mij wel Jouke, een bedeesd en verlegen jongetje van 9, jongste kind uit een eenvoudig arbeidersgezin. Hij had moeite op school mee te komen, werd soms gepest en had mede daardoor een negatief zelfbeeld en een lage eigenwaarde. Thuis was kunst en cultuur van een andere wereld. Jouke kreeg voor het eerst een gitaar mee om thuis te oefenen. Apetrots fietste dat kleine manneke met de gitaar, bijna groter dan hijzelf, op de rug naar huis. Nu kreeg hij status. Weg was zijn verlegenheid en bedeesdheid. Hij was nu iemand van aanzien, met een echte gitaar. Wat zouden heit en mem en zijn broers en zuster opkijken. Jouke is geen Jimi Hendrix geworden, voor zover ik weet speelt hij nu trompet in de fanfare.
Ik kom op voor de tientallen Joukes en Joukjes van vandaag voor wie het IMV een opstap kan zijn naar een beter welzijn. Die ervaren hoe kunst en cultuur een meerwaarde kan zijn voor het verdere leven. Niet in geld uit te drukken, maar die je als mens een stuk rijker maakt. Dat is juist de onderwijsfilosofie die 30 jaar geleden in Opsterland en ver daarbuiten furore maakte. Ik hoop en vertrouw daarom dat de Opsterlandse gemeenteraad op 13 november dit laatste kroonjuweel niet weg zal bezuinigen. Doe het voor de kinderen.
Ureterp
Roel van der Heide (oud-directeur van het basisonderwijs in Opsterland)
