De kerken lopen leeg, maar tijdens Pinksteren komen christenen massaal bijeen in festivaltenten. Op het feest van de Heilige Geest lijken de onderlinge verschillen in geloofsbeleving vergeten. Zo ook op het vierdaagse Pinksterfeest 316 in Wijnjewoude. “It is wer ris wat oars as yn ‘t tsjerke. En it fielt goed sa tegearre.”
Diep in het land van Johan en Esther Russchen aan Ald Duerswâld staan op zondagmorgen honderden auto’s geparkeerd. Even verderop, in carrévorm opgesteld, het tentencomplex van Pinksterfeest 316. Hoewel het christelijke festival inmiddels zijn derde dag ingaat, valt er geen snipper zwerfplastic te bekennen; nergens de ingedeukte bierglazen of de verfrommelde patatbakjes die je normaal gesproken aantreft op een festivalterrein. Alcohol is hier sowieso niet verkrijgbaar en de snackbakjes verdwijnen gewoon in de daarvoor bestemde afvalemmers. Zelfs sigarettenpeuken op de grond ontbreken. Het echtpaar Russchen dat hun land tegen een symbolische vergoeding beschikbaar stelt, kan gerust zijn. Een paar regenbuitjes en het bruinvertrapte grasland oogt straks in een mum weer fris en groen. Een tikje gespannen overziet Daniela Donker het terrein. “Het valt me op dat er zoveel gezinnen met jonge kinderen rondlopen”, zegt de pr-vrouw van de organisatie. “Die kom je in de kerken veel minder tegen.” Vooraf wist de Bakkeveenster niet wat deze ochtend ging brengen. “Bij de traditionele evangelisatiedienst op pinkstermaandag waren vorig jaar 1.800 mensen. Maar de zondagmorgen doen we voor het eerst. We hebben pas laat publiciteit gegeven aan het nieuwe programmaonderdeel.” De toeloop valt Donker zeker niet tegen. Vrijwel alle stoelen in de grote tent zijn bezet en ook de kindertent is goed gevuld. De tieners laten het weliswaar een beetje afweten, maar die komen dan ook liever ’s avonds als er muziek op het programma staat. >>
Diep in het land van Johan en Esther Russchen aan Ald Duerswâld staan op zondagmorgen honderden auto’s geparkeerd. Even verderop, in carrévorm opgesteld, het tentencomplex van Pinksterfeest 316. Hoewel het christelijke festival inmiddels zijn derde dag ingaat, valt er geen snipper zwerfplastic te bekennen; nergens de ingedeukte bierglazen of de verfrommelde patatbakjes die je normaal gesproken aantreft op een festivalterrein. Alcohol is hier sowieso niet verkrijgbaar en de snackbakjes verdwijnen gewoon in de daarvoor bestemde afvalemmers. Zelfs sigarettenpeuken op de grond ontbreken. Het echtpaar Russchen dat hun land tegen een symbolische vergoeding beschikbaar stelt, kan gerust zijn. Een paar regenbuitjes en het bruinvertrapte grasland oogt straks in een mum weer fris en groen. Een tikje gespannen overziet Daniela Donker het terrein. “Het valt me op dat er zoveel gezinnen met jonge kinderen rondlopen”, zegt de pr-vrouw van de organisatie. “Die kom je in de kerken veel minder tegen.” Vooraf wist de Bakkeveenster niet wat deze ochtend ging brengen. “Bij de traditionele evangelisatiedienst op pinkstermaandag waren vorig jaar 1.800 mensen. Maar de zondagmorgen doen we voor het eerst. We hebben pas laat publiciteit gegeven aan het nieuwe programmaonderdeel.” De toeloop valt Donker zeker niet tegen. Vrijwel alle stoelen in de grote tent zijn bezet en ook de kindertent is goed gevuld. De tieners laten het weliswaar een beetje afweten, maar die komen dan ook liever ’s avonds als er muziek op het programma staat. >>
