Het waren veertig mooie jaren. Nu is het gospeltijdperk van Sola Gratia uit Wijnjewoude voorbij. Met een sing-in op camping De Ikeleane in Bakkeveen nam het gospelkoor zondag afscheid.
“It spyt ús, hiel jammer. Mar it koe net mear”, vertelt voorzitter Marjanna Kiers. Ruim twee jaar geleden was het ook al bijna zover, toen de dirigent en een aantal leden stopten. Er bleven maar vijf vrouwen over. Hieke Krol, een nieuwe dirigent bracht redding. Zij nam familie en vrienden mee waarmee het koor weer vijftien vrouwen telde. “Mar no hat sy yn april oankundige dat se wat oars wol. En har famylje en kunde hâlde dan ek op. No bin we werom by mar fiif leden.”
Het koor werd in 1976 opgericht. Het waren de vette jaren, met dik vijftig leden en een compleet combo. Minstens twee keer per maand traden ze op, veel in Friesland maar soms ook in Groningen. Als hoogtepunt noemt Marjanna het optreden met dominee Jaap Zijlstra in Amsterdam. Dat was eind jaren negentig. “Hy belle my om te freegjen of wy noch bestienen en hat ús spesjaal útnoege.”
Ze zongen bij vele kerk- en tentdiensten, zoals het Pinksterfeest. “Yn dy tiid hiest ek noch in protte sjongjûnen op krystjûn. Yn Jobbegea kamen bygelyks dan wol tûzen minsken. Dat is der no hast net mear.” Ze zongen drie keer in de gevangenis van Veenhuizen. “Hiel yndrukwekkend. Dan giet de doar foar je iepen en efter je ticht.”
De laatste jaren zong Sola Gratia driestemmig. Dirigente Hieke Krol bewerkte vierstemmige koormuziek naar driestemmig voor vrouwen. De oude gospelhits werden meer en meer vervangen door hits van nu zoals ‘Hallelujah’ van Leonard Cohen en ‘The Rose’, bekend geworden door Bette Midler.
Marjanna zingt zelf al 35 jaar bij Sola Gratia. Het doet haar pijn dat het straks voorbij is. “It tiidperk fan de gospel is foarby. Yn Opsterlân wienen der fiif of seis gospelkoaren, straks is allinnich The Lighting Stars fan Oerterp der noch.” Ook met de federatieavonden voor gospelkoren in Opsterland is het afgelopen, vooral vanwege het dichtdraaien van de gemeentelijke subsidiekraan. “Dat wienen altyd prachtige jûnen mei soms wol 150 man. De lêste jierren wie it allinnich fyftjin minuten fergaderje mei Oerterp.”
In april besloten de leden van Sola Gratia dat het afgelopen was. “We ha sein: it is no klear. Mar dat is mei pine yn it hert.” Zondag was een dag van weemoed. Met campinggasten, kerkleden en overige belangstellenden werden nog eenmaal de liedjes gezongen. Onder andere het prachtige ‘Leid mij Heer’, het tweede lied dat in 1976 werd ingestudeerd. In september komen de overgebleven vijf dames nog een keer bij elkaar om de zaken af te ronden. De website moet uit de lucht en bankzaken moeten afgesloten. “Mar earst hâlde we fekânsje.”
“It spyt ús, hiel jammer. Mar it koe net mear”, vertelt voorzitter Marjanna Kiers. Ruim twee jaar geleden was het ook al bijna zover, toen de dirigent en een aantal leden stopten. Er bleven maar vijf vrouwen over. Hieke Krol, een nieuwe dirigent bracht redding. Zij nam familie en vrienden mee waarmee het koor weer vijftien vrouwen telde. “Mar no hat sy yn april oankundige dat se wat oars wol. En har famylje en kunde hâlde dan ek op. No bin we werom by mar fiif leden.”
Het koor werd in 1976 opgericht. Het waren de vette jaren, met dik vijftig leden en een compleet combo. Minstens twee keer per maand traden ze op, veel in Friesland maar soms ook in Groningen. Als hoogtepunt noemt Marjanna het optreden met dominee Jaap Zijlstra in Amsterdam. Dat was eind jaren negentig. “Hy belle my om te freegjen of wy noch bestienen en hat ús spesjaal útnoege.”
Ze zongen bij vele kerk- en tentdiensten, zoals het Pinksterfeest. “Yn dy tiid hiest ek noch in protte sjongjûnen op krystjûn. Yn Jobbegea kamen bygelyks dan wol tûzen minsken. Dat is der no hast net mear.” Ze zongen drie keer in de gevangenis van Veenhuizen. “Hiel yndrukwekkend. Dan giet de doar foar je iepen en efter je ticht.”
De laatste jaren zong Sola Gratia driestemmig. Dirigente Hieke Krol bewerkte vierstemmige koormuziek naar driestemmig voor vrouwen. De oude gospelhits werden meer en meer vervangen door hits van nu zoals ‘Hallelujah’ van Leonard Cohen en ‘The Rose’, bekend geworden door Bette Midler.
Marjanna zingt zelf al 35 jaar bij Sola Gratia. Het doet haar pijn dat het straks voorbij is. “It tiidperk fan de gospel is foarby. Yn Opsterlân wienen der fiif of seis gospelkoaren, straks is allinnich The Lighting Stars fan Oerterp der noch.” Ook met de federatieavonden voor gospelkoren in Opsterland is het afgelopen, vooral vanwege het dichtdraaien van de gemeentelijke subsidiekraan. “Dat wienen altyd prachtige jûnen mei soms wol 150 man. De lêste jierren wie it allinnich fyftjin minuten fergaderje mei Oerterp.”
In april besloten de leden van Sola Gratia dat het afgelopen was. “We ha sein: it is no klear. Mar dat is mei pine yn it hert.” Zondag was een dag van weemoed. Met campinggasten, kerkleden en overige belangstellenden werden nog eenmaal de liedjes gezongen. Onder andere het prachtige ‘Leid mij Heer’, het tweede lied dat in 1976 werd ingestudeerd. In september komen de overgebleven vijf dames nog een keer bij elkaar om de zaken af te ronden. De website moet uit de lucht en bankzaken moeten afgesloten. “Mar earst hâlde we fekânsje.”
