Kiest Hessel voor hooi of hout? Gaat hij in hippiestijl de wijde wereld in of neemt hij zijn verantwoordelijkheid? En wat is dan zijn verantwoordelijkheid? Jan en Lomme Schokker willen met ‘Hea of Hout’ een sfeervol beeld neerzetten op de Smûke Hoeke in Jonkerslân.
Toneelvereniging It Freonental bestaat dit jaar negentig jaar. En wat is er dan mooier om dit jubileum te vieren samen met de opening van het nieuwe dorpshuis? Op verzoek van het dorpshuisbestuur ging de toneelvereniging aan de slag. Een uitgekiend moment, vindt schrijver Jan Schokker. “It like my altyd wolris aardich om in iepenloftspul te skriuwen.” En lachend: “Se koenen ek net om my hinne.” Niet alleen is hij al ruim vijfentwintig jaar lid van It Freonental, ook schrijft hij naast boeken regelmatig toneelstukken.
Je zou kunnen denken dat ‘Hea of Hout’ zich afspeelt in het dorp zelf, met lokale karakters. Dat is niet het geval, toch zit er een autobiografisch element in het verhaal. “Eins is it in ferhaal út myn jeugd, út 1964 doe’t ik tolve jier wie.” Waarom precies dat jaartal? “It wie noch net sa hiel lang nei de oarloch. It wie ek in tiid fan frijheid, mar wol mei grut stânsferskil.” De boventoon is dat het qua beeld en verhaal een fleurig geheel is, de ondertoon geeft een beeld van de tijd van toen. “En by dy tiid ha ik in hiel goed gefoel.”
Het kunstig en impressionistisch gebouwde toneeldorp - het decor maakte Jan zelf - had zomaar Jonkerslân kunnen zijn. Van links naar rechts zien en ervaren de toeschouwers de snobistische herenboer, de degelijke timmerman, het luisterrijke café, de familie Sûgfearren met overtuigd hippie beppe Klaas, de kunstenaar en de autosloper Murk, het VéGé-winkeltje en het schoolgebouw. Om de kijker te helpen, verbindt een ‘voice-over’ de scènes. “Dan wurdt der ek wat ferteld oer it libben yn de sechtiger jierren.” >>
Toneelvereniging It Freonental bestaat dit jaar negentig jaar. En wat is er dan mooier om dit jubileum te vieren samen met de opening van het nieuwe dorpshuis? Op verzoek van het dorpshuisbestuur ging de toneelvereniging aan de slag. Een uitgekiend moment, vindt schrijver Jan Schokker. “It like my altyd wolris aardich om in iepenloftspul te skriuwen.” En lachend: “Se koenen ek net om my hinne.” Niet alleen is hij al ruim vijfentwintig jaar lid van It Freonental, ook schrijft hij naast boeken regelmatig toneelstukken.
Je zou kunnen denken dat ‘Hea of Hout’ zich afspeelt in het dorp zelf, met lokale karakters. Dat is niet het geval, toch zit er een autobiografisch element in het verhaal. “Eins is it in ferhaal út myn jeugd, út 1964 doe’t ik tolve jier wie.” Waarom precies dat jaartal? “It wie noch net sa hiel lang nei de oarloch. It wie ek in tiid fan frijheid, mar wol mei grut stânsferskil.” De boventoon is dat het qua beeld en verhaal een fleurig geheel is, de ondertoon geeft een beeld van de tijd van toen. “En by dy tiid ha ik in hiel goed gefoel.”
Het kunstig en impressionistisch gebouwde toneeldorp - het decor maakte Jan zelf - had zomaar Jonkerslân kunnen zijn. Van links naar rechts zien en ervaren de toeschouwers de snobistische herenboer, de degelijke timmerman, het luisterrijke café, de familie Sûgfearren met overtuigd hippie beppe Klaas, de kunstenaar en de autosloper Murk, het VéGé-winkeltje en het schoolgebouw. Om de kijker te helpen, verbindt een ‘voice-over’ de scènes. “Dan wurdt der ek wat ferteld oer it libben yn de sechtiger jierren.” >>
