In de trouwzaal van het Lycklamahûs wordt op de zaterdagmiddag van het Kunstweekend een huwelijk gesmeed: 2H10SN1VR. Een muzikale samensmelting van 2 Heren, 10 Snaren en 1 Videorecorder. Omdat De Stijl verder gaat dan Boogiewoogie alleen.
De twee heren zijn Stephan Mooibroek uit Beetsterzwaag en Remi Adriaansz uit Leeuwarden. De tien snaren vind je op de gitaar en de viool waarmee ze optreden. Voor het Kunstweekend krijgt het duo versterking van Paul Roorda, interaction designer uit Nij Beets, die het multimediale deel voor z’n rekening neemt. Stephan en Remi zijn allebei muziektherapeut, daarnaast is Stephan gitarist en gitaardocent en speelt Remi als violist in project-orkesten. Naast ontwerper is Paul zorgboer. Gedrieën nemen 2H10SN1VR hun plannen door in de lesruimte van BEATsterzwaag, in de kerk aan de Vlaslaan. Vorig jaar gaven Stephan en Remi een concert naar aanleiding van een schilderij van Jeroen Bosch. Maar ‘De Tuin der Lusten’ van toen blijkt in niets vergelijkbaar met wat De Stijl vraagt. “Nu komt iedereen meteen met Boogiewoogie-achtige muziek aandraven”, heeft Remi ervaren, “leuk natuurlijk, maar De Stijl wilde veel meer bewerkstelligen.” Hij heeft zich verdiept in enkele componisten die in De Stijl aan het werk gingen. “Jacob van Domselaer maakte er hoekige muziek van, vrijwel zonder emotie, maar het werk van Louis Andriessen brengt wel het gevoel terug.” Paul weet, dat De Stijl zich tevens bezig hield met het moderniseren van maatschappij en industrialisatie. “Dus het gebruik van de computer bij ons optreden is zo gek nog niet.” Bovendien waren de leden van De Stijl-groep het lang niet altijd met elkaar eens. “Als we het verhaal willen vertellen, nemen we dan ook een flinke ruzie mee?” Het trio praat over lijnen die je met een toon kunt verklanken. Over primair gekleurde vakken die je als geluid kunt weergeven. Ze gebruiken termen als ‘soundscape en white noise’ die Theo van Doesburg en Piet Mondriaan als science fiction in de oren zouden klinken. Mondriaan was een groot liefhebber van jazz, Gershwin en Monk.
De twee heren zijn Stephan Mooibroek uit Beetsterzwaag en Remi Adriaansz uit Leeuwarden. De tien snaren vind je op de gitaar en de viool waarmee ze optreden. Voor het Kunstweekend krijgt het duo versterking van Paul Roorda, interaction designer uit Nij Beets, die het multimediale deel voor z’n rekening neemt. Stephan en Remi zijn allebei muziektherapeut, daarnaast is Stephan gitarist en gitaardocent en speelt Remi als violist in project-orkesten. Naast ontwerper is Paul zorgboer. Gedrieën nemen 2H10SN1VR hun plannen door in de lesruimte van BEATsterzwaag, in de kerk aan de Vlaslaan. Vorig jaar gaven Stephan en Remi een concert naar aanleiding van een schilderij van Jeroen Bosch. Maar ‘De Tuin der Lusten’ van toen blijkt in niets vergelijkbaar met wat De Stijl vraagt. “Nu komt iedereen meteen met Boogiewoogie-achtige muziek aandraven”, heeft Remi ervaren, “leuk natuurlijk, maar De Stijl wilde veel meer bewerkstelligen.” Hij heeft zich verdiept in enkele componisten die in De Stijl aan het werk gingen. “Jacob van Domselaer maakte er hoekige muziek van, vrijwel zonder emotie, maar het werk van Louis Andriessen brengt wel het gevoel terug.” Paul weet, dat De Stijl zich tevens bezig hield met het moderniseren van maatschappij en industrialisatie. “Dus het gebruik van de computer bij ons optreden is zo gek nog niet.” Bovendien waren de leden van De Stijl-groep het lang niet altijd met elkaar eens. “Als we het verhaal willen vertellen, nemen we dan ook een flinke ruzie mee?” Het trio praat over lijnen die je met een toon kunt verklanken. Over primair gekleurde vakken die je als geluid kunt weergeven. Ze gebruiken termen als ‘soundscape en white noise’ die Theo van Doesburg en Piet Mondriaan als science fiction in de oren zouden klinken. Mondriaan was een groot liefhebber van jazz, Gershwin en Monk.
