Het wordt waarschijnlijk de uitbundigste wijk in het buitengebied van Jubbega en Hoornsterzwaag. Waar tot in de jaren vijftig de spitketen en plaggenhutten stonden, verrijst nu een feeëriek tafereel in de oude afwateringsvaart uit de tijd van de vervening. De Belgische Wijk maakt zich op voor de twaalfde editie van Expansie.
De Belgische Wijk ligt een kilometer buiten het centrum van Jubbega. Een beetje afgescheiden van de vijfjaarlijkse Expansiefeesten, qua straatversiering dan. Waar de dorpskern uitbundig wordt versierd, blijft het langs de talloze wijken in het buitengebied relatief rustig en donker. En dat kan wel anders, bedacht Harm de Jong tien jaar geleden. “Ik sei tsjin Jan Heins, we moat ek mar ris wat betinke.”
En dan blijkt de saamhorigheid nog altijd sterk in het wijkje dat vroeger in de volksmond België heette. “Mei de Expansie fan 2007 ha we hjir foar it earst in stik fersierd. We hienen in boatsje liend en foar yn ‘e feart lein, want der wie sprake fan dat de Turfroute hjir delkomme soe. Dêr ha we doe in kamping mei sitsje by makke.” Vijf jaar later, de Expansie-editie van 2012, pakte de buurt het groter aan met uitgebeelde spreekwoorden op verlichte vlonders in de wijk voor de huizen.
Dit jaar verwachten de bewoners van de Belgische Wijk dat er wel duizend mensen naar hun straatversiering komen kijken. Hoewel, straatversiering is het niet, de twintig huishoudens leggen de vaart langs hun huis vol met vlonders, 22 in totaal. Bij de entree van de straat komt een eerbetoon aan Arend Eijer en Wiep Arndt. “Dizze ûndernimmers ha it yn 1962 mei op poaten set.” Eijer als organisator en Arndt was verantwoordelijk voor het regelen van de artiesten. Zo zijn ze ooit zelfs in gesprek geweest over een optreden van The Beatles; dat bleek toen echter net een maatje te groot voor de organisatie in Jubbega. Van elke Expansie-editie wordt een hoogtepunt verbeeld op een vlonder.
De Belgische Wijk telt zo’n twintig huishoudens. Met elkaar zijn ze volop aan de slag en dat is misschien nog wel het mooiste, vindt Harm. “It is in sosjaal barren. Oars sis je miskien ris hoi, no bin je meielkoar oan it wurk.” Jan Heins: “En nije bewenners rûgelje der sa drekt yn.” Toen Harm in februari dit jaar bij ieder een briefje in de bus duwde, waren zijn buurtgenoten dolenthousiast. “It reinde reaksjes. De ien betocht dit, de oare dat. En in soad minsken hienen noch wol spul lizzen om te brûken.”
Ruim voor de zomervakantie begon de buurt al met bouwen. Eerst met de talloze vlonders die de taferelen moeten dragen. Dat doen ze handig. Houten pallets krijgen een onderkant van piepschuim en worden vervolgens met folie omkleed. “We ha se testen, se kin wol 75 kilo hâlde.” Meters en meters lichtsnoer worden rondom bevestigd. Tot aan de overkluizing in de wijk worden de hoogtepunten van Expansie uitgebeeld. Van Green Apple tot De Kast en van majoor Bosshardt tot Peppi en Kokki. In het tweede deel van de straat vinden bezoekers een mooi uitgebeelde rebus. “Dêrom wurdt it hjir tydlik in ienrjochtingsdyk, oars lêze minsken de rebus fan de ferkearde kant.”
De Belgische Wijk ligt een kilometer buiten het centrum van Jubbega. Een beetje afgescheiden van de vijfjaarlijkse Expansiefeesten, qua straatversiering dan. Waar de dorpskern uitbundig wordt versierd, blijft het langs de talloze wijken in het buitengebied relatief rustig en donker. En dat kan wel anders, bedacht Harm de Jong tien jaar geleden. “Ik sei tsjin Jan Heins, we moat ek mar ris wat betinke.”
En dan blijkt de saamhorigheid nog altijd sterk in het wijkje dat vroeger in de volksmond België heette. “Mei de Expansie fan 2007 ha we hjir foar it earst in stik fersierd. We hienen in boatsje liend en foar yn ‘e feart lein, want der wie sprake fan dat de Turfroute hjir delkomme soe. Dêr ha we doe in kamping mei sitsje by makke.” Vijf jaar later, de Expansie-editie van 2012, pakte de buurt het groter aan met uitgebeelde spreekwoorden op verlichte vlonders in de wijk voor de huizen.
Dit jaar verwachten de bewoners van de Belgische Wijk dat er wel duizend mensen naar hun straatversiering komen kijken. Hoewel, straatversiering is het niet, de twintig huishoudens leggen de vaart langs hun huis vol met vlonders, 22 in totaal. Bij de entree van de straat komt een eerbetoon aan Arend Eijer en Wiep Arndt. “Dizze ûndernimmers ha it yn 1962 mei op poaten set.” Eijer als organisator en Arndt was verantwoordelijk voor het regelen van de artiesten. Zo zijn ze ooit zelfs in gesprek geweest over een optreden van The Beatles; dat bleek toen echter net een maatje te groot voor de organisatie in Jubbega. Van elke Expansie-editie wordt een hoogtepunt verbeeld op een vlonder.
De Belgische Wijk telt zo’n twintig huishoudens. Met elkaar zijn ze volop aan de slag en dat is misschien nog wel het mooiste, vindt Harm. “It is in sosjaal barren. Oars sis je miskien ris hoi, no bin je meielkoar oan it wurk.” Jan Heins: “En nije bewenners rûgelje der sa drekt yn.” Toen Harm in februari dit jaar bij ieder een briefje in de bus duwde, waren zijn buurtgenoten dolenthousiast. “It reinde reaksjes. De ien betocht dit, de oare dat. En in soad minsken hienen noch wol spul lizzen om te brûken.”
Ruim voor de zomervakantie begon de buurt al met bouwen. Eerst met de talloze vlonders die de taferelen moeten dragen. Dat doen ze handig. Houten pallets krijgen een onderkant van piepschuim en worden vervolgens met folie omkleed. “We ha se testen, se kin wol 75 kilo hâlde.” Meters en meters lichtsnoer worden rondom bevestigd. Tot aan de overkluizing in de wijk worden de hoogtepunten van Expansie uitgebeeld. Van Green Apple tot De Kast en van majoor Bosshardt tot Peppi en Kokki. In het tweede deel van de straat vinden bezoekers een mooi uitgebeelde rebus. “Dêrom wurdt it hjir tydlik in ienrjochtingsdyk, oars lêze minsken de rebus fan de ferkearde kant.”
