Cultuur en uitgaan

Marc de Jong sluit galerie in Beetsterzwaag

“At jo sa’n galerie ha, dan moatte je der ek elk wykein wêze.” Marc de Jong verzaakt zelden. “Wy steane yn ferskate rubrieken en agenda’s. Minsken komme oeral wei. Dan meie se net foar de tichte doar stean.” De Jong werd eerder dit jaar zeventig, dus lokken er in de weekenden ook andere zaken. Dat de kunsthandel niet meer te vergelijken is met hoe het was, speelt ook mee in het besluit. “It lûkt noch hieltyd net bot oan.” Een jaar of zes geleden waren er volop plannen om van Beetsterzwaag een kunstenaarsdorp te maken. Maar nu sluiten in korte tijd twee galerieën hun deuren. Naast Galerie Marc de Jong vertrekt ook Galerie Terbeek uit Beetsterzwaag. De Jong begrijpt het publiek ook wel. “Keunst is fansels wol in foarm fan lúkse.” Koeien zijn al jaren een geliefd onderwerp voor De Jong, hij maakte bijna iedere maand wel een koeienschilderij. Maar het gaat momenteel niet goed in de melkveehouderij, dus ook de boeren besteden nu geen geld aan koeienkunst.

Afbeelding
Bijna tien jaar had beeldend kunstenaar Marc de Jong uit Langezwaag zijn atelier in de Hoofdstraat in Beetsterzwaag. Per 1 september sluit hij de deuren. De handel is niet meer wat het geweest is en hij wil ook weleens vrij in de weekenden.

Uitverkoop
Koopjesjagers kunnen tot 1 september te kust en te keur in Galerie De Jong. Veel werk gaat met veertig procent korting de deur uit. Het is heel divers werk, De Jong is niet makkelijk te vangen in een bepaalde stijl. Hij mag graag experimenteren. “Ik wol mei eins net fêstbite yn ien stijl. Neffens my hat dat der ek foar soarge dat ik sa lang trochgean kin.” Fraai voorbeeld van die experimenteerdrift is de combinatie van acryl en olieverf. Iedereen zei dat dit eigenlijk niet kan. “Mar it slagget wol at jo mar probearje. Dan komme je der fansels.”Dat hij zijn galerie sluit, wil niet zeggen dat De Jong ook stopt met schilderen. Hij zou niet graag zonder willen.

Een paar elementen keren voortdurend terug in zijn werk. Zo werkt De Jong graag met lijnen, een overblijfsel van zijn jarenlange praktijk als grafisch vormgever. Een ander kenmerk zijn felle kleuren en mensen. “Ik bin in minskeman. De emoasjes by minsken hâlde my altyd dwaande.” Dit element van zijn werk komt ook terug in zijn werk als fotograaf. Hij maakt graag snapshots, om het eigene van de mens vast te leggen. De grens  tussen stilstand en beweging fascineert hem. Zo’n zes jaar was hij bezig om het mooiste uit zijn werk te selecteren voor een boek dat het einde van de galerie vergezelt. ‘Ik zou er zo graag aan willen denken’ bevat afbeeldingen van zijn werk, gepaard met herinneringen en gedichtjes bij de schilderijen en foto’s. “Dat dichtsjen ha ik eins myn hiele libben ek al dien.” Het boek van 144 pagina’s kost 20 euro en is verkrijgbaar in het atelier en bij de boekhandel.