Bokkehûske: symfonie van kleur, geur en vorm
De kunst zit hem in de afwisseling, vindt Jannie. Die afwisseling is kenmerkend voor een Engelse cottagetuin. “It die bliken dat wy sa’n cottagetún ha. Dat hearden wy letter pas.” De borders en perken op de 6.400 vierkante meter zijn gevuld met een overweldigende hoeveelheid kleur en geur. Een rondleiding begint bij het ‘smûke hoekje’, een kruiden- en groentetuin vol levendig paars en geel. Zoemende bijen vinden hun weg naar de langgerekte insectenwand. “Wy plantsje hjir benammen de soarten wêr’t ynsekten fan hâlde. Sjoch, hjir hast al sa’n lyts hommeltsje op ‘e salvia.” Op het hoekje van de kruidentuin staat een bloeiende vlier. “Hy rûkt hearlik. Ferline jier ha we der sjampanje fan makke.”
Langs een smal paadje staat het ‘húske’. “Dat is in privee wc, hartstikke maklik ast yn ‘e tún oan ’t wurk bist.” Om de hoek volgt een verrassend weids uitzicht over de tuin: een strak grasveld met fruitbomen met op de achtergrond de kleurrijke omzoming van een grote vijver. Maar eerst langs het stukje omheinde wilde tuin. Jan: “We ha hjir it gers wat heger. Aanst gean alle ynsiedde wylde blommen bloeien.” Speciaal voor het ijsvogeltje zijn in de grote vijver stekelbaarsjes uitgezet. Veenpluis wappert in de wind en waterlelies liggen te pronken. “It is belangryk dat planten groeie op it goeie plak. Kinst se net samar oeral delploffe.” Jannie wijst op de aronia appelbes achter het vijverprieel. “Dêr meitsje wy sels sjem fan, hartstikke lekker en sûn.” Langs de wintertuin, waar in het vroege voorjaar de stinzenplanten bloeien, gaat de tocht naar het clematislaantje. “Jannie is in echte samler. Wy ha wol 150 soarten. Noch in wûnder dat der net ien by ús yn bêd groeit.”
De voortuin van het Bokkehûske is een weelderige border langs een rond gazon. “Ah, dizze reade melde moat derút.” Jannie trekt een lange stengel met donkerrood blad uit de rand van de border. “Je moatte hieltyd kieze; wat lit je stean en wat giet derút.” Per dag gaan vele volle kruiwagens richting composthoop. Jan en Jannie van der Mossel kochten het woudhuisje aan de Leidijk in 1998. De naam was gauw bedacht. Jan: “Symen Bokje wenne hjir. Hy wie bokkehâlder. Eins wist net ien syn echte namme. Dat wie Bloemhof en dat is ek wer tapaslik foar ús tún.” Het Bokkehûske ontvangt jaarlijks binnen- en buitenlandse gasten. “En it is wol frappant: mear as njoggentich persint komt fan bûten Fryslân.” De tuin is in juni, juli en augustus iedere woensdagmiddag open.
