De honderden stille krachten achter Oerrock
URETERP Twee jaar ging het niet door, kon het niet doorgaan. Maar nu gaat Oerterp weer uit haar dak. Het hele dorp staat achter Oerrock, waar tienduizenden liefhebbers drie dagen lang de grootste lol hebben. Dat geldt ook voor de honderden vrijwilligers die het feest mogelijk maken. Zelfs de notaris staat bier te tappen.
Ureterp Lopend door de nieuwbouwwijk van Ureterp komt de muziek steeds dichterbij. Hier is wat gaande. ‘Hjir is wat te dwaan, hjir is wat te rêden.’ Links en rechts staan auto’s geparkeerd. Een paar bussen van Dalstra Surhuisterveen geven aan dat de bezoekers niet alleen uit Ureterp komen. Verderop staan honderden fietsen keurig naast elkaar in een lange rij. Voor de kassa’s staan lange rijen met mensen die hun begeerde toegangskaartje stevig in hun knuist houden. Iedereen wacht geduldig, er is geen onvertogen woord te horen. Hier zijn geen voordringers, venijnige ellebogen of lange tenen. Dit is Oerrock.
Het festival duurt drie dagen en biedt voor elke muziekliefhebber wat wils. Van stevige rock tot zwijmelmuziek. Van muziek voor de oudere jeugd tot hiphop voor de echte jeugd. Van muziek om naar te luisteren tot muziek om mee te schreeuwen. En covers. Veel covers. Maar daar is niks mee. Als het maar goede covers zijn.
Het festivalterrein is ruim opgezet. Overal staan kraampjes en tenten voor bier, patat en alles wat een festivalbezoeker nodig heeft. Wietze Taekema en Mindert Wilstra zijn al jaren vrijwilliger en hebben even pauze. Mindert (70) uit Ureterp: “Wy bringe broadsjes rûn by de minsken dy’t achter de bar steane. Yn ien rûntsje s?telje wy wol 250 broadsjes út.” Andere vrijwilligers maken de broodjes klaar in de voetbalkantine, naast het festivalterrein. Dit jaar voor het eerst. Het is volgens de mannen een ‘probeersel’. Wietze (64): “Sa’n broadsje is better. Oars ite se trije dagen patat en frikandellen.” Zelf nemen ze ook nog een broodje, ze zijn de hele dag al aan het helpen met opbouwen, opruimen en schoonmaken. Mindert met een knipoog: “Mar ik gean tuskentiids wol nei hûs om goed waarm te iten.”
Louis Zandstra (25) is als vrijwilligerscoördinator verantwoordelijk voor het leger aan vrijwilligers dat op Oerrock rondloopt. “We hebben in totaal ongeveer 600 vrijwilligers die we kunnen oproepen. Vandaag zijn er hier zo’n 250.” Dat betekent dat Oerrock staat en valt met honderden medewerkers die uren, dagen en zelfs weken besteden aan het festival zonder dat ze daar voor betaald krijgen. Het hele dorp en wijde omgeving staat dus achter Oerrock. Oerrock is Oerterp en Oerterp is Oerrock. Louis: “We hebben meer dan honderd vrijwilligers die ons al jaren helpen. Ervaren vrijwilligers leiden de nieuwe vrijwilligers op. Dat gaat heel makkelijk. De meesten staan achter de bar om bier te tappen.”
Achter Boonstra’s Feest & Furious bar staan drie jonge vrijwilligsters. Iris Boekema (23) komt uit Ureterp en heeft twee vriendinnen uit Groningen gevraagd om mee te helpen. Iris heeft de hele aankleding van dit deel van het festivalterrein gedaan: “Het moet de uitstraling van auto’s hebben. Daarom heb ik een paar sloopauto’s geregeld en containers laten neerzetten.” De dames staan de hele avond achter de bar en hebben er duidelijk zin in. Denise (23) en Mieke (23): “We gaan een prachtig feestje bouwen en tussendoor gaan we nog even naar Bløf kijken.”
Aan de andere kant staat een andere bar. Een zogenaamde ‘shotjesbar’, bedoeld voor de kleine glaasjes met sterke drank die in één keer achterover worden geslagen. De kleine glaasjes staan kaarsrecht in rijen naast elkaar. Er zijn vier verschillende smaken met elk een eigen kleur. Het ziet er feestelijk en vrolijk uit. Jesse van den Broek (24) uit Ureterp staat hier achter de bar, samen met acht vrienden van de voetbalclub. Ze doen dit al vier jaar en raakten betrokken bij Oerrock toen ze hielpen met het opbouwen. Nu staan de voetballers in de ‘shotjesbar’. Jesse pakt een fles met een rose likeur: “Monkey Balls is het populairst. Veel jongeren drinken dat graag.”
Anna en John de Vries - Sietse de Boer
Dit deel van het festival is duidelijk voor de jeugd, er is bijna niemand ouder dan 25 te zien. Er wordt hiphop en dance muziek gedraaid. Jesse en zijn maten blijven ondertussen maar nieuwe shotjes inschenken en vermaken zichzelf ook prima. Jesse: “Vanavond hebben we de vrijwilligers ook nog een feestje in de vrijwilligerstent. Het feest achteraf is echt helemaal te gek.” De mannen hebben dat ook wel verdiend, want ze werken de hele dag keihard en hebben ook nog vrij genomen van hun werk. Jesse met een lach: “Ik heb in totaal acht middagen vrijgenomen, maar dat is het zeker waard.”
Van de jeugdhoek is het maar een paar minuten lopen naar een grote, lange bar waar ze ouderwets bier schenken. Liefhebbers van Bløf uit Zeeland, Rowwen Hèze uit Limburg, en De Bokkers oet Salland hebben meer trek in een biertje dan in een shotje. Op de bar staan vele pin-automaten zodat bier bestellen en betalen een fluitje van een cent is. Bij Oerrock is overal over nagedacht. Ook hier heerst alleen maar vrolijkheid. Van stress en trammelant is niets te merken. Iedereen is goed geluimd en er valt geen onvertogen woord als iemand per ongeluk tegen een ander aanloopt.
Anna en John de Vries staan vrolijk bier te tappen. John (52) uit Wergea is al sinds 2014 vrijwilliger en geniet van elke seconde: “Ik wil ervoor zorgen dat mensen met een glimlach naar ons toe komen. Ik sta de hele dag te dansen, zingen en springen achter de bar.” Hij straalt van oor tot oor en heeft energie voor tien. Anna (55) heeft jarenlang in Ureterp gewoond: “In de beginjaren zat ik bij de kassa en hielp ik ook met bierkratten sjouwen.”
Denise de Vries, Iris Boekema en Mieke Korpel, - Sietse de Boer
Anna is in het dagelijkse leven notaris in Drachten en voelt zich verbonden met Ureterp en Oerrock. Ze kijkt eens om met een bewonderende blik om zich heen: “Het is heel professioneel opgezet. Internet werkt perfect en we hebben geen storingen of lange wachtrijen. Ze zijn ook continu bezig om alles te verbeteren.” John knikt instemmend. “We zijn samen een hele, grote club. De saamhorigheid doet het. Als wij achter de bar plezier hebben, hebben de bezoekers het ook.”
Bij de uitgang heerst inmiddels rust. Een enkele late bezoeker komt nog binnen en wil nog even genieten van de laatste optredens. De fietsen op het festivalterrein staan nog steeds netjes in rijen geparkeerd. De dag is bijna voorbij, maar Oerrock gaat nog door tot de kleine uurtjes. De rest van het dorp slaapt en snurkt inmiddels. De lofzang van Bløf over de Zeeuwse kust rolt stilletjes over de weilanden rondom Ureterp. Nog 365 nachtjes slapen en dan is het weer Oerrock. Volgend jaar nog weer beter. Het kan haast niet. Maar ......Niks is Onmogelijk.
Sietse de Boer
