Renny zingt al 75 jaar bij Looft den Heer
WIJNJEWOUDE “Wolst wol leauwe dat ik der nea oan tocht hie?” Het is vijf jaar geleden dat Renny Rozema-Geertsma gehuldigd werd voor zeventig jaar koorlidmaatschap van Looft den Heer; toch kwam haar huldiging voor 75 jaar lidmaatschap als complete verrassing. Die huldiging tijdens de ledenvergadering werd woensdagavond nog eens dunnetjes overgedaan met bezoek van de pers tijdens de repetitie.
Het koor start de repetitie in Het Trefpunt met het loflied ‘Samen in de naam van Jezus’ terwijl de grote camera van Omrop Fryslân inzoomt op de 91-jarige Renny. Als verrassing komt ze later in het programma Hea! Schijnbaar onverstoorbaar zingt Renny door tussen de alten. “Froeger song ik by de hege sopranen, no by de lege alten.” En dat past haar heel goed, want ook in de kerk pakt ze bij liederen graag even een tweede stem. Een enkele keer zong ze ook mee met de tenoren. “Want dêr wie doe bot ferlet fan. Moatst wol in oktaaf leger sjonge en dat wie my soms wol krekt wat te leech.”
Terug naar het begin: als zestienjarige werd Renny lid van Looft den Heer Wijnjewoude. In die tijd was het ook echt een koor waar jongeren graag naar toe gingen, vertelt ze. “Der wienen oars ek net folle uitjes dat dan wienen je bliid dat je nei it koar koenen.” Meisjes mochten vanaf hun zestiende meezingen, jongens moesten iets langer wachten vanwege de veranderingen in hun stem tijdens de puberjaren.
‘Net mei dikke búk’
“Ik fûn it prachtich! En as je dan mei-elkoar ergens hinne gienen, sa as konkoersen, dan wie dat in útdaging en erch spannend. Soks makkest dan dochs mar foar it earst mei.” Andere tijden waren dat. Op haar zeventiende ging Renny in Zuidlaren psychiatrie studeren en werken in Dennenoord. Na een paar jaar onderbreking als zingend lid kwam ze terug naar Wijnjewoude. “Mar doe koe ik net drekt wer sjonge, want ik rekke swanger en mei in dikke búk gienen je yn dy tiid net nei it koar.”
Natuurlijk, het koor is in die 75 jaar veranderd. Zo is de gemiddelde leeftijd van de 35 leden beduidend hoger; de jongste is in de vijftig en Renny zelf is het oudste koorlid. “De sfear is hiel gewoan en ûngedwongen, we diele lief en leed mei-elkoar. En it makket ek út welke dirigint derfoar stiet.” Het liefst zingt Renny vanuit haar hart. En daar past de sculptuur die ze voor haar jubileum kreeg mooi bij. “In C-sleutel mei dêryn minskenfigueren ferwurke, ien jubeljend en ien oanbiddend. En dat je dat sjongend dwaan kinne, is prachtich.”
Nieuw project
Onder leiding van dirigent Annejaap Soldaat werkt het koor weer aan een nieuw project op basis van het boekje ‘Een mensenleven-een geschenk’ van Hans Bouma en Otto Dicke. “Best bysûnder dy projekten by ús koar. De lêste kear, mei it passieoratorium De Kruisiging, dienen der in protte gastsjongers mei.” Renny neemt hierin niet meer het voortouw, zoals ze dat vroeger vele jaren deed vanuit het bestuur. “Ik wol no gewoan lekker sjonge.”
“Wol Renny ek even solosjonge”, roept Annejaap plots vanachter de piano. “Nee!”, klinkt het stellige antwoord. Of Renny dan misschien een mooi liedje weet om nu even te zingen? Jazeker: ‘Verwondering’ uit de dankcantate. En dan toch haalt de dirigent haar over om naast hem bij de piano te komen staan. “Dochs net allinne? Mei Wieke mei?” Wieke is haar buurvrouw-alt en toevallig net gehuldigd voor 65 jaar lidmaatschap. En om het plaatje compleet te maken, sluiten ook de andere jubilarissen aan bij het groepje voorzangers: Sietze Woudstra, 50 jaar lid en Romy Leskens, 25 jaar lid.
Romy Leskens, Sietze Woudstra, Wieke Haarsma en Renny Rozema. - Foto: Renske Woudstra
