Geconcentreerd en met een jeugdige twinkeling in de ogen laat Wieger Lindeboom zijn model-raceauto rondgaan. Op het zelfgebouwde racecircuit achter huis haalt de elektrische auto een snelheid van 50 kilometer per uur. “In een echte auto vind ik hard rijden gevaarlijk. Hier kan ik me helemaal uitleven.”
Wieger Lindeboom (71) bouwde het circuit in het afgelopen gure voorjaar. De grote kombaan rust op 46 palen, heeft een overspanning van maar liefst 14 meter en telt een fly-over. Een hindernis die moeilijk te nemen is. Voor de rest is het circuit van gras, dat hij steeds kort maait. Hij racet met zogenaamde RC-modellen: radiografisch bestuurbare elektrische auto’s met een schaal van 1 op 10. Groter wil hij ze niet hebben op zijn circuit, die rijden alles aan barrels. Ook brandstofmotoren zijn niet welkom, dan krijgt hij ruzie met de buren. Wieger heeft nog plannen voor een systeem om de rondetijden vast te leggen. Dan kunnen we tegen elkaar gaan racen. Hij glimlacht. “Ik wil natuurlijk wel de beste rondetijd hebben.” Wieger was tot zijn pensioen leraar biologie, zijn vrouw Tine was verpleegster. Aan hobby’s geen gebrek. Een oude racefiets hangt aan de muur, een oude motorfiets staat in de schuur en op de oprit prijkt een mooie oldtimer. De schuur biedt ook plaats aan een groot kunstatelier. In 1992 kreeg Wieger schilderles van Alice Buis, daarna specialiseerde hij zich in portretschilderen door 45 lessen te nemen van Jannes Kleiker. Hij komt graag op kunstenaarsbijeenkomsten in de Sluisfabriek in Drachten. De schuur hangt vol prachtige schilderijen en kunstwerken. “Als kind wilde ik al overal modellen van bouwen.”
Wieger Lindeboom (71) bouwde het circuit in het afgelopen gure voorjaar. De grote kombaan rust op 46 palen, heeft een overspanning van maar liefst 14 meter en telt een fly-over. Een hindernis die moeilijk te nemen is. Voor de rest is het circuit van gras, dat hij steeds kort maait. Hij racet met zogenaamde RC-modellen: radiografisch bestuurbare elektrische auto’s met een schaal van 1 op 10. Groter wil hij ze niet hebben op zijn circuit, die rijden alles aan barrels. Ook brandstofmotoren zijn niet welkom, dan krijgt hij ruzie met de buren. Wieger heeft nog plannen voor een systeem om de rondetijden vast te leggen. Dan kunnen we tegen elkaar gaan racen. Hij glimlacht. “Ik wil natuurlijk wel de beste rondetijd hebben.” Wieger was tot zijn pensioen leraar biologie, zijn vrouw Tine was verpleegster. Aan hobby’s geen gebrek. Een oude racefiets hangt aan de muur, een oude motorfiets staat in de schuur en op de oprit prijkt een mooie oldtimer. De schuur biedt ook plaats aan een groot kunstatelier. In 1992 kreeg Wieger schilderles van Alice Buis, daarna specialiseerde hij zich in portretschilderen door 45 lessen te nemen van Jannes Kleiker. Hij komt graag op kunstenaarsbijeenkomsten in de Sluisfabriek in Drachten. De schuur hangt vol prachtige schilderijen en kunstwerken. “Als kind wilde ik al overal modellen van bouwen.”
