Cultuur en uitgaan

Rosita’s fascinatie voor glas

Al in haar jeugd graveerde ze glas. Een bezoekje aan haar ouderlijk huis in Nieuw-Zeeland, waar ze vijftien jaar woonde, wakkerde de passie voor glas opnieuw aan. “In dat huis zitten van die mooie glas-in-loodramen. En na een jarenlange praktijk voor acupunctuur wilde ik wel eens wat anders gaan doen.” Rosita volgde in Amsterdam een cursus. “Je moet het ook gewoon veel doen. En ik kan voor vragen altijd terecht bij de glas-in-loodboerderij in Haule. Zij helpen mij geweldig.”

Afbeelding
De techniek van glas-in-lood stamt uit tijden dat glaszetters geen grote oppervlakten glas konden maken. Door kleinere stukken in een loodprofiel te zetten, waren ze toch in staat grote ramen voor kerken en kathedralen te vervaardigen. En zo gebeurt dat tot op de dag van vandaag nog steeds. Maar een handjevol Friese ambachtslieden is de kunst van het glas-in-loodzetten meester. Sinds vorig jaar is Rosita Groen een van hen.

Glas-in-lood was aanvankelijk vooral bekend van de grote Romaanse kerkramen. Met de opkomst van stijlen als jugendstil, art nouveau en kubisme deden de kleurrijke ramen ook hun intrede in het interieur van woonhuizen: de overbekende jaren 30-stijl. “Die ramen kan ik goed restaureren of opnieuw maken. Maar een kerkraam ga ik zeker ook niet uit de weg. Het grote werk vind ik juist leuk. Ik houd minder van tierelantijnen.” Voor wie dat wil, maakt ze samen met haar partner Frans Haisma een compleet nieuwe deur voorzien van traditioneel glaswerk.

“Glas-in-lood is absoluut niet ouderwets. Het is juist trendy. In Amerika is het niet aan te slepen. Een brocante uitstraling en boerenlanddingetjes in het interieur zijn hip. En daar past glas-in-lood prachtig bij.” Rosita vindt niet dat een glas-in-loodraam ook antiek moet lijken. “Het kan ook heel modern zijn. Het belangrijkste is dat de klant de kleuren en glassoort mooi vindt. Er zijn ook glassoorten waar je niet doorheen kunt kijken maar die wel een lichtinval geven. Handig voor bijvoorbeeld de badkamer.” Het glas-in-lood is ook geschikt als isolerende beglazing. “Dan krijg je als het ware drie lagen glas met als middelste het glas-in-lood.”

Rosita legt uit dat er verschil is tussen glas-in-lood en Tiffany. “Dat wordt regelmatig door elkaar gehaald.” Bij Tiffany worden, net als bij glas-in-lood, twee of meer stukken glas in een compositie verwerkt, maar met gebruik van koperfolie in plaats van een loodprofiel. “Die folie vouw ik om de rand van het glas en na vertinning kun je het aan elkaar solderen.” Rosita maakt Tiffany-objecten vooral als publiekstrekker. De kleurrijke raamhangers, lampjes en figuurtjes doen het goed in haar marktkraam. “Maar Tiffany kun je ook goed gebruiken in ramen en deuren. Tiffany laat zich iets makkelijker verwerken. Met deze techniek kan ik bijvoorbeeld ook een foto namaken in glas.”

www.rositasglaskunst.nl