Ze houden wel van een lolletje. Dat zo’n lolletje uitmondt in een hulde aan de baas, daar kreeg Frans Kloosterman toch wel een blos van op z’n wangen. Lolletje of niet, zijn baas verdient het om in het zonnetje gezet te worden, vindt René de Vries.
Gorredijk René uit Gorredijk en Frans uit Langezwaag werken bij Hoekstra Installatietechniek in Heerenveen. Sinds dit jaar is Frans daar vestigingsleider. Daarvoor was hij projectleider. “We hienen altyd in protte mei elkoar te krijen op ‘e wurkflier. Ik wie allround ynstallaasjemonteur.” In 2017 veranderde er echter veel.
De racefiets in zijn woonkamer illustreert hoe je leven in een mum van tijd kan veranderen. Die fiets gebruikt René om zijn conditie weer op te bouwen. In 2017 werd bij hem de ziekte van Hodgkin geconstateerd, een zeldzame vorm van lymfklierkanker. “Ik ha in hiele minne perioade hân. Frans stie altyd achter my en no noch. Ik bin hartstikke bliid mei him.”
Kom er maar eens om: sporten in de baas zijn tijd. Frans geeft René hiervoor alle ruimte. “Ik bin no oardel jier út behanneling, mar sit noch steeds yn in opboufase. Myn kondysje is noch net wat it wie.” Vanwege zijn ziekte en het herstelproces kreeg René een kantoorbaan; hij werd planner en werkvoorbereider. Een baan van 45 uur per week. Al tijdens de periode van zware bestralingen in 2018 ging hij weer aan het werk. “Foar de boufak wurke ik alwer fulltime, mar dat koe dus net.”
In overleg en met hulp van zijn baas, ging René terug naar een passend werkschema. Zoiets aankaarten bij je baas kan best lastig zijn. “Myn lichem koe it net oan om fulltime te wurkjen. Soks tajaan, dêr skammest dy dan dochs foar. Ast yn de wrâld fan siikwêzen komst, is dat al muoilik genôch. Dan is it moai dat se op it wurk efter dy stean.” Wat zijn lichaam nodig heeft, is twee keer per week sporten. Op het midden van de dag, dus deels in de baas zijn tijd. “Dat wie gjin probleem. En doe sei Frans ek noch: dan betelje ik de sportskoalle foar dy.”
De fiets staat ook centraal in de uitdaging die René wil aangaan: meedoen aan de Alpe d’HuZes 2020. “De baas hat al jild donearre. En hy giet mei my trainen, oare kollega’s ha dat ek al oanbean.” Zijn baas is gewoon een eerlijke man, begripvol en hij heeft altijd een luisterend oor, zegt René. “En we bekfjochtsje graach wat, best unyk yn sa’n grut bedriuw.” Toen Frans uit de gek aankwam met het oproepje uit de Sa!, pakte René hem terug. “Ik sei: sis ien kear: bluf! Dat die er en doe ha ik de redaksje belle. Dat hie hy net ferwachte.”
‘Gjin minder folk as bazen.’ Het was een veel gebezigde uitdrukking in deze ‘rode’ omgeving. Maar het kan ook anders. Sa! deed een oproep en koos uit de reacties twee personeelsleden die blij zijn met hun baas.
Gorredijk René uit Gorredijk en Frans uit Langezwaag werken bij Hoekstra Installatietechniek in Heerenveen. Sinds dit jaar is Frans daar vestigingsleider. Daarvoor was hij projectleider. “We hienen altyd in protte mei elkoar te krijen op ‘e wurkflier. Ik wie allround ynstallaasjemonteur.” In 2017 veranderde er echter veel.
De racefiets in zijn woonkamer illustreert hoe je leven in een mum van tijd kan veranderen. Die fiets gebruikt René om zijn conditie weer op te bouwen. In 2017 werd bij hem de ziekte van Hodgkin geconstateerd, een zeldzame vorm van lymfklierkanker. “Ik ha in hiele minne perioade hân. Frans stie altyd achter my en no noch. Ik bin hartstikke bliid mei him.”
Kom er maar eens om: sporten in de baas zijn tijd. Frans geeft René hiervoor alle ruimte. “Ik bin no oardel jier út behanneling, mar sit noch steeds yn in opboufase. Myn kondysje is noch net wat it wie.” Vanwege zijn ziekte en het herstelproces kreeg René een kantoorbaan; hij werd planner en werkvoorbereider. Een baan van 45 uur per week. Al tijdens de periode van zware bestralingen in 2018 ging hij weer aan het werk. “Foar de boufak wurke ik alwer fulltime, mar dat koe dus net.”
In overleg en met hulp van zijn baas, ging René terug naar een passend werkschema. Zoiets aankaarten bij je baas kan best lastig zijn. “Myn lichem koe it net oan om fulltime te wurkjen. Soks tajaan, dêr skammest dy dan dochs foar. Ast yn de wrâld fan siikwêzen komst, is dat al muoilik genôch. Dan is it moai dat se op it wurk efter dy stean.” Wat zijn lichaam nodig heeft, is twee keer per week sporten. Op het midden van de dag, dus deels in de baas zijn tijd. “Dat wie gjin probleem. En doe sei Frans ek noch: dan betelje ik de sportskoalle foar dy.”
De fiets staat ook centraal in de uitdaging die René wil aangaan: meedoen aan de Alpe d’HuZes 2020. “De baas hat al jild donearre. En hy giet mei my trainen, oare kollega’s ha dat ek al oanbean.” Zijn baas is gewoon een eerlijke man, begripvol en hij heeft altijd een luisterend oor, zegt René. “En we bekfjochtsje graach wat, best unyk yn sa’n grut bedriuw.” Toen Frans uit de gek aankwam met het oproepje uit de Sa!, pakte René hem terug. “Ik sei: sis ien kear: bluf! Dat die er en doe ha ik de redaksje belle. Dat hie hy net ferwachte.”
‘Gjin minder folk as bazen.’ Het was een veel gebezigde uitdrukking in deze ‘rode’ omgeving. Maar het kan ook anders. Sa! deed een oproep en koos uit de reacties twee personeelsleden die blij zijn met hun baas.
