Rode dame Loek Muller haalt stoïcijns de 100 jaar

Loek Muller begrijpt niet waar al die ophef voor nodig is. Ja, ze viert vandaag haar honderdste verjaardag. Nou en? Tegen de journalist en de fotograaf van Sa!: “Hebben jullie niks beters te doen?”
Johan Blaauw van Huys ter Swaach in Beetsterzwaag had van tevoren al zoiets laten doorschemeren. “Mevrouw Muller is een persoonlijkheid, een rode dame die geen blad voor de mond neemt.” Bij de aankondiging van de gebruikelijke visite van de burgemeester had Loek Muller ook al haar bedenkingen geuit. Ze stelde officieel bezoek wel op prijs, maar alleen als de burgemeester vrouw was en van linkse signatuur. Anders hoefde het voor haar niet. Dat de vrouwelijke burgemeester van Opsterland fruitbomen plant voor honderdjarigen, daar hoort ze van op. “Wat een sympathieke geste.” Hoe je de leeftijd van honderd bereikt? “Gewoon, op tijd eten, drinken en slapen. En je alleen druk maken over dingen die ertoe doen.” Zelf heeft ze zich in haar leven druk gemaakt over inkomensongelijkheid en over de positie van de vrouw. “Zijn jullie lid van een vakbond? Niet? Foei.” Jarenlang werkte Loek Muller als kaderlid voor vakbond FNV. Nee, ze komt niet uit een rood nest. Integendeel, haar ouders waren doopsgezind. “Ik heb zelf mijn eigen weg gevonden.”
Dat begon al vroeg, op haar vijftiende zat ze op een internaat in Wenen. Ze spreekt nog altijd vloeiend Duits, al heeft ze na de oorlog nooit meer voet willen zetten in Duitstalige landen. Net zo min als in het Spanje van Franco. Haar afkeer tegen de voormalige fascistische dictaturen raakte ze nooit kwijt.

Nostalgisch ritje

Ze heeft wel een tijdlang in Frankrijk gewoond en gewerkt. Daar is ook haar levenslange liefde voor de Deux Chevaux begonnen, ze heeft er in de loop van de tijd een aantal versleten. “De Lelijke Eend heeft alles wat een auto nodig heeft. En met mooi weer, hopsakee, dakje open.” Straks gaat ze een ritje maken in een speciaal voor haar verjaardag gehuurde Eend met chauffeur. Heeft begeleidster Janna bedacht, die schat. Even op en neer naar Het Witte Huis in Olterterp voor koffie met een gebakje. Met hartsvriendin en levensgezellin Mar, vorig jaar overleden, ging ze ook altijd naar Het Witte Huis, hun favoriete plek. Aan het eind van de middag komen dan haar kinderen en die van Mar op verjaardagsbezoek.