
“Even kijken of hij over het krukje kan springen. Woehoehoe, ja!” Het is trouwens wel een gekke eend vinden de kinderen, hij heeft maar twee poten. Het wordt nog gekker. De loopeend gaat naar de tas van de wethouder. “Wat zou er in die tas zitten. Ineens vliegt mijn tas weg. Eens kijken. Oehh! Weet je wat er in zit?” Gillend zien de kinderen hoe het boek ‘Moppereend’ tevoorschijn komt. Het is het prentenboek van het jaar en daar gaat de wethouder uit voorlezen. “Nu gaat de loopeend even zitten en luistert mee”, zegt de wethouder. Hij slaat het boek open: “Eend is mopperig. Haar vijver is opgedroogd en er is niemand die met haar wil spelen…..”






