Dertig jaar tussen de peuters
Nietsvermoedend kwam Lienke Plantinga vorige week naar dorpshuis De Trekkerstinte. Om met Timpaan te overleggen over de toekomst van de speelzaal in Tijnje. De mensen van Timpaan waren er ook, maar tot haar verrassing zat de zaal vol met ouders, collega’s, oud-leerlingen en familie. Met tranen in haar ogen: “Ik wist fan neat, wat moai.” Drie grote fototaarten, koffie, ranja, nibbit en spekjes maakten het feest compleet. Met dank aan de organiserende ouderraad.
“Ik ha in wereldbaan. It moaiste fyn ik om te sjen hoe’t de bern harren ûntwikkelje op dizze leeftyd.” Dertig jaar geleden solliciteerde Lienke op de baan als peuterjuf in Tijnje. “Ik kaam út de Z-ferpleechkunde.” In de beginjaren werkte ze drie ochtenden per week, tegenwoordig zijn dat er vijf, want Tijnje is een kinderrijk dorp. “We ha no 35 bern en twa diplomearre liedsters. Eins ha we de lêste jierren altyd rûn de 35 oant 40 bern.”
De peuters speelden vroeger in de grote zaal van het dorpshuis. Na enig nadenken herinnert Edou van der Geest zich nog dat hij daar rondfietste. “En der stienen fan dy grutte kasten wêr’t it boartersguod yn siet.” Wat hem het meest bijbleef is dat hij onder leiding van juf Lienke begon met tekenen. “No sjoch ik dat mei ús soan. ” Lienke is een gedreven peuterjuf, vertelt Styn Idsardi van de ouderraad. “Se hat noch nea in dei mist. Doe’t har broer trouwen gie, moast hy de seremoanje in pear oeren útstelle sadat Lienke earst noch nei har peuters koe. Der is net ien dy’t juf Lienke oertreffe kin.”
