Een lichtje ter nagedachtenis
De temperatuur tikte bijna het vriespunt aan, toch was het op de begraafplaats bij het eeuwenoude kerkje van Duurswoude een paar graden warmer. Vuurkorven en achthonderd waxinelichtjes in glazen potten verwelkomden zaterdagavond ruim tweehonderd belangstellenden voor de eerste lichtjesavond. Een warm en bijzonder initiatief van uitvaartvereniging Eert de Doden.
Een vallende ster schiet over de begraafplaats, de klokken luiden. Dan klinken de woorden van het prachtige lied ‘Mag ik dan bij jou’, vertolkt door Henriëtte Droogh: “Als het einde komt, en als ik dan alleen ben, mag ik dan bij jou?” Hier en daar wordt een traan weggepinkt, een arm om een schouder geslagen. “Welkom op deze eerste lichtjesavond. We zijn bijzonder vereerd en blij dat zoveel mensen gekomen zijn. En we zijn blij dat we jullie de gelegenheid kunnen bieden om een lichtje te zetten op het graf van een dierbare.” Het korte welkom door Ruurd van der Woude, vicevoorzitter van de uitvaartvereniging, wordt gevolgd door een prachtig verhaal van Baukje Koolhaas. “Dit is het verhaal dat in mij opkwam voor vanavond.” De stilte verdiept zich, geroerd herkennen velen zich in het verhaal over de oude man en zijn bijzondere ontmoeting bij het graf van zijn echtgenote.
“Ik doch in kearske foar ús mem, dochsto ien foar heit?” Op tafel staan driehonderd flakkerende rode grafkaarsen klaar. Een bak met kaartjes in hartvorm ernaast voor wie een persoonlijk woord aan het lichtje wil toevoegen. Langzamerhand krijgen de witte waxinelichtjes langs de paden gezelschap van talloze rode bij de grafstenen. In het midden van de dodenakker staat het grote witte hart van lichtjes. Een plek voor kaarsjes voor overledenen die elders begraven liggen of gecremeerd zijn. “Heel indrukwekkend dit”, verwoordt een bezoekster treffend. De kerkdeuren staan open. Voor wie er behoefte aan heeft, staan dominee Michel van Heijningen en twee Wmo-vrijwilligers klaar voor een gesprek.
Uitvaartvereniging Eert de Doden organiseert de lichtjesavond op verzoek van een van haar leden. “As it in súkses blykt, dan dogge we it folgjend jier wer en dan by de tsjerke fan Weinterp.” Uitvaartverzorger Monuta stelde geld beschikbaar voor aanschaf van grafkaarsen. Het initiatief werd gesteund door Plaatselijk Belang, Stichting Begraafplaatsen en de Hervormde gemeente.
