Kees Roeleveld spant zich in voor slechthorenden
GORREDIJK Voor slechthorenden is het lastig om even naar een theater, concert of restaurant te gaan, samen te werken met mensen die goed kunnen horen of zomaar een gesprekje te voeren. Kees Roeleveld vindt het jammer dat het relatief onbekend is dat er scala aan hulp en hulpmiddelen is.
Bij Kees begon de slechthorendheid dertien jaar geleden. Zomaar bats-boem tijdens een feestje waar de band de knoppen voluit opendraaide voor het inregelen. Er zijn vele oorzaken voor gehoorverlies, vertelt hij; het kan geleidelijk gaan of plotsklaps. “Wat ik iedereen op het hart wil drukken, is: wacht niet te lang om naar de arts of audicien te gaan. Tien tot twintig procent van de Nederlanders heeft ermee te maken.”
In het Noorden waren geen actieve afdelingen meer van de Stichting Hoormij en er werd niets meer georganiseerd voor mensen met een gehoorprobleem, merkte Roeleveld. Omdat hij, onder andere als CNV-bestuurder en koster, veel bestuurlijk werk heeft gedaan, besloot hij drie jaar geleden om de noordelijke afdeling van belangenvereniging Stichting Hoormij nieuw leven in te blazen. “Samen met twee anderen hebben we toen vorig jaar in mei de eerste regiobijeenkomst georganiseerd.”
Goedhorenden hebben er geen flauw idee van hoe het is om niet goed te kunnen horen, zegt Kees. Dat merkte hij ook in theater De Skâns: “Daar hebben ze twaalf infrarood-apparaten voor slechthorenden, maar wisten niet hoe het werkte. En in de ronde zaal is helemaal niks.” Hij zet zich nu actief in om dit te verbeteren. Ook is hij actief bij de Witte Kerk Hemrik waar hij de ringleiding regelde. “Je ziet het in veel gebouwen, ook nieuwe gebouwen zoals Neibertilla: er is alleen in de grote ruimte ringleiding, maar voor de kleine ruimtes is niets geregeld voor slechthorenden.”
Discriminatie
Het eerste artikel van de Grondwet is onlangs uitgebreid: ‘handicap’ en ‘seksuele gerichtheid’ zijn nieuw toegevoegd aan de non-discriminatiegronden. “Zelfs in de raadzaal van gemeente Opsterland, waar ik in 2018 een lintje kreeg, is geen ringleiding voor slechthorenden. Eerder gaf ik bij de gemeente al aan dat het slecht gesteld is met toegankelijkheid voor mensen met een hoorprobleem.”
Kees gaat de gemeente aansporen om voorzieningen te treffen, want het is dus nu discriminatie om slechthorenden niet te horen. “Je wilt altijd proberen om horenden heel voorzichtig te leren wat de pijnen van slechthorendheid zijn en wat die ander daaraan kan doen. Als je niet goed kunt horen, kun je niet zomaar naar een theater tenzij je weet dat daar een werkende ringleiding is. Geef je komst dus van tevoren aan zodat de apparatuur voor je klaarligt. In een restaurant is het vervelend communiceren en zelfs solo-gesprekken zijn soms lastig. Hoe kun je subtiel aangeven dat je het niet verstaat zonder vervelend te worden.” Om die reden draagt hij zelf zijn blauwe speld met het symbool voor slechthorendheid.
De apparatuur wordt steeds beter. Kees (73) kan beschikken over moderne communicatieapparatuur omdat hij een actief leven leidt. ”Voor iedereen anders geldt: om de vijf jaar wordt vanuit de ziektekostenverzekering een nieuw gehoorapparaat vergoed. Wil je meer, dan kost dat bakken vol geld.” De bijeenkomst over hoorhulpmiddelen in Neibertilla is een soort proef om als Hoormij-regio weer actief te worden. “We willen graag mensen informeren over de beschikbare hulpmiddelen.”
Bijeenkomst 24 februari
Op vrijdag 24 februari (14.00-16.00 uur) is er weer een Hoormij-bijeenkomst in Neibertilla Drachten. “Audiologisch Centrum Pento vertelt dan alles over de hoorhulpmiddelen die er zijn.” Aanmelden is nodig en kan via noord@stichtinghoormij.nl of via Kees zelf: 0513-438930. Omdat het voor slechthorenden lastig communiceren is in een grote groep, is er plek voor twintig deelnemers. stichtinghoormij.nl
