Ons bewustzijn verhoudt zich tot ons onderbewustzijn als een erwt tot een olifant, zegt spiritueel therapeut Tineke Keizer uit Gorredijk. En in die olifant stoppen we van alles weg. Uit zelfbehoud. “Daardoor blijven mensen echter tegen dezelfde problemen aanlopen, met allerlei klachten van dien. Ik kijk achter de klachten om bij de oorzaak te komen. Pas dan kan heling beginnen.”
Reading en healing, zo omschrijft Keizer haar therapie voor kinderen en volwassenen. Ze behandelt door ‘te lezen’ wie ze voor zich heeft en door te voelen waar de pijn zit. Met de bewustwording en de acceptatie van de oorzaak start vervolgens het proces van heling. “Veel mensen die hier in de praktijk komen zijn hoogsensitief. Ze nemen van alles waar, maar kunnen wat hun zintuigen registreren niet altijd een plek geven. Uit zelfbehoud stoppen ze onprettige ervaringen of al te heftige emoties weg. Die gevoelens dragen ze onbewust wel met zich mee. Omdat ze er niets mee doen, komen er nieuwe bij. Die stapeling zorgt voor overprikkeling. Dat kan zich uiten in boosheid, depressiviteit, of een burn-out. Bij anderen leidt het tot psychosomatische klachten als migraine of een permanente staat van moe zijn.” Het hoge medicijngebruik dat doorgaans volgt, noemt Keizer symptoombestrijding. “Waar het om gaat, is het wegnemen van de blokkade. Dat is wat ik doe door te kijken, te voelen en te helen. Ik zet iemand terug in zijn lichaam.” Hoe ze dat kan? Ze voelt wat een ander voelt, Keizer noemt zichzelf in extreme mate hoogsensitief. “Al bij binnenkomst neem ik het energieveld om iemand waar. Ik ben helderwetend, helderhorend en heldervoelend.” Van haar gave had ze lange tijd geen weet, ze had ze er eerder last van. “Ik had voorheen het gevoel dat mensen mij leegzogen. Ik nam hun narigheid over en bleef doodmoe achter.” Het was haar zoon Justin, in 1995 nog een dreumes, die Keizer met haar onvermogen confronteerde. “Justin was als klein kind altijd boos. Toen ik, na van alles te hebben geprobeerd, mijn wanhoop daarover uitstortte bij een spiritueel therapeut zei ze: ‘jij bent door je gevoel van tekortschieten prikkelbaar en daar spiegelt Justin zich aan.’ Ik moest mijn hypergevoeligheid niet als zwakte zien, maar juist als kracht. ‘Dan kan jij ook dit werk aan’, kreeg ik van haar te horen.”
Reading en healing, zo omschrijft Keizer haar therapie voor kinderen en volwassenen. Ze behandelt door ‘te lezen’ wie ze voor zich heeft en door te voelen waar de pijn zit. Met de bewustwording en de acceptatie van de oorzaak start vervolgens het proces van heling. “Veel mensen die hier in de praktijk komen zijn hoogsensitief. Ze nemen van alles waar, maar kunnen wat hun zintuigen registreren niet altijd een plek geven. Uit zelfbehoud stoppen ze onprettige ervaringen of al te heftige emoties weg. Die gevoelens dragen ze onbewust wel met zich mee. Omdat ze er niets mee doen, komen er nieuwe bij. Die stapeling zorgt voor overprikkeling. Dat kan zich uiten in boosheid, depressiviteit, of een burn-out. Bij anderen leidt het tot psychosomatische klachten als migraine of een permanente staat van moe zijn.” Het hoge medicijngebruik dat doorgaans volgt, noemt Keizer symptoombestrijding. “Waar het om gaat, is het wegnemen van de blokkade. Dat is wat ik doe door te kijken, te voelen en te helen. Ik zet iemand terug in zijn lichaam.” Hoe ze dat kan? Ze voelt wat een ander voelt, Keizer noemt zichzelf in extreme mate hoogsensitief. “Al bij binnenkomst neem ik het energieveld om iemand waar. Ik ben helderwetend, helderhorend en heldervoelend.” Van haar gave had ze lange tijd geen weet, ze had ze er eerder last van. “Ik had voorheen het gevoel dat mensen mij leegzogen. Ik nam hun narigheid over en bleef doodmoe achter.” Het was haar zoon Justin, in 1995 nog een dreumes, die Keizer met haar onvermogen confronteerde. “Justin was als klein kind altijd boos. Toen ik, na van alles te hebben geprobeerd, mijn wanhoop daarover uitstortte bij een spiritueel therapeut zei ze: ‘jij bent door je gevoel van tekortschieten prikkelbaar en daar spiegelt Justin zich aan.’ Ik moest mijn hypergevoeligheid niet als zwakte zien, maar juist als kracht. ‘Dan kan jij ook dit werk aan’, kreeg ik van haar te horen.”
