
Theo van Linde schuift zijn telefoon over tafel. Op het scherm drie blokken met ieder een andere temperatuur. De voetbalaccommodatie is opgedeeld in drie verwarmingszones. “Ik kin thús de kachel oansette wêr’t it noadich is. Dat skeelt al in hiel soad enerzjy.” Voor de vrijwilligers bij ODV is het nadenken over energieverbruik standaard. Ze worden daarbij geholpen door de gerichte investering van de club in duurzaamheid. “Wynjewâld hat mei WEN in soad omtinken foar duorsumens. Dêr koene wy net yn achter bliuwe.” Voor de voetbalclub speelde ook mee dat de fiscus een korting op de energiebelasting voor sportclubs ging schrappen en dat het Rijk tegelijkertijd met subsidies voor verduurzaming van sportaccommodaties kwam.
Volgens Wilmar Rohaan was zoeken naar de juiste investeringen het zoeken naar een evenwicht tussen ideologie en economie. “Investeringen moeten wel wat opleveren, het liefst met zo weinig mogelijk euro’s zoveel mogelijk resultaat.” Zo verdween de wens om gasloos verder te gaan snel van tafel. “Dat vergde een investering van meer dan 100.000 euro. Dat geld was er niet en bovendien kun je dat nooit terugverdienen zonder vloerverwarming en dat hebben wij niet. Daar komt nog bij dat bij de club warmte vaak slechts een korte tijd nodig is. Dan werkt vloerverwarming langzamer dan radiatoren.” Toen zonder gas niet mogelijk bleek, richtte de focus zich op het weghalen van de grote gasslurpers. Uit een energiescan met Sport Fryslân bleek een hoog gasverbruik in de kleedkamers en dat er nogal wat energielekken zaten in het clubgebouw. De gerichte investeringen hebben het gasverbruik nu teruggebracht van 7.000 kuub naar 3.200 kuub per jaar. Het isoleren van de gebouwen was belangrijk, maar ook de ruimtegestuurde cv-installatie. Er zijn drie compartimenten. De kantine is één en twee blokken van ieder twee kleedkamers vormen de overige twee. “Wy ferwaarmje wat nedich is en net mear.”
Een andere grote gasbesparing zit in de verwarming van het douchewater. Gebeurde dat eerder door de cv-installatie, nu beschikt iedere kleedkamer over een eigen warmtepompboiler. De warmte uit de afgevoerde ventilatielucht wordt gebruikt voor het opwarmen van het douchewater. “Elke klaaikeamer hat in eigen boiler fan 250 liter. It wurket goed. Yn goed twa jier tiid ha wy gjin stoaring hân en der komme ek nea klachten oer te kâld wetter.” ODV wekt de benodigde elektriciteit voor de warmtepompboilers en de overige installaties op met 112 zonnepanelen op het dak van de accommodatie.
Financiering
De investering van het totale plan bedroeg 63.000 euro. Financiering bleek aanvankelijk lastig. Tot verrassing van de clubbestuurders zien de banken de verenigingen als zakelijke klant met weinig onderpand. Het hoge risicoprofiel leidde tot hoge rentes. Wilmar: “Terwijl de hypotheekrente 2 procent is, moesten wij 5 procent betalen. Financiering via de bank is dan eigenlijk geen optie. Terwijl de banken wel hun mond vol hebben over verduurzaming en ondersteuning van sportclubs. Wij hebben weinig loyaliteit bij de banken gezien. Dat viel ons wel tegen. Ook vanuit de gemeente Opsterland kwam geen enkele euro.”Dan maar over een andere boeg, dachten ze in Wijnjewoude. Via crowdfunding in eigen dorp haalden ze binnen een paar maanden 48.000 euro op (zie kader). “Wy hienen in goed ferhaal en draagflak by de ynwenners. Dat skeelt.” Vanuit het Rijk kwam een subsidie van 15.750 euro. Een ook de Van Teyens Fundatie en het Coöperatiefonds van de Rabobank droegen bij. De resultaten mogen er zijn. De energierekening ligt nu op jaarbasis 5.200 euro lager dan in het verleden. En na aftrek van rente en aflossing op de crowdfundig blijft er nu jaarlijks een besparing van 1.700 euro over. “Dat is moai meinaam, mar dêrnêst levert it projekt ek in soad saamhorigheid op. Frijwilligers ha der mei-elkoar ek 900 oeren ynsitten. Iderien wie hiel gemotiveerd. Dan kweekst in soad goodwill.”






