De biertap in de tent wordt nog even recht gezet. Ondertussen maken buurtbewoners zich klaar voor het zestiende buurtfeest van Loevestein123 in Gorredijk. En dat is vaste prik zo na de zomervakantie.
Beter weer voor een feestje kun je niet treffen: een stralende zon en heerlijke temperaturen. Beetje pech dat er wat concurrentie is van diverse kampen maar: “Het gaat er om wie er wel is en niet en niet wie er niet is”, meldt spreekstalmeester Benno de Haan in de megafoon.
Aan het begin van de middag hebben vooral veel buurtkinderen zich verzameld op een centrale plek in de buurt: het kruispunt van Aak en Skûtsje. Er staat een feesttent, de straat is afgezet met linten en boven het wegdek hangt een finishbanner. Die is voor later vanmiddag wanneer er voor kinderen en volwassenen een mini triathlon wordt gehouden.
Maar eerst een potje golf op het weiland aan de rand van de wijk. Klapperende blauwe vlaggen staan her en der in het enkelhoge gras. “Die tien vlaggen betekent dat er een hole zit, zeg maar een gat in de grond”, legt Benno de deelnemers uit. Op de grond liggen stokken met daaraan klompen. Met die klomp moet je tegen een grote bal meppen. “En dan kijken in hoeveel slagen je de bal in de hole krijgt.” En slaat iemand een hole in one? “Dan zijn we als organisatie gelijk failliet”, grinnikt hij.
“We spreken af dat iedereen die in het weiland staat, mee gaat doen”, verkondigt Benno. “Ik heb niet geoefend”, probeert een vader zich er onder uit te praten. “Memmie, wolsto by ús?”, vraagt een kleine blonde. Nee, lacht mem, want ze wil winnen. Serieus? Nee hoor: “Ik doch wol mei dei mei.” Wat voor naam zullen ze hun team geven, aarzelt een ander groepje. Team Skipper? Nee, da’s niks. “Zullen we team Milkshake doen”, stelt een meisje voor. En dat wordt het.
Henk van der Meer en zoon Hylke staan langs de kant te kijken. Of ze niet mee gaan doen? “Nee, we ha noch krekt eem de tiid om te sjen. We moatte aanst de triathlon organisearje”, legt Henk uit. Ze zijn echte triathlonners: zoon Henk was twee keer Nederlands jeugdkampioen winter-triathlon. “En myn broer sit by de echte Zwefilo Gorredijk.” Voor de buurt hebben ze het ‘laag bij de grond’ gehouden vanmiddag: zwemmen in de vijver bij de tent, rennen door de buurt en een stukje fietsen. De mannen blikken over het weiland. “Ik sil dat groepke mar eem helpe”, besluit Henk. “Wol de slagen telle hè?”, adviseert hij.
“Slaan Mees, slaan”, klinkt het midden in het weiland. Een groepje jonge kinderen wordt volop aangemoedigd door papa’s en mama’s. “Ah, skop em der mar mei de foet yn”, helpt een vader een manneke met blauwe pet. O, mag dat niet? Met een schijnheilige knipoog: “Dat ha ik net heard by de útlis.”
Het feest van Loevestein 123 was nog lang gezellig met bingo, een ritje in de Tuk Tuk, barbecue, een griezelige spokentocht, verloting met een Kickbike als hoofdprijs en tentfeest met dj Subtune.
Beter weer voor een feestje kun je niet treffen: een stralende zon en heerlijke temperaturen. Beetje pech dat er wat concurrentie is van diverse kampen maar: “Het gaat er om wie er wel is en niet en niet wie er niet is”, meldt spreekstalmeester Benno de Haan in de megafoon.
Aan het begin van de middag hebben vooral veel buurtkinderen zich verzameld op een centrale plek in de buurt: het kruispunt van Aak en Skûtsje. Er staat een feesttent, de straat is afgezet met linten en boven het wegdek hangt een finishbanner. Die is voor later vanmiddag wanneer er voor kinderen en volwassenen een mini triathlon wordt gehouden.
Maar eerst een potje golf op het weiland aan de rand van de wijk. Klapperende blauwe vlaggen staan her en der in het enkelhoge gras. “Die tien vlaggen betekent dat er een hole zit, zeg maar een gat in de grond”, legt Benno de deelnemers uit. Op de grond liggen stokken met daaraan klompen. Met die klomp moet je tegen een grote bal meppen. “En dan kijken in hoeveel slagen je de bal in de hole krijgt.” En slaat iemand een hole in one? “Dan zijn we als organisatie gelijk failliet”, grinnikt hij.
“We spreken af dat iedereen die in het weiland staat, mee gaat doen”, verkondigt Benno. “Ik heb niet geoefend”, probeert een vader zich er onder uit te praten. “Memmie, wolsto by ús?”, vraagt een kleine blonde. Nee, lacht mem, want ze wil winnen. Serieus? Nee hoor: “Ik doch wol mei dei mei.” Wat voor naam zullen ze hun team geven, aarzelt een ander groepje. Team Skipper? Nee, da’s niks. “Zullen we team Milkshake doen”, stelt een meisje voor. En dat wordt het.
Henk van der Meer en zoon Hylke staan langs de kant te kijken. Of ze niet mee gaan doen? “Nee, we ha noch krekt eem de tiid om te sjen. We moatte aanst de triathlon organisearje”, legt Henk uit. Ze zijn echte triathlonners: zoon Henk was twee keer Nederlands jeugdkampioen winter-triathlon. “En myn broer sit by de echte Zwefilo Gorredijk.” Voor de buurt hebben ze het ‘laag bij de grond’ gehouden vanmiddag: zwemmen in de vijver bij de tent, rennen door de buurt en een stukje fietsen. De mannen blikken over het weiland. “Ik sil dat groepke mar eem helpe”, besluit Henk. “Wol de slagen telle hè?”, adviseert hij.
“Slaan Mees, slaan”, klinkt het midden in het weiland. Een groepje jonge kinderen wordt volop aangemoedigd door papa’s en mama’s. “Ah, skop em der mar mei de foet yn”, helpt een vader een manneke met blauwe pet. O, mag dat niet? Met een schijnheilige knipoog: “Dat ha ik net heard by de útlis.”
Het feest van Loevestein 123 was nog lang gezellig met bingo, een ritje in de Tuk Tuk, barbecue, een griezelige spokentocht, verloting met een Kickbike als hoofdprijs en tentfeest met dj Subtune.
