INTERVIEW | Goaltjesdief Ivo Savenije verknocht aan ‘ambitieloos’ Makkinga
MAKKINGA - Ivo Savenije is de man waar het om draait bij zondag vierdeklasser SC Makkinga. Zonder de dertigjarige aanvalsleider valt de Makkingaster doelpuntenproductie onherroepelijk stil. Een gesprek met een goaltjesdief over doelpunten, trainers, blessures en de vrijblijvende cultuur bij de kleine dorpsclub.
Fit blijven, dat is de laatste seizoenen wel een dingetje voor aanvaller Ivo Savenije Twee jaar geleden moest de spits vanwege een zware hamstringblessure lange tijd toekijken. Afgelopen seizoen liep Savenije een zware knieblessure op die hem ook lange tijd aan de kant hield. Hij riep het onheil over zichzelf af met een “domme en totaal onnodige” sliding, zoals hij het zelf zegt. Dit seizoen ging het mis in de bekerwedstrijd tegen Wispolia. In een poging een voorzet binnen te werken, schopte Savenije hard tegen de noppen van een Terwispeler verdediger die zijn inzet wilde blokken. Gevolg: een flinke kneuzing aan de voet. Berustend: “Ik doe het iedere keer zelf. Ik moet slimmer worden, want om eerlijk te zijn is er zo weinig lol aan.”
DIO Oosterwolde
Ivo Savenije groeide op in Tjalleberd en was acht jaar toen het gezin naar Nijeberkoop verhuisde. Hij ging bij Makkinga voetballen en hoewel hij nooit in het dorp woonde, voelt hij zich onlosmakelijk verbonden met het Ooststellingwerver dorpje. Het verklaart waarom hij, zelfs nu hij al twee jaar in Groningen woont, nog wekelijks het geelzwart van Makkinga draagt.
Het voetbaltalent van Savenije was onmiskenbaar. Als B-junior zat de spits al op de bank bij het eerste elftal en mocht hij als 16-jarige regelmatig invallen. Savenije veroverde vlot een basisplek en liet in zijn eerste volledige seizoen (2011-2012) meteen 23 doelpunten noteren. De productiviteit van het jonge talent bleef niet onopgemerkt. In 2013 polste DIO Oosterwolde Savenije voor een overstap. Hij zou zes seizoenen voor de club uit Oosterwolde spelen. De overgang was groot, herinnert Savenije zich. Het niveau bij DIO was een stuk hoger. “Het was een leerzame periode, maar ik had moeite om aan te haken. Bij Makkinga was ik een van de beteren, maar bij DIO liepen alleen maar goede spelers rond. De concurrentie was enorm.”
Ivo Savenije liep vorig seizoen tegen Langezwaag een zware knieblessure op - Foto: Martijn van der Vaart
De komst van trainer Teun Dikken, in 2016, veranderde alles. Dikken haalde Savenije uit de spits en posteerde hem op de linkerflank. De positiewissel bleek een verademing. “Op de vleugel krijg je meer tijd en ruimte en kwam ik met mijn snelheid in mijn kracht. En ik had met Niels Lindenboom een back achter me waar ik een superconnectie mee had. Mijn laatste twee jaren bij DIO waren de beste uit mijn carrière.”
Autoriteitsprobleem
Savenije spreekt nog altijd met respect over Dikken, een van de weinige trainers waar hij niet mee in aanvaring kwam. “Ik ben koppig. Als ik denk dat ik het beter weet moeten ze van goede huize komen om me te overtuigen. Ja, ik denk dat je wel kunt stellen dat ik een autoriteitsprobleem heb. Het wordt, nu ik wat ouder en rustiger ben, wel beter. De scherpe randjes zijn er wat af.” Ook met de huidige trainer van Makkinga, Robbie Dijkstra, botste hij. Maar dat lag niet alleen aan de spits, vindt Savenije.
Tandje minder
Ivo Savenije: “Robbie is een prima kerel met verstand van voetbal, maar bloedfanatiek en dat past niet bij een gemoedelijke club als Makkinga. Robbie heeft geleerd dat het een tandje minder mag. Hij past wel bij de club. Als spelersgroep hebben we niet voor niets besloten dat we nog een jaar met hem door wilden.”
Ik vloog als een jonge hond achter elke bal aan. Nu ben ik eerder lui, dat zeggen mijn teamgenoten ook, maar herken ik beter de momenten waarop ik er moet staan
Prestatiedrang past niet bij Makkinga, stelt hij. Bij de Ooststellingwervers is na afloop het biertje aan de lange stamtafel in de kantine belangrijker dan de drie punten in de wedstrijd. “Het moet vooral gezellig zijn. Er is hier nooit rottigheid. Iedereen kan goed met elkaar. Ik weet niet hoelang ik blijf voetballen, maar ik sluit af bij Makkinga. Het is mijn dorp waar mijn vrienden wonen en waar ik me thuis voel.”
Tachtig minuten niks
Savenije zijn voetbalstijl is met de jaren veranderd. Liep de aanvaller vroeger op alle ballen, tegenwoordig spaart hij zijn energie voor de beslissende momenten. “Ik vloog als een jonge hond achter elke bal aan. Nu ben ik eerder lui, dat zeggen mijn teamgenoten ook, maar herken ik beter de momenten waarop ik er moet staan. Tegen De Blesse bijvoorbeeld, was het tachtig minuten niks, maar schop ik er nog wel twee in.”
De balvaste aanvaller laat zich tegenwoordig liever achterin zakken om als aanspeelpunt te fungeren van waaruit Makkingaster de aanval kan zoeken. “Het is makkelijker voetballen”, vindt hij. “In de spits heb je altijd twee man in de nek hijgen en word je voortdurend geschopt. Niet dat ík een lieverdje ben, maar dat vechten en sleuren heb ik wel gehad. Met mijn voetballende capaciteiten kan ik meer voor de ploeg betekenen.”
Niet van de intikkertjes
Doelpunten maken is zijn handelsmerk. Hij is niet de man van de intikkertjes. Zijn productie komt vooral voort uit indrukwekkende solo’s en afstandspegels. Zijn mooiste doelpunt maakte hij enkele weken geleden tegen De Blesse toen hij de doelman met een schot vanaf de middenlijn wist te verassen. “Een heerlijke goal.”
Vrij oude groep
Makkinga miste afgelopen seizoen in de finale van de nacompetitie op een haar na promotie. In een knotsgekke wedstrijd tegen Oldemarkt gingen de ploeg na een 3-1 voorsprong met 6-3 ten onder. Hoewel de Makkingaster sportieve ambitie niet groot is, deed de nederlaag pijn, bekent Savenije. “De nacompetitie heeft iets losgemaakt. We hebben een vrij oude groep. Als we nog wat willen winnen, moet het nú gebeuren.”
Het zou kunnen, want Makkinga is mede dankzij de van Fochteloo overgekomen Rico Aalbers en Mans de Bie goed aan het seizoen begonnen. Vooral Aalbers is een versterking, vindt Savenije. Handhaving blijft de doelstelling, maar als de kans zich voordoet wil Makkinga meestrijden om promotie. Savenije. “Maar er is geen druk. Niks moet bij ons, dat is wel lekker.” Persoonlijk heeft Ivo Savenije (103 doelpunten) nog wél ambitie. Hij wil graag clubtopscorer van SC Makkinga worden. Dat is nu Ate Bijstra met 198 treffers. Het zal niet meevallen om dit vrijwel onhaalbaar doelpunten clubrecord te breken, beseft de spits. Lachend: “Jordi en Jos Linneman, Jenne Veldhuizen en Roelof Bethlehem moet ik ook nog voorbij. Roelof staat maar twee goals boven me, die is wel te pakken.”
