Blue Boys presteert met ongediplomeerde trainer Bart Jonckers: “Vergeleken bij trainers hebben spelers het makkelijk”
NIJ BEETS - Voetbalvereniging Blue Boys in Nij Beets raakte eind vorig seizoen onverwachts zijn trainer kwijt. Te laat om nog een vervanger te vinden voor de nieuwe competitie. De oplossing werd gevonden in eigen gelederen. ‘Hagenees’ Bart Jonckers bleek, hoewel hij niet over trainersdiploma’s beschikte, bereid de voetballers van zijn dorpsclub onder zijn hoede te nemen. Het pakte goed uit. Blue Boys bezet een keurige middenmootpositie in de vijfde klasse C van het zaterdagvoetbal.
Blue Boys moest door het late vertrek van trainer Robert Bervoets improviseren, want aan het einde van het seizoen kon geen vervanger meer gevonden worden. De helpende hand werd toegestoken door Bart Jonckers. “Als er niemand is, wil ik het wel doen”, liet de 39-jarige oud-speler van Blue Boys, met als enige trainerservaring de begeleiding van jeugd en damesteams van de Nij Beetsters in zijn rugzak, het bestuur weten.
Niet meer de lolbroek uithangen
Dat Jonckers niet over de benodigde trainersdiploma’s beschikte, was nog wel een dingetje voor de KNVB. Blue Boys kreeg aanvankelijk tot 1 oktober dispensatie om met een ongediplomeerde trainer te mogen werken, maar uiteindelijk besloot de voetbalbond dat Jonckers tot het einde van seizoen de vijfdeklasser mag trainen. “Dat was een hele zorg minder, want anders had Blue Boys een groot probleem gehad.”
En zo stond Jonckers plots voor een groep voetballers waar hij tot een jaar geleden nog mee samenspeelde. “Een hele omschakeling”, aldus de voormalige centrale verdediger. “Ineens sta je niet meer tussen de jongens maar moet je leidinggeven en sturen. Daar moesten zij, maar ook ik aan wennen. Normaliter ben ik eentje van de grappen en grollen, maar als trainer kun je niet meer de lolbroek uithangen.” De nieuwe situatie wende snel. Jonckers, die op zijn zestiende vanuit Den Haag naar Nij Beets verhuisde, had niet anders verwacht. “Ik kende de jongens natuurlijk goed en het is maar net hoe je jezelf opstelt. In ben een trainer zonder papieren en zonder ervaring als hoofdtrainer. Als de jongens ergens wat van vinden, of adviezen hebben, sta ik daarvoor open.”
Voorbereiding
Jonckers zou het zelfs gek vinden om geen gebruik te maken van de beschikbare kennis en ervaring van zijn spelers. Onlangs liep op de training een positiespel niet lekker. “Toen gaf Jelte Mulder , die op hoger niveau bij Drachten heeft gespeeld, een paar aanwijzingen en liep het ineens wel. Op zo’n moment gaat het niet om mij, maar het belang van Blue Boys. Door open te staan voor anderen creëer je ook saamhorigheid.”
De ervaren Jelte Mulder is één van de spelers die trainer
Bart Jonckers met goede raad terzijde staat. - Foto: Berend Drent
Vergeleken bij trainers hebben spelers een zorgeloos bestaan, weet Jonckers inmiddels. Spelers pakken op een trainingsavond om half acht de tas in en zien wel wat de trainer hun voorschotelt. “Maar ík moet me voorbereiden en zorgen voor goede en gevarieerde oefenstof. Soms ben je ook nog afhankelijk van de trainingsopkomst en moet je improviseren.”
De kracht van het collectief
Blue Boys presteert naar behoren. Dat is zeker niet alleen de verdienste van Bart Jonckers, weet hij zelf ook. De trainer beschikt met Blue Boys over een aantal kwalitatief goede spelers die volgens hem op het niveau van de vijfde klasse het verschil kunnen maken. “TFS steekt in onze competitie boven de rest uit, maar met deze groep moeten een plek bij de top vijf haalbaar zijn.”
Hoewel Blue Boys vóór de winterstop twee keer fors uithaalde - Jistrum werd met 1-7 en GSVV met 9-3 verslagen - mist Jonckers een makkelijk scorende spits in zijn selectie die er ieder seizoen twintig binnen schiet. “Daarom hamer ik op goed opbouwend positiespel. Op die manier kom je met meer mensen in scoringspositie. Wij moeten het van de kracht van het collectief hebben.”
Puzzel
Bart Jonckers beleeft plezier aan het trainerschap, maar vindt het jammer dat van zijn oorspronkelijke plan, zelf lekker voetballen in het derde elftal, niets terecht komt. Daarom draagt hij aan het eind van het seizoen zonder problemen het stokje weer over aan een nieuwe trainer. “Maar wie weet, ga ik later nog een trainerscursus volgen. Met drie kleine kinderen en een jeugdteam dat ik train, heb ik daar nu geen tijd voor.”
Met Blue Boys gaat het goed, maar volgens Jonckers wordt het voor de kleine dorpsvereniging steeds moeilijker om drie seniorenteams op de been te houden. “Het is iedere donderdagavond een puzzel om alle elftallen op zaterdag met genoeg spelers op pad te sturen. We hebben elke speler hard nodig, dat beseft helaas niet iedereen. Het eigenbelang staat soms voorop en dat hoort niet bij een teamsport als voetbal.”
Tekst: Gurbe van der Woude
Foto’s: Gurbe van der Woude en Berend Drent
