Amateurtrainer Reinder Jeensma neemt na 28 seizoenen afscheid: “Wille belibje oan it spultsje is it belangrykste”
WIJNJEWOUDE - Reinder Jeensma uit Wijnjewoude is bezig aan zijn laatste weken als voetbaltrainer. De 58-jarige Jeensma werkte 28 seizoenen voor dorpsclubs uit de regio. “Dêr fiel ik my it bêste by thús,” aldus de trainer die slechts eenmaal in zijn loopbaan solliciteerde. “Ik bin oeral frege wurden.”
Reinder Jeensma stopt, maar had zo zijn handtekening onder weer een nieuw contract kunnen zetten. Het Liphúster THOR dong naar zijn hand, hij kon terecht bij Stânfries uit Appelscha en er waren nog wat losse contacten. De verleiding was groot, want Jeensma is een liefhebber, maar het vooruitzicht om na bijna dertig jaar in de weekenden zijn eigen agenda te kunnen bepalen, lonkte méér.
Rijpen met de jaren
Niet dat de oud-speler van Wilper Boys en Oerterp spijt heeft van zijn trainersbestaan. Zeker niet. Jeensma heeft zijn vrije tijd en energie altijd graag in het voetbal gestoken. “Ik hâld fan fuotbal en de omgong mei minsken. Myn gefoel by in klup wie belangryk. Jild ynteressearre my net, ik stean net bekend as in djoere trainer. Foar my wie it in manier om te ûntspannen.”
Ik kaam alle jûnen stikken thús fan ‘e training. Dat wie fansels net de bedoeling fan trainer wêze
Jeensma was 29 jaar toen hij in 1996 aan zijn eerste klus als trainer bij Wilper Boys begon. Jong voor die tijd. Als speler had hij te maken met oudere trainers, een generatie die hield van discipline en een op conditie gerichte aanpak. “It wie rinne, rinne, rinne. Dat woe ik oars. Ik hie it idee datst ek wol wurch wurde koest méí de bal.” Voetbaltrainers rijpen met de jaren, weet Jeensma. Hij maakt de vergelijking met jonge automobilisten. “Ast it rydbewiis hellest, kinst noch net ride, Je moatte leare út ûnderfining.” Hij herinnert zich dat hij als beginnend trainer bij Wilper Boys iedere actie en pass van commentaar voorzag. “Ik kaam alle jûnen stikken thús fan ‘e training. Dat wie fansels net de bedoeling fan trainer wêze.”
Mondiger
Het trainerschap is veranderd, volgens Jeensma. De voetbalbeleving is anders dan in zijn tijd als speler en beginperiode als trainer. Een training overslaan was er vroeger niet bij; tegenwoordig is twee keer in de week trainen niet meer de standaard. “Sjochst sels by klups op heger nivo dat fuotbal net altyd mear op ien stiet. Persoanlik fyn ik dat hartstikke spitich.”
Spelers zijn ook mondiger geworden, stelt hij. Als trainer moest hij hiermee leren omgaan en accepteren dat voetballers niet alles klakkeloos aannemen. Hij paste zich aan, meed de discussies. “Soms moatte je se fiele litte dat de wize fan fuotbaljen dy’t se wolle, net kin mei it spilersmateriaal by in amateurklup. Moatst se de eagen iepenje, dat wurket better as diskusje.”
Een mooie sollicitatiebrief
Jeensma was trainer bij: Wilper Boys, UDIROS, ODV, Surhuisterveen, Zevenhuizen, THOR, Houtigehage, Haulerwijk, Donkerbroek en sluit af bij Bakkeveen. Bij de meeste clubs werkte hij meerdere seizoenen. Bij ODV en THOR stond hij zelfs twee verschillende periodes op de loonlijst. Alleen bij UDIROS maakte Jeensma zijn contract niet af. “Der wie gedonder yn it bestjoer, dat wurke net.” Solliciteren deed hij slechts eenmaal. Hij werd altijd door clubs gevraagd. Een mooie anekdote is de wijze waarop de trainer voor de tweede maal bij THOR terecht kwam. De Liphústers benaderden hem, maar Jeensma had zijn twijfels. Het kwam er toch van. Zijn vrouw bleek een sollicitatiebrief gestuurd te hebben. “Se fûnen it in moaie brief, mar ik hie gjin flau idee wat der yn stie.”
Foar my wie elkenien by de klup like belangryk
Jeensma voelde zich prima op zijn plek bij de kleine dorpsclubs waar hij werkte. Zijn aanpak was overal hetzelfde. Jeensma, een mensenmens, investeerde in relaties en maakte geen onderscheid. Van ‘vedettes’ tot waterdragers, van wisselspeler tot leider of materiaalman, iedereen kreeg dezelfde behandeling. “Foar my wie elkenien by de klup like belangryk.” Het werd gewaardeerd, hij is overal nog welkom.
“It amateurfuotbal bliuwt fantastysk”
“Ik besykje alle jierren in wedstriid fan myn âlde klups te besykjen”, zegt hij. Als hij straks met voetbalpensioen is, zal dat niet veranderen. Zijn weekenden gaan er anders uitzien, maar Jeensma weet nu al dat hij de voetbalagenda in de gaten zal houden en er af en toe een leuke wedstrijd uit zal pikken om te gaan kijken. “Want it amateurfuotbal bliuwt fantastysk.”
Reinder Jeensma blikt tevreden terug op bijna dertig jaar trainerschap. Het heeft hem gevormd. De trainer die voor de selectie van Houtigehage te fanatiek was, bestaat al lang niet meer. “As der no mar sân man binne op de training meie de jonges beslisse oft we traine en as de rein mei bakken út de loft komt, meitsje we der in leuke jûn fan. Moatst wille belibje oan it spultsje, dat is it belangrykste.”
Tekst: Gurbe van der Woude
Foto’s: Berend Drent
