Geert van der Molen geniet met volle teugen van het voetballen bij ODV. Niet alleen omdat het de ploeg uit Wijnjewoude ook dit seizoen sportief voor de wind gaat, maar ook omdat hij weet dat het niet vanzelfsprekend is om op het voetbalveld te staan.
Nee, het speelt niet bij iedere pass, sliding of tackle door zijn hoofd. Maar de 21-jarige Geert van der Molen weet dat er zomaar van het een op het andere moment een einde kan komen aan zijn dagen als voetballer. “Ik heb een heupafwijking en als mijn klachten toenemen, moet ik geopereerd worden. Als het zover is, wordt voetballen een heel lastig verhaal.”
Van der Molen is met die heupafwijking geboren – “ik heb als baby ook spreidbroekjes gedragen” – maar het was voor hem geen belemmering om al op vierjarige leeftijd bij ODV tegen een bal aan te gaan trappen. “Zo nu en dan is het wat stijf en heb ik er last van, maar het was nooit een belemmering.”
Totdat hij afgelopen zomer bij het maken van een beweging het gevoel had dat het in zijn lies schoot. Na onderzoek bleek dat een operatie op termijn noodzakelijk is. “Dat kan over zes weken zijn, maar ook over zes maanden of zes jaar. Het valt niet te voorspellen, maar de operatie is hoe dan ook nodig om de levensduur van mijn eigen heup te verlengen. Anders moet ik al heel vroeg een kunstheup hebben. Dat stel ik liever nog even uit, ook omdat dat een heel pittige ingreep is.” Van der Molen weet dus niet hoe lang hij nog van actief voetballen kan genieten, maar daar staat hij niet bij stil. “Ik denk er totaal niet aan hoe het zou zijn om niet meer te kunnen voetballen. Dat heeft geen zin en dat wil ik dus ook niet.”
Hij was 16 jaar toen hij van de B’s de overstap maakte naar de eerste selectie. “Dat was enorm wennen, want van de jongste junioren naar het eerste is echt een grote stap. Het was flink aanpoten, maar dat we toen met een paar jongens naar de senioren zijn gegaan, daar plukken we nu de vruchten van. Onze trainer Jeroen van Wijk zegt ook dat het heel waardevol is dat we ondanks onze jonge leeftijd al heel wat jaren ervaring en de benodigde fysieke kracht voor de senioren hebben.”
Van der Molen speelde in de jeugd centraal achterin, maar in het eerste van ODV vult hij doorgaans de positie van rechtsback in. “Centraal staan is eigenlijk het mooiste, omdat je daar voetballend in de opbouw nog meer kunt doen. Maar ik kan als rechtsback ook belangrijk zijn voor het elftal, dus ik geef alles op die plek.” En dan, met een lach: “Alleen dat je soms als back de hele zijlijn afdraaft en dan de bal weer niet krijgt, daar baal ik weleens van.”
Graag zou Van der Molen, die volgens zijn trainer van achteruit de bal zo op de stropdas van de linksbuiten legt, nog weleens het genoegen smaken van een doelpunt scoren. “Het is me vijf of zes jaar geleden eens gelukt in een oefenwedstrijdje, maar verder nooit meer. Ik ben er niet geforceerd naar op zoek, maar begin oktober wonnen we met 12-0 van Oostergo en in zo’n wedstrijd hoop je dan toch wel stiekem op een goaltje. Hoe ik zou juichen? Haha, geen idee. Op gevoel denk ik, want ik studeer zeker niks in.”
Sportief gaat het ODV ook dit seizoen weer voor de wind. De ploeg staat op de tweede plaats in 4B, met drie verliespunten meer dan de buren van RWF. “Zij doen het heel knap en dat ze de eerste periode hebben gepakt is een mooi succes voor ze. Maar ik had hen niet ingeschat als kandidaat voor het kampioenschap.” Die rol is volgens Van der Molen weggelegd voor ploegen als Kootstertille en misschien Dokkum, al draait die laatste formatie nog niet soepel.
En ODV dan? “Nou, we zeiden de afgelopen jaren steeds dat we voor de derde klasse moeten gaan, maar telkens mislukte dat. We doen wel echt goed mee, maar een paar jaar terug zaten we ineens bij twee heel sterke clubs uit Groningen-stad in de competitie en daarna kwam corona. Dus voor dit jaar hebben we het er eigenlijk niet heel erg over gehad. Maar kijk je naar onze kwaliteiten, dan verwacht ik wel dat we weer gaan meedoen om de bovenste plaatsen.”
Extra wapen daarbij is de terugkeer van Folkert Hoekstra in Wijnjewoude, nadat hij vijf seizoenen bij tweedeklasser Oerterp speelde. De spits heeft er ook nu alweer tien competitietreffers in liggen. “Het is heerlijk om Folkert voorin te hebben staan. Hij is zo handig en doelgericht. Dat gaat ons zeker extra punten opleveren. Het zou prachtig zijn als we promoveren, want zo hoog heeft ODV nog nooit gespeeld. En we doen het echt met een groep jongens uit het dorp, dat vind ik ook zo mooi. Ik speel nu samen met jongens waar ik in de jongste jeugd ook al mee speelde. Dat geeft zoveel energie en plezier, het is echt genieten.”
Nee, het speelt niet bij iedere pass, sliding of tackle door zijn hoofd. Maar de 21-jarige Geert van der Molen weet dat er zomaar van het een op het andere moment een einde kan komen aan zijn dagen als voetballer. “Ik heb een heupafwijking en als mijn klachten toenemen, moet ik geopereerd worden. Als het zover is, wordt voetballen een heel lastig verhaal.”
Van der Molen is met die heupafwijking geboren – “ik heb als baby ook spreidbroekjes gedragen” – maar het was voor hem geen belemmering om al op vierjarige leeftijd bij ODV tegen een bal aan te gaan trappen. “Zo nu en dan is het wat stijf en heb ik er last van, maar het was nooit een belemmering.”
Totdat hij afgelopen zomer bij het maken van een beweging het gevoel had dat het in zijn lies schoot. Na onderzoek bleek dat een operatie op termijn noodzakelijk is. “Dat kan over zes weken zijn, maar ook over zes maanden of zes jaar. Het valt niet te voorspellen, maar de operatie is hoe dan ook nodig om de levensduur van mijn eigen heup te verlengen. Anders moet ik al heel vroeg een kunstheup hebben. Dat stel ik liever nog even uit, ook omdat dat een heel pittige ingreep is.” Van der Molen weet dus niet hoe lang hij nog van actief voetballen kan genieten, maar daar staat hij niet bij stil. “Ik denk er totaal niet aan hoe het zou zijn om niet meer te kunnen voetballen. Dat heeft geen zin en dat wil ik dus ook niet.”
Hij was 16 jaar toen hij van de B’s de overstap maakte naar de eerste selectie. “Dat was enorm wennen, want van de jongste junioren naar het eerste is echt een grote stap. Het was flink aanpoten, maar dat we toen met een paar jongens naar de senioren zijn gegaan, daar plukken we nu de vruchten van. Onze trainer Jeroen van Wijk zegt ook dat het heel waardevol is dat we ondanks onze jonge leeftijd al heel wat jaren ervaring en de benodigde fysieke kracht voor de senioren hebben.”
Van der Molen speelde in de jeugd centraal achterin, maar in het eerste van ODV vult hij doorgaans de positie van rechtsback in. “Centraal staan is eigenlijk het mooiste, omdat je daar voetballend in de opbouw nog meer kunt doen. Maar ik kan als rechtsback ook belangrijk zijn voor het elftal, dus ik geef alles op die plek.” En dan, met een lach: “Alleen dat je soms als back de hele zijlijn afdraaft en dan de bal weer niet krijgt, daar baal ik weleens van.”
Graag zou Van der Molen, die volgens zijn trainer van achteruit de bal zo op de stropdas van de linksbuiten legt, nog weleens het genoegen smaken van een doelpunt scoren. “Het is me vijf of zes jaar geleden eens gelukt in een oefenwedstrijdje, maar verder nooit meer. Ik ben er niet geforceerd naar op zoek, maar begin oktober wonnen we met 12-0 van Oostergo en in zo’n wedstrijd hoop je dan toch wel stiekem op een goaltje. Hoe ik zou juichen? Haha, geen idee. Op gevoel denk ik, want ik studeer zeker niks in.”
Sportief gaat het ODV ook dit seizoen weer voor de wind. De ploeg staat op de tweede plaats in 4B, met drie verliespunten meer dan de buren van RWF. “Zij doen het heel knap en dat ze de eerste periode hebben gepakt is een mooi succes voor ze. Maar ik had hen niet ingeschat als kandidaat voor het kampioenschap.” Die rol is volgens Van der Molen weggelegd voor ploegen als Kootstertille en misschien Dokkum, al draait die laatste formatie nog niet soepel.
En ODV dan? “Nou, we zeiden de afgelopen jaren steeds dat we voor de derde klasse moeten gaan, maar telkens mislukte dat. We doen wel echt goed mee, maar een paar jaar terug zaten we ineens bij twee heel sterke clubs uit Groningen-stad in de competitie en daarna kwam corona. Dus voor dit jaar hebben we het er eigenlijk niet heel erg over gehad. Maar kijk je naar onze kwaliteiten, dan verwacht ik wel dat we weer gaan meedoen om de bovenste plaatsen.”
Extra wapen daarbij is de terugkeer van Folkert Hoekstra in Wijnjewoude, nadat hij vijf seizoenen bij tweedeklasser Oerterp speelde. De spits heeft er ook nu alweer tien competitietreffers in liggen. “Het is heerlijk om Folkert voorin te hebben staan. Hij is zo handig en doelgericht. Dat gaat ons zeker extra punten opleveren. Het zou prachtig zijn als we promoveren, want zo hoog heeft ODV nog nooit gespeeld. En we doen het echt met een groep jongens uit het dorp, dat vind ik ook zo mooi. Ik speel nu samen met jongens waar ik in de jongste jeugd ook al mee speelde. Dat geeft zoveel energie en plezier, het is echt genieten.”
