Rugbyclub De Wrotters wil weer zichtbaar worden in Gorredijk en omgeving. “We hebben de laatste jaren te veel kansen laten liggen, dus we moeten echt aan de bak”, weet voorzitter Johan Teake Dekker. “Als het aan ons ligt, gaan we Gorredijk onderdompelen in rugby.”
Tot een paar jaar geleden kon De Wrotters vrijwel ieder seizoen drie of vier nieuwe spelers verwelkomen. De laatste seizoenen stagneert de aanwas, constateert Johan Teake, die behalve preses ook speler is. “Terwijl de Gordykster volgens mij uitermate geschikt is om te rugbyen, qua postuur en instelling.”
Aan het begin van het seizoen was het voor De Wrotters harken om een team op de been te krijgen. Gelukkig kwam er hulp uit Leeuwarden, waar het tweede team van Greate Pier onderbezet was. Daarop werden de handen ineengeslagen, zoals dat eigenlijk gewoon is bij het rugby.
“Een rugbyteam bestaat normaal gesproken uit vijftien spelers en eventuele wissels. Je moet met minimaal tien personen zijn om een wedstrijd te kunnen spelen. Maar als het nodig is, vullen tegenstanders elkaars ploeg aan. Het gaat niet om het wereldkampioenschap, iedereen wil gewoon lekker een balletje gooien en de strijd aangaan. Bovendien heeft iedereen het, zeker in het Noorden, wel eens moeilijk met de bezetting. Elkaar helpen is dus heel gewoon.”
Maar De Wrotters willen op korte termijn graag weer de eigen broek ophouden. Wat verjonging is ook helemaal niet verkeerd. “Boven de 35 jaar blijven pijntjes iets langer hangen”, lacht Johan Teake, die zelf bijna 40 is en er dus alles van weet. “Een paar jaar terug hebben we de trainingsavond van dinsdag naar woensdag verzet en dat ene dagje extra om bij te komen is best prettig, kan ik je vertellen.”
De voorzitter denkt dat zijn sport nog altijd te onbekend is bij veel mensen en te maken heeft met vooroordelen. “Maar rugby is niet alleen maar knallen en blessures, hoor. Natuurlijk, er is fysiek contact en dan loop je weleens een blauwe plek op. Maar het is een georganiseerde chaos, zeg ik altijd. En het respect voor elkaar is heel groot.” Op het rugbyveld zijn blessures als gevolg van een bewuste wilde actie van een tegenstander zeldzaam, in tegenstelling tot op het voetbalveld.
En, voor wie ambitieus is en iets wil bereiken met sport: in het rugby is de weg naar het Nederlands team korter dan in andere sporten, vertelt Johan Teake. “Wij hebben diverse jeugdleden die in nationale selecties spelen en Lieve Stallmann heeft onlangs zelfs haar eerste A-interland gespeeld.”
Maar Johan Teake zag ook heel wat talent verloren gaan. “Als jeugdtrainer zag ik er meer gaan dan blijven. Dat is natuurlijk zonde. Maar we blijven er hard aan werken om de jeugd binnen te houden, we hebben ze nodig de komende jaren. En een teamsport als rugby geeft je zoveel: kameraadschap, gezelligheid, het voor en met elkaar werken. Je krijgt er karakter, discipline en respect voor anderen van. Dat is iets waar je altijd iets aan hebt.”
De eerstvolgende gelegenheid om kennis te maken met rugby is tijdens de nieuwjaarsreceptie op 5 januari. “We beginnen rond het middaguur en om 12.30 uur gaan we, wat de weersomstandigheden ook zijn, een wedstrijdje spelen. Dat is traditie, met senioren en jeugd door elkaar, en iedereen is welkom om aan te sluiten. En daarna maken we het gezellig in het clubhuis, met livemuziek van The Sticky Tongues.” De Wrotters sloten 2019 af met een gewonnen competitiewedstrijd tegen het tweede team van RC Zwolle: 33-20. “Het was een leuke, boeiende pot”, kijkt Johan Teake tevreden terug. “Wij hadden genoeg manschappen, Zwolle ook en ’s middags kwam de zon er zelfs nog even bij. Dat was lekker. We hadden alleen wel dikker moeten winnen, maar de laatste pass was vaak net niet goed genoeg.”
Na de jaarwisseling speelt De Wrotters, uitkomend in de vierde klasse, het tweede deel van de competitie. Daarbij treft de ploeg de andere teams uit de onderste helft van de ranglijst over de eerste seizoenshelft nog twee keer. De bond knipte de poule als het ware in tweeën. “Op die manier spelen alle teams tegen ploegen van gelijkwaardig niveau. Niemand zit erop te wachten om weer die tegenstander te treffen waar je eerder met 120-15 van verloor. En andersom is dat ook minder leuk natuurlijk. Dus dit is een prima keuze van de rugbybond.”
Tot een paar jaar geleden kon De Wrotters vrijwel ieder seizoen drie of vier nieuwe spelers verwelkomen. De laatste seizoenen stagneert de aanwas, constateert Johan Teake, die behalve preses ook speler is. “Terwijl de Gordykster volgens mij uitermate geschikt is om te rugbyen, qua postuur en instelling.”
Aan het begin van het seizoen was het voor De Wrotters harken om een team op de been te krijgen. Gelukkig kwam er hulp uit Leeuwarden, waar het tweede team van Greate Pier onderbezet was. Daarop werden de handen ineengeslagen, zoals dat eigenlijk gewoon is bij het rugby.
“Een rugbyteam bestaat normaal gesproken uit vijftien spelers en eventuele wissels. Je moet met minimaal tien personen zijn om een wedstrijd te kunnen spelen. Maar als het nodig is, vullen tegenstanders elkaars ploeg aan. Het gaat niet om het wereldkampioenschap, iedereen wil gewoon lekker een balletje gooien en de strijd aangaan. Bovendien heeft iedereen het, zeker in het Noorden, wel eens moeilijk met de bezetting. Elkaar helpen is dus heel gewoon.”
Maar De Wrotters willen op korte termijn graag weer de eigen broek ophouden. Wat verjonging is ook helemaal niet verkeerd. “Boven de 35 jaar blijven pijntjes iets langer hangen”, lacht Johan Teake, die zelf bijna 40 is en er dus alles van weet. “Een paar jaar terug hebben we de trainingsavond van dinsdag naar woensdag verzet en dat ene dagje extra om bij te komen is best prettig, kan ik je vertellen.”
De voorzitter denkt dat zijn sport nog altijd te onbekend is bij veel mensen en te maken heeft met vooroordelen. “Maar rugby is niet alleen maar knallen en blessures, hoor. Natuurlijk, er is fysiek contact en dan loop je weleens een blauwe plek op. Maar het is een georganiseerde chaos, zeg ik altijd. En het respect voor elkaar is heel groot.” Op het rugbyveld zijn blessures als gevolg van een bewuste wilde actie van een tegenstander zeldzaam, in tegenstelling tot op het voetbalveld.
En, voor wie ambitieus is en iets wil bereiken met sport: in het rugby is de weg naar het Nederlands team korter dan in andere sporten, vertelt Johan Teake. “Wij hebben diverse jeugdleden die in nationale selecties spelen en Lieve Stallmann heeft onlangs zelfs haar eerste A-interland gespeeld.”
Maar Johan Teake zag ook heel wat talent verloren gaan. “Als jeugdtrainer zag ik er meer gaan dan blijven. Dat is natuurlijk zonde. Maar we blijven er hard aan werken om de jeugd binnen te houden, we hebben ze nodig de komende jaren. En een teamsport als rugby geeft je zoveel: kameraadschap, gezelligheid, het voor en met elkaar werken. Je krijgt er karakter, discipline en respect voor anderen van. Dat is iets waar je altijd iets aan hebt.”
De eerstvolgende gelegenheid om kennis te maken met rugby is tijdens de nieuwjaarsreceptie op 5 januari. “We beginnen rond het middaguur en om 12.30 uur gaan we, wat de weersomstandigheden ook zijn, een wedstrijdje spelen. Dat is traditie, met senioren en jeugd door elkaar, en iedereen is welkom om aan te sluiten. En daarna maken we het gezellig in het clubhuis, met livemuziek van The Sticky Tongues.” De Wrotters sloten 2019 af met een gewonnen competitiewedstrijd tegen het tweede team van RC Zwolle: 33-20. “Het was een leuke, boeiende pot”, kijkt Johan Teake tevreden terug. “Wij hadden genoeg manschappen, Zwolle ook en ’s middags kwam de zon er zelfs nog even bij. Dat was lekker. We hadden alleen wel dikker moeten winnen, maar de laatste pass was vaak net niet goed genoeg.”
Na de jaarwisseling speelt De Wrotters, uitkomend in de vierde klasse, het tweede deel van de competitie. Daarbij treft de ploeg de andere teams uit de onderste helft van de ranglijst over de eerste seizoenshelft nog twee keer. De bond knipte de poule als het ware in tweeën. “Op die manier spelen alle teams tegen ploegen van gelijkwaardig niveau. Niemand zit erop te wachten om weer die tegenstander te treffen waar je eerder met 120-15 van verloor. En andersom is dat ook minder leuk natuurlijk. Dus dit is een prima keuze van de rugbybond.”
