
“Vandaag was de hele ploeg uitblinker.” Coach Henk Jan Mulder was na afloop bijzonder ingenomen. “Kijk, het grillige moet eruit bij ons. Vorige week was natuurlijk al goed, maar vandaag hebben we de hele tijd achter gestaan. We slagen erin om het toch in de tweede helft om te buigen, waar dat eerder dan nog wel eens misging. We weten nu een manier te vinden om met een achterstand om te gaan en we hebben tot het eind toe geknokt.”
Inderdaad, pas negen seconden voor tijd kwam LDODK voor het eerst op voorsprong. Erwin Zwart verzilverde een door Marjolijn Kroon –deze dag de absolute uitblinker - verdiende strafworp. En die voorsprong was precies op het juiste moment. Een paar tellen later floot scheidsrechter Vries voor het einde van de wedstrijd waarna een armada van uitgelaten Friese supporters het speelveld over nam om samen met de al even uitgelaten spelers feest te vieren Dat LDODK aan het langste eind zou gaan trekken bleek nog niet in de eerste helft. In de beginfase kon LDODK knap bijblijven door met name Tim Flokstra en Femke Faber, die pas voor het eerst een schot miste, nadat ze daarvoor al driemaal had raak geschoten. Maar vlak voor rust wist Fortuna ineens een gaatje te slaan. Een nipte 12-11 voorsprong was binnen no-time uitgebouwd tot 16-12 bij rust.
“Ik vond dat de energie bij ons nog wel wat hoger kon. Ook kregen we best wel veel vrije ballen tegen. We moesten nog wat beheerster gaan spelen,” aldus Mulder. Het energieniveau ging ook direct na rust omhoog. Daarbij pakte een tactische zet van Mulder om Kroon en Diana van der Vorst van vak te laten wisselen goed uit. “En natuurlijk helpt het dat je meteen tweemaal raakt schiet in de eerste minuut na rust.” De aansluiting was er weer, maar de Friezen slaagden er steeds net niet in om langszij te komen. Tot viermaal toe kwam LDODK op een puntje. En toen Fortuna vijf minuten voor tijd via Miriam Maltha een gaatje wist te slaan naar 26-23 dreigde de wedstrijd alsnog op slot te gaan.












