Het gevecht tussen de nummers drie en vier van de vierde klasse leverde gisteren een gelijkspel op tussen Boornbergum en Surhuisterveen. Met die 2-2 werd de vrede in de familie Russchen in ieder geval gewaarborgd.
Mark Russchen voetbalt bij Boornbergum, Jacob Russchen stapte afgelopen zomer na mooie jaren als coach van Gorredijk over naar Surhuisterveen. Een mooie gewaarwording aldus Mark, voor wie het niet helemaal de eerste keer was dat hij als voetballer tegenover zijn vader stond. “Vorig seizoen oefenden we al een keer tegen Gorredijk en natuurlijk trapten we al een keer eerder af tegen Surhuisterveen.”
Dat was op 18 november, maar die wedstrijd werd al na een kwartier gestaakt omdat Boornbergum-speler Lando van Wee zijn kuit- en scheenbeen brak. “Ze gingen beiden voor de bal, maar Lando was net even iets eerder en toen kwam die andere jongen vol op zijn onderbeen terecht. Heel vervelend allemaal”, aldus Mark. “Gelukkig is de operatie goed gegaan en inmiddels loopt hij ook al weer.”
Gevolg was dat beide teams elkaar bij de herstart van de competitie opnieuw troffen, met nog 75 minuten op de klok. De 1-0 van Patrick Fiene stond ook op het scorebord, maar de gasten werkten die achterstand weg, waarna Fiene opnieuw raak schoot. Maar wederom had Surhuisterveen een antwoord klaar.
Groots was het qua voetbal allemaal niet oordeelt Mark Russchen. “Ons veld is niet al te best, dus we hebben niet heel veel buiten kunnen trainen. En een aantal jongens had ook de inschatting gemaakt dat het duel opnieuw afgelast zou worden. Dat kwam de scherpte niet ten goede, zal ik maar zeggen. Het was halfjes.”
Mogelijk komt er zelfs nog een derde poging, want achteraf bleek Surhuisterveen een speler te hebben opgesteld die op zichzelf speelgerechtigd was voor de tweede seizoenshelft, maar niet voor het uitspelen van de wedstrijd uit het eerste seizoenhelft. “Drie keer aftrappen voor hetzelfde duel, dat zou wel uniek zijn denk ik.”
Stiekem hoopt Mark er wel op. “Die twee punten kunnen we namelijk goed gebruiken om goed bovenin mee te blijven doen.” En een derde keer plagerijtjes met heit zou ook leuk zijn. “Ik had de kinderen mee en die liepen direct naar mijn vader toe. ‘Pleeeaaase pake, mei heit winne hjoed?’ Ik ben benieuwd of hij dat een derde keer wel kan weerstaan.
Mark Russchen voetbalt bij Boornbergum, Jacob Russchen stapte afgelopen zomer na mooie jaren als coach van Gorredijk over naar Surhuisterveen. Een mooie gewaarwording aldus Mark, voor wie het niet helemaal de eerste keer was dat hij als voetballer tegenover zijn vader stond. “Vorig seizoen oefenden we al een keer tegen Gorredijk en natuurlijk trapten we al een keer eerder af tegen Surhuisterveen.”
Dat was op 18 november, maar die wedstrijd werd al na een kwartier gestaakt omdat Boornbergum-speler Lando van Wee zijn kuit- en scheenbeen brak. “Ze gingen beiden voor de bal, maar Lando was net even iets eerder en toen kwam die andere jongen vol op zijn onderbeen terecht. Heel vervelend allemaal”, aldus Mark. “Gelukkig is de operatie goed gegaan en inmiddels loopt hij ook al weer.”
Gevolg was dat beide teams elkaar bij de herstart van de competitie opnieuw troffen, met nog 75 minuten op de klok. De 1-0 van Patrick Fiene stond ook op het scorebord, maar de gasten werkten die achterstand weg, waarna Fiene opnieuw raak schoot. Maar wederom had Surhuisterveen een antwoord klaar.
Groots was het qua voetbal allemaal niet oordeelt Mark Russchen. “Ons veld is niet al te best, dus we hebben niet heel veel buiten kunnen trainen. En een aantal jongens had ook de inschatting gemaakt dat het duel opnieuw afgelast zou worden. Dat kwam de scherpte niet ten goede, zal ik maar zeggen. Het was halfjes.”
Mogelijk komt er zelfs nog een derde poging, want achteraf bleek Surhuisterveen een speler te hebben opgesteld die op zichzelf speelgerechtigd was voor de tweede seizoenshelft, maar niet voor het uitspelen van de wedstrijd uit het eerste seizoenhelft. “Drie keer aftrappen voor hetzelfde duel, dat zou wel uniek zijn denk ik.”
Stiekem hoopt Mark er wel op. “Die twee punten kunnen we namelijk goed gebruiken om goed bovenin mee te blijven doen.” En een derde keer plagerijtjes met heit zou ook leuk zijn. “Ik had de kinderen mee en die liepen direct naar mijn vader toe. ‘Pleeeaaase pake, mei heit winne hjoed?’ Ik ben benieuwd of hij dat een derde keer wel kan weerstaan.
