
Het zaalseizoen voor LDODK/Rinsma Modeplein is klaar. Geen derde play-offwedstrijd, geen Ziggo Dome. Maar zaterdagavond wel een geweldige pot korfbal in een kolkend Kortezwaag. Een wedstrijd waarin LDODK het PKC tot het laatst moeilijk maakt. Uitslag 23-25.
Het was smullen voor iedere korfballiefhebber, voor iedere sportliefhebber. Met twee ploegen die tot in iedere vezel gemotiveerd aan de wedstrijd begonnen. Er stond wat op het spel, dat was aan alles te merken. De uitgangspunten waren helder. LDODK moest na de nederlaag, een week eerder in Papendrecht, winnen om een derde wedstrijd af te dwingen. PKC was bij winst zeker van de finale. Alle ingrediënten op het menu voor een topwedstrijd werden volop gebruikt. Het werd een wedstrijd met meerdere gezichten, waarin dan LDODK, dan weer PKC de boventoon voerde.
LDODK begon een week eerder in Papendrecht dramatisch, met misschien wel de slechtste eerste helft van het seizoen. Hoe anders was het zaterdag. LDODK pakte via twee keer Marjolijn Kroon en twee keer Femke Faber een 4-0 voorsprong. PKC moest zeven minuten wachten op het eerste doelpunt. Van 4-0 werd het 6-6, waarna PKC de opmars voortzette en van 7-6 terugkwam naar 7-10.
LDODK hield stand en kwam zelfs weer dichterbij. Net voor rust maakte Marjolijn Kroon de 15-15. Een ruststand die schreeuwde om een prachtig vervolg in de tweede helft. Het is dan altijd de vraag wie na rust het meest effectief uit de kleedkamer komt. Dat was PKC, via een onnavolgbare Olav van Wijngaarden, uiteindelijk goed voor zeven treffers. Hij zette PKC direct in de tweede helft op 15-17. Een gedisciplineerd LDODK gaf zich niet gewonnen en kwam snel weer op 17-17.
Op 19-19 stokte de motor ineens. Aan beide kanten. Zeven zuivere speelminuten viel er geen goal. LDODK miste mooie kansen. Achteraf was dit het moment geweest om afstand te nemen. Maar het lukte niet. PKC rook meer en meer dat het er goed begon uit te zien. Toch was het nog een paar keer stuivertje wisselen. De opmaat naar een rommelige slotfase. Blessures, time-outs en wissels haalden de snelheid uit de wedstrijd. De spanning nam toe. Tot PKC via de tweede belangrijke goal van de ingevallen Suzanne Struik op 22-24 kwam, met nog drie minuten op de klok. Friso Boode maakte vanaf de stip nog 23-24, waarna Laurens Leeuwenhoek de beslissende 23-25 binnen schoot.
Het was smullen voor iedere korfballiefhebber, voor iedere sportliefhebber. Met twee ploegen die tot in iedere vezel gemotiveerd aan de wedstrijd begonnen. Er stond wat op het spel, dat was aan alles te merken. De uitgangspunten waren helder. LDODK moest na de nederlaag, een week eerder in Papendrecht, winnen om een derde wedstrijd af te dwingen. PKC was bij winst zeker van de finale. Alle ingrediënten op het menu voor een topwedstrijd werden volop gebruikt. Het werd een wedstrijd met meerdere gezichten, waarin dan LDODK, dan weer PKC de boventoon voerde.
LDODK begon een week eerder in Papendrecht dramatisch, met misschien wel de slechtste eerste helft van het seizoen. Hoe anders was het zaterdag. LDODK pakte via twee keer Marjolijn Kroon en twee keer Femke Faber een 4-0 voorsprong. PKC moest zeven minuten wachten op het eerste doelpunt. Van 4-0 werd het 6-6, waarna PKC de opmars voortzette en van 7-6 terugkwam naar 7-10.
LDODK hield stand en kwam zelfs weer dichterbij. Net voor rust maakte Marjolijn Kroon de 15-15. Een ruststand die schreeuwde om een prachtig vervolg in de tweede helft. Het is dan altijd de vraag wie na rust het meest effectief uit de kleedkamer komt. Dat was PKC, via een onnavolgbare Olav van Wijngaarden, uiteindelijk goed voor zeven treffers. Hij zette PKC direct in de tweede helft op 15-17. Een gedisciplineerd LDODK gaf zich niet gewonnen en kwam snel weer op 17-17.
Op 19-19 stokte de motor ineens. Aan beide kanten. Zeven zuivere speelminuten viel er geen goal. LDODK miste mooie kansen. Achteraf was dit het moment geweest om afstand te nemen. Maar het lukte niet. PKC rook meer en meer dat het er goed begon uit te zien. Toch was het nog een paar keer stuivertje wisselen. De opmaat naar een rommelige slotfase. Blessures, time-outs en wissels haalden de snelheid uit de wedstrijd. De spanning nam toe. Tot PKC via de tweede belangrijke goal van de ingevallen Suzanne Struik op 22-24 kwam, met nog drie minuten op de klok. Friso Boode maakte vanaf de stip nog 23-24, waarna Laurens Leeuwenhoek de beslissende 23-25 binnen schoot.












