De organisatie hoopt ongetwijfeld op mooi weer komende zondag tijdens de Ronde van Gorredijk, maar als het aan wielrenner Henk Bos ligt, mogen er gerust heel wat regendruppels vallen. “Hoe zwaarder het parcours, hoe leuker ik het vind.”
Henk Bos komt uit Drachten, maar de Ronde van Gorredijk ervaart hij als een thuiswedstrijd. Dat is niet gek, de 28-jarige coureur zat vier jaar op de Burgemeester Harmsma School, werkte een aantal jaren bij fietsenwinkel On Tour en in de wintermaanden is hij nog altijd spinninginstructeur in Sportcentrum Kortezwaag.
“Ik heb echt een gevoel bij Gorredijk. Een goed gevoel ook vooral. Al vond ik het parcours van drie jaar geleden, met heel wat meer bochten dan er nu zijn, wel mooier”, zegt Henk met een lach. “Maar het is altijd sfeervol in Gorredijk en voor een wielrenner is dat leuk. De wedstrijd in Gorredijk was op woensdag altijd al drukker dan andere rondes en nu de wedstrijd naar de zondag is verschoven, verwacht ik alleen nog maar meer volk langs de kant.”
Los van het thuisgevoel wil Henk sowieso knallen in de straten van Gorredijk. Cycling Team Fryslân, waar hij voor koerst, heeft met Houttec en CijferMeester echte Gordykster sponsors. “Ik ben vanaf het begin nauw betrokken bij de ploeg en dat geldt ook voor die bedrijven. Dat zijn mooie dingen en dat geeft extra moraal als je aan de start staat.” En ook net wat meer scherpte, weet Henk. “Soms denk je in een wedstrijd als er een ontsnapping is ‘laat een ander dat maar oplossen’. Maar nu wil je elke keer meezitten of het gat in ieder geval dichtrijden. De drang is gewoon wat groter dan bij een doorsneekoers.”
Henk wil ook graag eens op het hoogste treetje van het podium staan, nadat hij al een keer tweede en een keer derde werd. “Dat lijkt me geweldig. Maar het parcours is dus niet helemaal op mijn lijf geschreven. Voor mij geldt: hoe zwaarder het is, hoe leuker ik het vind.” Waarmee niet is gezegd dat de tachtig kilometers door het centrum van Gorredijk makkelijk zijn, benadrukt Henk. “Bij een criterium ligt het tempo vanaf de start ontzettend hoog en regent het ontsnappingen. Het valt nooit stil. Dat is bij een klassieker natuurlijk anders. Daar kun je de eerste uren soms verstopt zitten in het peloton en zo je energie sparen. Het is mogelijk om met slechte benen toch te winnen - en andersom - en dat is bij een criterium minder het geval.”
Naast de gewone racefiets pakt Henk ook regelmatig de mountainbike, waarmee hij ook over de grens wedstrijden rijdt. “Vorige week werd ik nog vijftiende in een zware koers in Willingen. Dat zijn prachtige wedstrijden om te rijden en het helpt me ook op de weg. Ik krijg er enorm veel inhoud van.” Dat kon hij overigens ook wel gebruiken; door een operatie aan de amandelen kon Henk in de wintermaanden minder trainingskilometers maken dan gewenst. “Mijn seizoen kwam pas laat op gang en ik raakte wat kilo’s kwijt door die ingreep.” Maart en april, de openingsmaanden van het wielerseizoen, gingen grotendeels aan hem voorbij. In de Ronde van Ureterp kon hij dan ook niet meekomen. “Maar nu ben ik er weer hoor.”
Henk zit al van kleins af aan op de racefiets. “Als je tien jaar bent, droom je er natuurlijk wel eens van om profwielrenner te worden.” En dan met een brede glimlach: “Maar nadat ik één keer de Stelvio (Italiaanse berg, red.) ben opgereden, was het voor mij wel duidelijk dat dat er niet in zat. Dat geeft ook niks. Fietsen is hoe dan ook mijn passie en een goede amateur zijn is ook mooi en zeker niet makkelijk.” En nu hij werkt bij Friesland Lease heeft hij van fietsen alsnog zijn beroep gemaakt. “Ik doe in leasefietsen.”
Henk Bos komt uit Drachten, maar de Ronde van Gorredijk ervaart hij als een thuiswedstrijd. Dat is niet gek, de 28-jarige coureur zat vier jaar op de Burgemeester Harmsma School, werkte een aantal jaren bij fietsenwinkel On Tour en in de wintermaanden is hij nog altijd spinninginstructeur in Sportcentrum Kortezwaag.
“Ik heb echt een gevoel bij Gorredijk. Een goed gevoel ook vooral. Al vond ik het parcours van drie jaar geleden, met heel wat meer bochten dan er nu zijn, wel mooier”, zegt Henk met een lach. “Maar het is altijd sfeervol in Gorredijk en voor een wielrenner is dat leuk. De wedstrijd in Gorredijk was op woensdag altijd al drukker dan andere rondes en nu de wedstrijd naar de zondag is verschoven, verwacht ik alleen nog maar meer volk langs de kant.”
Los van het thuisgevoel wil Henk sowieso knallen in de straten van Gorredijk. Cycling Team Fryslân, waar hij voor koerst, heeft met Houttec en CijferMeester echte Gordykster sponsors. “Ik ben vanaf het begin nauw betrokken bij de ploeg en dat geldt ook voor die bedrijven. Dat zijn mooie dingen en dat geeft extra moraal als je aan de start staat.” En ook net wat meer scherpte, weet Henk. “Soms denk je in een wedstrijd als er een ontsnapping is ‘laat een ander dat maar oplossen’. Maar nu wil je elke keer meezitten of het gat in ieder geval dichtrijden. De drang is gewoon wat groter dan bij een doorsneekoers.”
Henk wil ook graag eens op het hoogste treetje van het podium staan, nadat hij al een keer tweede en een keer derde werd. “Dat lijkt me geweldig. Maar het parcours is dus niet helemaal op mijn lijf geschreven. Voor mij geldt: hoe zwaarder het is, hoe leuker ik het vind.” Waarmee niet is gezegd dat de tachtig kilometers door het centrum van Gorredijk makkelijk zijn, benadrukt Henk. “Bij een criterium ligt het tempo vanaf de start ontzettend hoog en regent het ontsnappingen. Het valt nooit stil. Dat is bij een klassieker natuurlijk anders. Daar kun je de eerste uren soms verstopt zitten in het peloton en zo je energie sparen. Het is mogelijk om met slechte benen toch te winnen - en andersom - en dat is bij een criterium minder het geval.”
Naast de gewone racefiets pakt Henk ook regelmatig de mountainbike, waarmee hij ook over de grens wedstrijden rijdt. “Vorige week werd ik nog vijftiende in een zware koers in Willingen. Dat zijn prachtige wedstrijden om te rijden en het helpt me ook op de weg. Ik krijg er enorm veel inhoud van.” Dat kon hij overigens ook wel gebruiken; door een operatie aan de amandelen kon Henk in de wintermaanden minder trainingskilometers maken dan gewenst. “Mijn seizoen kwam pas laat op gang en ik raakte wat kilo’s kwijt door die ingreep.” Maart en april, de openingsmaanden van het wielerseizoen, gingen grotendeels aan hem voorbij. In de Ronde van Ureterp kon hij dan ook niet meekomen. “Maar nu ben ik er weer hoor.”
Henk zit al van kleins af aan op de racefiets. “Als je tien jaar bent, droom je er natuurlijk wel eens van om profwielrenner te worden.” En dan met een brede glimlach: “Maar nadat ik één keer de Stelvio (Italiaanse berg, red.) ben opgereden, was het voor mij wel duidelijk dat dat er niet in zat. Dat geeft ook niks. Fietsen is hoe dan ook mijn passie en een goede amateur zijn is ook mooi en zeker niet makkelijk.” En nu hij werkt bij Friesland Lease heeft hij van fietsen alsnog zijn beroep gemaakt. “Ik doe in leasefietsen.”
