Hij meldde zich vorig seizoen bij Sport Vereent om onder de lat te gaan staan bij het tweede team. Maar toen het eerste elftal keeperloos bleef, schoof Henk Slendebroek al snel door. Een flinke mentale test, want de Berkopers kregen het nogal te verduren. “We hebben ons knap teruggeknokt.”
Na de eerste paar speelronden leek Sport Vereent voorbestemd om de slechtste ploeg van Friesland te worden. Maar uiteindelijk stond de puntenteller op tien en kreeg de moraal een flinke impuls. “Op een gegeven moment ontstond er binnen de groep een gevoel dat we niet het lachertje wilde worden.” Mooiste moment in die wederopstanding was de overwinning in de derby tegen Oosterstreek: 1-0. Drie punten en een zeldzame ‘nul’ achterin. “Schitterend”, aldus de doelman.
“Het eerste halfjaar was echt heel zwaar. Het liep van geen kant, we moesten een aantal B-junioren inpassen en zelf had ik een schouderblessure. Dan sta je je wel te verbijten hoor, langs de kant.” Pas tijdens de winterstop veranderde er iets. “Zelf merkte ik bij het zaalvoetbal dat ik gewoon weer beter stond te keepen. Ik pakte ballen in een-tegen-eensituaties, dat soort dingen.”
Daarnaast wisselden enkele spelers van positie en ook dat bracht verbetering. “Onze rechtsback ging naar het centrum van de verdediging en andersom. Het zijn kleine dingen, maar ineens paste het veel beter allemaal.” Slendebroek zag in ieder geval minder vaak tegenstanders voor zich opdoemen. Met minder goals tegen is een goed resultaat een stuk haalbaarder.
“Die lijn zullen we dit seizoen moeten doortrekken. En als we dan ook de concentratie wat langer vol kunnen houden, dan denk ik dat we het beter kunnen doen dan afgelopen seizoen.” En met de uit het tweede overgekomen Max Vermeeren hoopt Slendebroek dat er iets meer scorend vermogen in de Berkoper aanval loopt.
Keeper Slendebroek begon zelf ooit bij Westhoek (nu VWC) als C-tje onder de lat. Later werd hij spits om bij zijn entree bij Sport Vereent weer onder de lat te kruipen. Hij heeft zin in het nieuwe seizoen. “De sfeer binnen de groep is mooi, ook altijd gebleven. Maar mocht zich ergens een keer een betere keeper aanbieden, dan doe ik met plezier een stap opzij. Zo is het ook.” Want het tweede ziet hij ook nog altijd als zijn team. “Om mijn vrienden niet te laten zakken heb ik ook weleens twee duels gespeeld op zondag.“ Niet ideaal. “Maar wel leuk.”
Na de eerste paar speelronden leek Sport Vereent voorbestemd om de slechtste ploeg van Friesland te worden. Maar uiteindelijk stond de puntenteller op tien en kreeg de moraal een flinke impuls. “Op een gegeven moment ontstond er binnen de groep een gevoel dat we niet het lachertje wilde worden.” Mooiste moment in die wederopstanding was de overwinning in de derby tegen Oosterstreek: 1-0. Drie punten en een zeldzame ‘nul’ achterin. “Schitterend”, aldus de doelman.
“Het eerste halfjaar was echt heel zwaar. Het liep van geen kant, we moesten een aantal B-junioren inpassen en zelf had ik een schouderblessure. Dan sta je je wel te verbijten hoor, langs de kant.” Pas tijdens de winterstop veranderde er iets. “Zelf merkte ik bij het zaalvoetbal dat ik gewoon weer beter stond te keepen. Ik pakte ballen in een-tegen-eensituaties, dat soort dingen.”
Daarnaast wisselden enkele spelers van positie en ook dat bracht verbetering. “Onze rechtsback ging naar het centrum van de verdediging en andersom. Het zijn kleine dingen, maar ineens paste het veel beter allemaal.” Slendebroek zag in ieder geval minder vaak tegenstanders voor zich opdoemen. Met minder goals tegen is een goed resultaat een stuk haalbaarder.
“Die lijn zullen we dit seizoen moeten doortrekken. En als we dan ook de concentratie wat langer vol kunnen houden, dan denk ik dat we het beter kunnen doen dan afgelopen seizoen.” En met de uit het tweede overgekomen Max Vermeeren hoopt Slendebroek dat er iets meer scorend vermogen in de Berkoper aanval loopt.
Keeper Slendebroek begon zelf ooit bij Westhoek (nu VWC) als C-tje onder de lat. Later werd hij spits om bij zijn entree bij Sport Vereent weer onder de lat te kruipen. Hij heeft zin in het nieuwe seizoen. “De sfeer binnen de groep is mooi, ook altijd gebleven. Maar mocht zich ergens een keer een betere keeper aanbieden, dan doe ik met plezier een stap opzij. Zo is het ook.” Want het tweede ziet hij ook nog altijd als zijn team. “Om mijn vrienden niet te laten zakken heb ik ook weleens twee duels gespeeld op zondag.“ Niet ideaal. “Maar wel leuk.”
