Sport

PS Brocope: van slapend naar springlevend

Speciaal lesje

Afbeelding
vlnr-Cailin-Silke-Keet-Nynke-en-Anna-Froukje
Tot een jaar geleden was PS Brocope een slapende paardensportvereniging met weinig actieve leden. En toen ging het roer om! Nieuwe bestuursleden zorgden voor nieuw leven. Met als resultaat een flinke groei en de terugkeer van actieve paardensport in Oldeberkoop.
“Ik tink dat wy no in âlderwetsk gesellige ferieniging binne”, stelt voorzitter Anna Froukje Kuperus. Waar iedereen kan paardrijden, waar veel activiteiten voor de leden zijn, waar je elkaar leert kennen en waar een gezellige binding is. Het spreekt aan, zo blijkt. Sinds het aantreden van het nieuwe bestuur groeide de vereniging van 31 naar 48 leden. Femke Buursma: “Wij gunnen het iedereen om lekker in eigen dorp te kunnen rijden.”
PS Brocope biedt een thuis voor ruiters in alle disciplines. Vrijdagavond is de vaste lesavond. Instructrice Marga Boonstra geeft dan een doorgaande reeks lessen dressuur en om de week is er voor de jongste ruiters ponyles 2.0. Secretaris Froukje Veenema: “We zijn een flexibele vereniging geworden. Leden zitten niet een heel jaar vast aan een vaste locatie. Bij ons kun je inschrijven voor een reeks van bijvoorbeeld vijf lessen, ook als je geen lid bent. Dus heb je niet steeds dezelfde lesuren waar je aan vastzit, maar kun je kiezen wat je het leukst of leerzaamst vindt. En met maar 30 euro contributie per jaar houd je het dan mooi betaalbaar.” Omdat Sa! langskomt, heeft de vereniging een leuk lesje voor vier jeugdige amazones in elkaar gedraaid. De locatie is het prachtige terrein met springparcours van Anna Froukje aan de Schoterlandseweg in Jubbega. Het is ‘grijs’ weer, de wind blaast fel. Maar dat deert de ponyrijdsters niet. Roze dekentjes worden losgeknoopt, pony’s uit de trailer geleid en een laatste korrel zand wordt weggepoetst. Springruiter Anna Froukje wijst: “Kijk, daar is het midden van de hindernis. Dat moet je altijd goed in de gaten houden.” Hoofd aan staart gaan de pony’s met ruiter op verkenning door het speciaal voor hen uitgezette parcoursje.
“Dit is leuk!”, roept Silke vanaf de rug van haar gevlekte pony Black. Onder aanmoediging van Anna Froukje springt het duo over de op de grond liggende balk. “Goedzo! Rij maar naar de hoek. Naar voren kijken en rechtuit.” Dapper stapt de kleine bolle Shetlander van Nynke ook over de balk. “Sturen, doorzitten en weer sturen. Rechte lijn aanhouden”, klinkt de instructie aan Caitlin op haar grote bruine Shiba. Daar komt de bruine Shetlander met Keet. “Mem ook even mee springen”, moedigt Anna Froukje aan.
“Zullen we de balk een beetje omhoog doen?” Nu wordt het echt springen geblazen. Silke rijdt aan, stuurt keurig over het midden. Black springt wat hoger dan ze had verwacht. En dan bijt je als ruiter in het zand. Boem, daar ligt ze. Mem snelt toe, maar wordt rap weggewuifd. Niks aan de hand, Silke stapt weer op en neemt met gemak de tweede hindernis.

Doorstart

De laatste jaren waren er bij PS Brocope geen lessen meer. Veel mensen dachten zelfs dat de vereniging al niet meer bestond. Het lidmaatschap diende alleen om mee te kunnen doen aan wedstrijden, binding tussen de leden was er niet meer. Toen begin dit jaar veel bestuursleden wilden opstappen, werd tijdens een bijeenkomst voorgesteld om de vereniging dan maar op te doeken. Dat zou toch al te sneu zijn, vond Anna Froukje. Zij meldde zich aan om een doorstart met de vereniging te maken. Femke Buursma en haar man Jetze Dijkstra stelden spontaan hun paardenbak aan De Weeme beschikbaar. Femke is het enige bestuurslid uit Oldeberkoop. Froukje Veenema bleef aan vanuit het oude bestuur, Céline Elzenaar uit Oldeholtpade en Annalie Oosterhof uit Lippenhuizen maken het bestuur compleet.
De vijf begonnen met een informatieavond. “Dêr ha we doe ek net-leden foar útnoege. We ha ús ideeën foarlein.” En die zijn er genoeg, vertelt de voorzitter. Al was het alleen maar omdat de vijf bestuursleden affiniteit hebben met verschillende disciplines: springen, eventing en dressuur. Zelf is Anna Froukje springruiter in de hoogste landelijke klasse. En ze traint springpaarden voor anderen. In haar goedgeoutilleerde paardenbak geeft de club af en toe springlessen. ’s Winters wijkt de club uit naar een particuliere binnenmanege, de meeste lessen worden gegeven bij Femke Buursma in Oldeberkoop.

Indoor Brocope

Voor alle doelgroepen probeert PS Brocope leuke en leerzame dingen te organiseren, zoals een workshop paardenmassage of springtraining van Alwin Duiven. Na jarenlang van de kalender te zijn geweest, is er dit jaar ook weer een eigen dressuurwedstrijd: Indoor Brocope. “We freegje ek altyd oan de minsken sels: wat wolle jim graach? As dat dan oansprekt, dan besykje we soks te organisearjen.” En dat hoeft niet allemaal met paardrijden te maken te hebben. Laatst nog gingen ze met de hele club naar Prison Break Paasloo, gewoon om elkaar beter te leren kennen.
Bestond de vereniging voorheen uitsluitend uit volwassen ruiters, tegenwoordig is de instroom van jeugdigen groot. Paardrijden moet leuk zijn, vinden ze bij PS Brocope. Leuk ook voor de ruiters die te jong zijn om aan wedstrijden mee te doen. Bij hun Bixie-lessen draait het om plezier en om het vertrouwen krijgen in het zadel.

Caitlin (9) met Shiba (22): ‘Mijn pony is de allerliefste’

Als je met je pony bent, kun je lekker knuffelen en rijden, vindt Caitlin. Ze rijdt al drie jaar. “Ik houd heel erg van springen en Shiba is de allerliefste pony van de wereld.” Tot anderhalf jaar geleden reed ze bij De Ponyhof in Jubbega. Toen die stopte, mocht Caitlin een pony uitkiezen. “Ik reed bijna altijd op Shiba, al vanaf mijn allereerste les.” Zo jong en dan al paardrijden, is dat niet eng? Helemaal niet, verzekert ze. “Dat is omdat het hele leuke beestjes zijn.”
Sinds maart dit jaar rijdt Caitlin bij PS Brocope. “Dat vind ik hartstikke leuk omdat Silke ook hier lesrijdt.” Ze zijn schoolgenootjes op De Tjongeling in Oldeberkoop. Silke is eigenlijk een vriendinnetje van haar zusje, maar voor paardrijden maakt dat niks uit; ze zijn allemaal vriendinnen.

Silke (8) met Black (15): ‘Het liefst ga ik springen’

“Het allerleukste aan mijn pony is dat ik erop kan rijden, het liefst ga ik springen.” Zonet viel ze nog van haar pony. Dat gebeurt wel vaker, grinnikt Silke. “Black was in het begin niet makkelijk, toen viel ik er vaker af. Soms schrik je dan wel.” En springt ze dan meteen weer in het zadel? “Ja.” Het liefst loopt Silke de hele dag in haar paardrijbroek. Ze wil topruiter worden. “Laatst waren we bij heel hoog springen, dat wil ik ook.” In Oldeberkoop doet ze mee aan de jaarlijkse versierde optocht. Dit jaar zat ze als prinses te paard. Mem Femke: “Ze had daarna een wedstrijd, dus konden we het paard niet beschilderen.” Wel had Black mooie roosjes in de manen. “En volgend jaar ga ik hem helemaal versieren”, verzekert Silke.

Nynke (6) met Pony (18): ‘De skrik docht it measte sear’

Mem Anna Froukje zegt dat ze een ‘moai waar-rider’ is. En op buitenrit vindt Nynke prachtig. Dan leidt mem Pony aan het touwtje en gaan ze eropuit. “Ien kear bin ik derôf fallen.” Deed dat niet zeer? “In bytsje mar, de skrik docht it measte sear.” Van juf Marga Boonstra krijgt ze les bij PS Brocope. “Juf Marga is lief.” Ze doen op les leuke dingen, helpt mem haar herinneren. O ja, die keer dat ze verkleed naar les gingen. Nynke glimt bij de herinnering aan de mooie jurk die ze toen droeg. In de wintermaanden gaat ze niet op les. Te druk, vindt mem, want ze moet ook nog naar zwemles.

Keet (4) met Femke (15): ‘Juf zegt altijd goedzo’

Ook Keet krijgt les van juf Marga. En ze zit bij Nynke op school: de Meester S. Wijbrandischool in Oudehorne. “Ik vind het leuk om te springen, mem springt ook. Juf zegt altijd goedzo.” De rijlessen zijn vooral leuk omdat ze veel spelletjes doen, vindt Keet. Balgooien met neus bijvoorbeeld. Hoe ze dat doen? “Gewoon zo… piep.” Oké, voor de leek legt ze het even uit. Er ligt een bal op de grond en het paard duwt die bal met de neus vooruit. Ringsteken kan de kleine Keet ook al. “Gewoon op je paard zitten en door de ring steken.” Vanonder haar bril kijkt ze guitig op. Dat doe je met zo’n ding, wijst ze. “Een soort pistooltje”, helpt moeder Froukje. “O ja.”