De in 2012 opgestarte Damesdorpencompetitie blijkt een schot in de roos. Voetballen op maandagavond komt veel vrouwen goed uit en steeds meer teams sluiten zich aan. “Het fanatisme is groot en het niveau stijgt ieder jaar.”
“In het begin was het wel een beetje een pretcompetitie, maar dat is er inmiddels zeker wel vanaf”, vertelt Aukje van den Bos met een glimlach. Toen de Gorredijkse 25 jaar geleden begon te voetballen was er in eigen dorp geen vrouwenvoetbal, dus ging ze naar Wispolia. Nu is ze vaste speelster van WTTC-UDIROS 3, een van de twaalf teams die dit seizoen in de Damesdorpencompetitie spelen.
Martijn van der Vaart uit Bakkeveen, organisator van het eerste uur, constateert hetzelfde. “In het begin was het afwachten wat het zou worden, maar er staat nu een echte competitie. Het spel is veranderd. Een paar jaar geleden was het bij de meeste teams een kwestie van de bal naar voren rossen en er hard achteraan rennen, maar nu zie je echt combinatievoetbal bij een heel aantal teams.”
In 2010 wilde een groep vrouwen graag onder de vlag van voetbalvereniging Bakkeveen gaan voetballen, maar al snel bleek dat het voor een groot aantal van die speelsters ondoenlijk was om iedere zaterdag present te zijn. “Ze zaten met hun werk in de zorg of horeca”, aldus Martijn. “Onder de vlag van de KNVB bleek er alleen niks mogelijk. Toen bleef het in eerste instantie bij trainen, maar de dames wilden toch ook eens wedstrijden spelen.”
Bakkeveen informeerde in de regio en constateerde dat meer clubs met hetzelfde probleem kampten. Samen met FC Fochteloo werd toen een serie doordeweekse oefenduels opgezet, twee jaar later uitmondend in de Damesdorpencompetitie. Oorspronkelijk met vijf teams, maar inmiddels bestaat het deelnemersveld uit elf ploegen. De Wilper Boys trok zich onlangs terug wegens een gebrek aan speelsters. Martijn: “Je redt het niet met twaalf of dertien speelsters in je selectie.”
WTTC-UDIROS is dit seizoen voor het eerst van de partij in de Damesdorpencompetitie. “We wilden al eerder aansluiten, maar er was toen geen ruimte”, aldus Van den Bos. “We zijn blij dat we er nu wel bij zijn. Het zijn échte wedstrijden, in een volwaardige competitie. Het voelt niet anders dan wedstrijden die ik eerder binnen KNVB-competities speelde.”
Het zou zomaar kunnen dat Jubbega over een aantal maanden opnieuw de kampioensbeker in ontvangst mag nemen. De afgelopen twee seizoenen bleken de Jubbegaster vrouwen al de beste en ook in de huidige jaargang presteert de ploeg weer sterk, met zeven zeges in acht duels. Het andere duel eindigde in een gelijkspel.
“Dat is toch wel een beetje onverwacht”, vertelt Afke Veenstra, aanvoerder van Jubbega. “In de zomer zijn een paar meiden gestopt en daar is vooral jeugd voor teruggekomen. Dat we het opnieuw zo goed zouden doen, zagen we niet aankomen.” Opvallend: twee van de speelsters die Jubbega verlieten, spelen inmiddels bij hoofdklasser Heerenveense Boys. Jildou Eelsingh en Miranda Warringa werden gescout door de ploeg die op het landelijk tweede amateurniveau actief is. “Zulke clubs staan regelmatig langs de lijn om te kijken of er talent rondloopt”, weet Martijn.
De combinatie WTTC-UDIROS heeft dus het derde team ingeschreven, terwijl de andere teams in de gewone competitie in actie komen. “Wij zitten ruim in de speelsters, op papier wel een stuk of vijftig. Daardoor komt een aantal in het weekeinde niet aan spelen toe in het eerste of tweede elftal. Een volledig derde team inschrijven bij de KNVB was echter ook een risico, want daarvoor was de bezetting dan weer net te krap”, aldus Aukje.
Nu komt iedereen bij WTTC-UDIROS in ieder geval wekelijks aan voetballen toe. “Er is een groep die inmiddels vast voor de maandag kiest, omdat dat beter in hun schema past.” De rest wordt aangevuld uit de overige speelsters, veelal de wissels van het weekeinde. “Ik denk dat deze vorm echt toekomst heeft”, vervolgt Aukje. “Mensen hebben steeds meer andere verplichtingen of wensen in het weekeinde. Lekker je wedstrijden doordeweeks spelen is dan ideaal.”
Inmiddels neemt ook een team van Langweer deel aan de Damesdorpencompetitie. “Dat is overigens ook wel echt de grens voor ons”, aldus Martijn. “Voor de meeste teams is dat zo’n beetje drie kwartier rijden. Verder moet niet, want het moet allemaal wel haalbaar zijn in combinatie met studie, werk en aftrappen om 20.00 uur. Iedereen moet ook weer naar huis natuurlijk.” Clubs uit Harlingen of de dorpen in of boven Leeuwarden hoeven dus niet te informeren of ze kunnen aansluiten. “Tenzij ze zelf iets soortgelijks willen opzetten en informatie willen over hoe dat moet. Dan helpen we met alle plezier.”
Het lijkt Veenstra nog wel fijn wanneer er op termijn een splitsing in sterkte mogelijk is. “Ook met alle wijzigingen in ons team, winnen we nog steeds heel dik van de lager geklasseerde teams. Dat is voor beide kanten niet leuk natuurlijk. Dus als er nog meer teams bij komen, kun je het verdelen in twee poules.” Martijn denkt dat deze wens op termijn zeker in vervulling kan gaan. “Maar niet van vandaag op morgen. Je hebt dan wel echt vijftien of zestien teams nodig. We groeien elk seizoen, maar in één poule is twaalf clubs het maximum.” Voetballen in de Damesdorpencompetitie was oorspronkelijk gratis, maar inmiddels betalen teams 100 euro inschrijfgeld. Martijn van der Vaart: “Inmiddels zijn er wel kosten, zoals het opzetten en bijhouden van de website www.damesdorpencompetitie.nl. Daarnaast sluiten we het seizoen af met een gezamenlijk feest voor de deelnemers, dan reiken we ook prijzen uit.” Zo is er onder meer de strijd om de topscorerstitel. “Ook dat houden we inderdaad allemaal bij.”
“In het begin was het wel een beetje een pretcompetitie, maar dat is er inmiddels zeker wel vanaf”, vertelt Aukje van den Bos met een glimlach. Toen de Gorredijkse 25 jaar geleden begon te voetballen was er in eigen dorp geen vrouwenvoetbal, dus ging ze naar Wispolia. Nu is ze vaste speelster van WTTC-UDIROS 3, een van de twaalf teams die dit seizoen in de Damesdorpencompetitie spelen.
Martijn van der Vaart uit Bakkeveen, organisator van het eerste uur, constateert hetzelfde. “In het begin was het afwachten wat het zou worden, maar er staat nu een echte competitie. Het spel is veranderd. Een paar jaar geleden was het bij de meeste teams een kwestie van de bal naar voren rossen en er hard achteraan rennen, maar nu zie je echt combinatievoetbal bij een heel aantal teams.”
In 2010 wilde een groep vrouwen graag onder de vlag van voetbalvereniging Bakkeveen gaan voetballen, maar al snel bleek dat het voor een groot aantal van die speelsters ondoenlijk was om iedere zaterdag present te zijn. “Ze zaten met hun werk in de zorg of horeca”, aldus Martijn. “Onder de vlag van de KNVB bleek er alleen niks mogelijk. Toen bleef het in eerste instantie bij trainen, maar de dames wilden toch ook eens wedstrijden spelen.”
Bakkeveen informeerde in de regio en constateerde dat meer clubs met hetzelfde probleem kampten. Samen met FC Fochteloo werd toen een serie doordeweekse oefenduels opgezet, twee jaar later uitmondend in de Damesdorpencompetitie. Oorspronkelijk met vijf teams, maar inmiddels bestaat het deelnemersveld uit elf ploegen. De Wilper Boys trok zich onlangs terug wegens een gebrek aan speelsters. Martijn: “Je redt het niet met twaalf of dertien speelsters in je selectie.”
WTTC-UDIROS is dit seizoen voor het eerst van de partij in de Damesdorpencompetitie. “We wilden al eerder aansluiten, maar er was toen geen ruimte”, aldus Van den Bos. “We zijn blij dat we er nu wel bij zijn. Het zijn échte wedstrijden, in een volwaardige competitie. Het voelt niet anders dan wedstrijden die ik eerder binnen KNVB-competities speelde.”
Het zou zomaar kunnen dat Jubbega over een aantal maanden opnieuw de kampioensbeker in ontvangst mag nemen. De afgelopen twee seizoenen bleken de Jubbegaster vrouwen al de beste en ook in de huidige jaargang presteert de ploeg weer sterk, met zeven zeges in acht duels. Het andere duel eindigde in een gelijkspel.
“Dat is toch wel een beetje onverwacht”, vertelt Afke Veenstra, aanvoerder van Jubbega. “In de zomer zijn een paar meiden gestopt en daar is vooral jeugd voor teruggekomen. Dat we het opnieuw zo goed zouden doen, zagen we niet aankomen.” Opvallend: twee van de speelsters die Jubbega verlieten, spelen inmiddels bij hoofdklasser Heerenveense Boys. Jildou Eelsingh en Miranda Warringa werden gescout door de ploeg die op het landelijk tweede amateurniveau actief is. “Zulke clubs staan regelmatig langs de lijn om te kijken of er talent rondloopt”, weet Martijn.
De combinatie WTTC-UDIROS heeft dus het derde team ingeschreven, terwijl de andere teams in de gewone competitie in actie komen. “Wij zitten ruim in de speelsters, op papier wel een stuk of vijftig. Daardoor komt een aantal in het weekeinde niet aan spelen toe in het eerste of tweede elftal. Een volledig derde team inschrijven bij de KNVB was echter ook een risico, want daarvoor was de bezetting dan weer net te krap”, aldus Aukje.
Nu komt iedereen bij WTTC-UDIROS in ieder geval wekelijks aan voetballen toe. “Er is een groep die inmiddels vast voor de maandag kiest, omdat dat beter in hun schema past.” De rest wordt aangevuld uit de overige speelsters, veelal de wissels van het weekeinde. “Ik denk dat deze vorm echt toekomst heeft”, vervolgt Aukje. “Mensen hebben steeds meer andere verplichtingen of wensen in het weekeinde. Lekker je wedstrijden doordeweeks spelen is dan ideaal.”
Inmiddels neemt ook een team van Langweer deel aan de Damesdorpencompetitie. “Dat is overigens ook wel echt de grens voor ons”, aldus Martijn. “Voor de meeste teams is dat zo’n beetje drie kwartier rijden. Verder moet niet, want het moet allemaal wel haalbaar zijn in combinatie met studie, werk en aftrappen om 20.00 uur. Iedereen moet ook weer naar huis natuurlijk.” Clubs uit Harlingen of de dorpen in of boven Leeuwarden hoeven dus niet te informeren of ze kunnen aansluiten. “Tenzij ze zelf iets soortgelijks willen opzetten en informatie willen over hoe dat moet. Dan helpen we met alle plezier.”
Het lijkt Veenstra nog wel fijn wanneer er op termijn een splitsing in sterkte mogelijk is. “Ook met alle wijzigingen in ons team, winnen we nog steeds heel dik van de lager geklasseerde teams. Dat is voor beide kanten niet leuk natuurlijk. Dus als er nog meer teams bij komen, kun je het verdelen in twee poules.” Martijn denkt dat deze wens op termijn zeker in vervulling kan gaan. “Maar niet van vandaag op morgen. Je hebt dan wel echt vijftien of zestien teams nodig. We groeien elk seizoen, maar in één poule is twaalf clubs het maximum.” Voetballen in de Damesdorpencompetitie was oorspronkelijk gratis, maar inmiddels betalen teams 100 euro inschrijfgeld. Martijn van der Vaart: “Inmiddels zijn er wel kosten, zoals het opzetten en bijhouden van de website www.damesdorpencompetitie.nl. Daarnaast sluiten we het seizoen af met een gezamenlijk feest voor de deelnemers, dan reiken we ook prijzen uit.” Zo is er onder meer de strijd om de topscorerstitel. “Ook dat houden we inderdaad allemaal bij.”
