Teleurstelling en blijdschap voor Schulting
“Uiteindelijk ben ik gewoon trots op mezelf.” Het negentienjarige talent uit Tijnje kwam in de finale van de 1.000 meter als vierde over de finish, maar na diskwalificatie van een Chinese concurrente schoof Schulting door naar de derde plaats. “Normaal hou ik er niet zo van om op die manier een prijs te pakken, maar een medaille is een medaille en zeker op een WK”, zei ze glimlachend. Het leverde haar na drie dagen in een met uitzinnige fans gehuld Ahoy in het individuele klassement een zevende plek op.
Schulting is er tevreden mee. “Ik heb genoten en ben supertrots op wat ik hier heb neergezet. Misschien had er nog wat meer in gezeten, maar dan had ik de finale van de 1.500 meter moeten halen.” In de B-finale van die afstand veroverde ze door een diskwalificatie ook nog eens geen punten en op de 500 meter strandde ze al in de kwartfinale. De gemiste medaille bij de vrouwen-aflossing was een enorm baalmoment, maar toen de mannenploeg vervolgens de wereldtitel veroverde, stonden Schulting en haar ploeggenotes te dansen op de boarding. “Dat was huilen van blijdschap, zo mooi.” Ook het evenement zelf vond Schulting genieten, ze mag nu even vakantie vieren.
