Een warme nacht in Jubbega
Ruim vijftig paar wandelschoenen, sneakers en enkele sandalen stappen stevig door het nachtelijk gebied van De Frije Wiken. De route is uitgezet met gekleurde LED-verlichting. Na enige aarzeling, want links hangt een groen lampje, kiest een groep wandelaars toch voor rechtsaf. “Kijk, daar hangen de gele en rode lampjes aan het bankje.” Hol klinken de stappen over de brug bij de Berchleane op weg naar het rustpunt bij het zwembad van Hemrik.
Vakantiegasten
De Nachtwandeling is georganiseerd in het kader van De Wike fan De Frije Wiken. “Eins bestiet ús doelgroep út de minsken fan de sân kampings yn ‘e omkriten fan Jobbegea”, vertelt Frije Wiken-voorzitter Ate Westra. Ze wilden graag het gebied onder de aandacht van de vakantiegasten brengen. Dat doel is niet gehaald. De organisatie is wel blij met de onverwacht hoge opkomst van voornamelijk inwoners van Jubbega en omgeving.
Voor Anne Buursma uit Jubbega is het bekend terrein. “It is wol lang lyn dat ik yn it tsjuster te rinnen west ha.” Hij herinnert zich nachtwandelingen op de Veluwe uit zijn schooljaren. Stevig stapt hij in zijn uppie door. “It is net in sprút kâld.” De wandelaars kunnen kiezen uit twee afstanden: 10 en 16 kilometer. Janneke Ritsma uit Jubbega verwacht dat zij de langste tocht binnen drie uur kan afleggen. “Ik rin allinne. Dat fyn ik lekker, dan hoech ik mei gjinien rekken te hâlden.” Vijf mannen van scoutinggroep Ba-ow Beetsterzwaag melden zich ook voor de 16 kilometer. “We hebben worst, water, stroopwafels en pistachenootjes mee.” Onder hen ook Roelof Offringa, raadslid voor de PvdA Heerenveen. “Ik wil ook wel eens kijken hoe onze gemeente er bij nacht uitziet.”
Gibelje
Gezellig babbelend, lampje op het voorhoofd en veiligheidshesjes aan, maken de dames van de wandelclub uit Jubbega er een mooi tochtje van. Nee, stilstaan bij de nachtelijke rust, de schoonheid van het ware duister of ervaren hoe de bewoners van weleer leefden, doen ze niet. “Dat kin net mei sa’n gibeljende ploech. Dat is mear wat foar oerdei ast hjir alinne rinst.” Even verderop wiebelt een rood lichtje vlak bij de grond. Het is stabij Rapke. Samen met zijn baasjes maakt hij het laatste rondje van de dag, maar dan wel eentje van tien kilometer.
“Koffie, thee, cranberry ranja.” Bij het zwembad van Hemrik heeft Greet Musch een gezellig rustpunt voor de wandelaars ingericht. “En ik soe ek sop meitsje mar ha gjin stroom mear.” De Sa!-fotograaf weet de oplossing. Het is inmiddels half één, anderhalf uur na de start. “Ha we se allegear no hân?”, vraagt Greet zich af. Bijna, alleen de vijf scouts zijn in geen velden of wegen te bekennen. “Dy mannen ha ik ûnderweis op in bankje sitten sjoen”, weet een wandelaar. Nog maar even wachten dus, ze zullen toch niet verdwaald zijn?
