Van ’t Paradyske naar de States
Twaalf jaar, van zijn 12e tot zijn 24e , voetbalde Marco Pruis bij Langezwaag. In die tijd woonde hij ook een aantal jaren in het dorp. Toen hij zijn eerste schreden als jeugdtrainer zette, droomde hij wel eens weg. Coach worden, ergens ver weg in een ander land, zoals dat Nederlandse voetbaltrainers in het bloed lijkt te zitten; het leek hem ook wel wat.
Jaren later, in 2011, las hij in het Algemeen Dagblad een verhaal over de Dutch Lions FC Capital Group, een Nederlands bedrijf dat in de Verenigde Staten in meerdere steden voetbalacademies en –clubs opzet, volgens de Hollandse School. “Het sprak me enorm aan wat Erik Tammer allemaal vertelde.” En dus zocht hij contact met de oud-spits van SC Heerenveen, die mede-eigenaar is van de Lions.
“Een week later al was er een kennismakingsbijeenkomst voor nieuwe trainers. Ik had een aantal goede gesprekken en aan het einde van de dag kreeg ik het aanbod om in Texas aan de slag te gaan. Ben je ineens Youth Academy Coach.”
Vlotte carrière
Inmiddels is Pruis in drie jaar tijd doorgegroeid naar de functie van technisch directeur. Hij stuurt nu alle jeugdtrainers van de club aan. Een flink aantal daarvan is ook Nederlands. Marco is daarnaast nu ook de hoofdtrainer van het eerste team dat in een semi-professionele competitie uitkomt, de Premier Development League (PDL).
“Qua niveau is het denk ik te vergelijken met de Nederlandse hoofdklasse. Robert Maaskant was in 2012 hoofdtrainer van de ploeg waarin onder andere Sjaak Polak en Joonas Kolkka speelden. Een jaar later was ik assistent-trainer van Hans van Arum en dit seizoen sta ik dus zelf voor de groep”, aldus een trotse Pruis. Het seizoen in de PDL loopt van april tot en met augustus.
In de andere maanden zit Pruis, die studeerde aan het CIOS in Heerenveen en de Academie voor Lichamelijke Opvoeding (CALO) in Zwolle, bepaald niet stil. “We voetballen hier het hele jaar door. We hebben een jeugd-academy met op dit moment 120 spelers en daarnaast zijn we veel aan het voorbereiden met het PDL-team.” Om talenten te scouten bezoekt Pruis bijvoorbeeld ook wedstrijden van collegeteams in Texas, Oklahoma en Louisiana.
“En dan organiseren we iedere schoolvakantie nog voetbalkampen om de jeugd enthousiast te krijgen voor voetbal.” In Houston wonen veel mensen met een Mexicaanse of Hondurese achtergrond. In deze Midden-Amerikaanse landen is voetbal een grote sport en dat maakt dat er in de stad zeker wel enthousiasme is voor ‘soccer’.
Met Houston Dynamo beschikt Houston over een club die uitkomt in de Major League Soccer (MLS), het hoogste Amerikaanse profniveau. Thuiswedstrijden trekken soms 15.000 toeschouwers. “Helaas blijven daar, wanneer het American Football seizoen van de Houston Texans weer begint, maar drie- of vierduizend man van over. En dan moet je bedenken dat er soms tegenstanders op het veld staan met voormalige wereldtoppers als Thierry Henry.”
Fantastische cultuur
Bij de Lions zitten bij thuiswedstrijden een paar honderd man op de tribune. Toch geniet Pruis met volle teugen van de beleving in Amerika. “De cultuur hier ervaar ik als fantastisch. Amerikanen maken per week veel uren, al is het niet altijd even efficiënt. De voetbalcultuur is veel fysieker dan in Nederland. Er wordt meer op kracht gespeeld, terwijl het tactisch niet altijd top is. En slidings met gestrekt been zijn vrijwel altijd geaccepteerd, zolang je de bal maar raakt.” Vooral dat laatste was even wennen. Lachend: “Daar sta je dan als Nederlandse coach als enige te protesteren.”
Houston Dutch Lions groeit aan alle kanten. “Sinds oktober hebben wij onze eigen faciliteiten. Er zijn twee prachtige Nederlandse kunstgrasvelden aangelegd en binnenkort is ook ons clubhuis klaar.” Dat klinkt misschien weinig bijzonder, maar in de VS is een dergelijk concept uniek. “Dat gaat ons zeker helpen bij het doorontwikkelen van onze academie. We hopen dat jeugd, ouders en fans dan nog makkelijker de weg naar ons veld vinden.”
Pruis hoopt nog jarenlang werkzaam te zijn in de VS, al sluimert er ook altijd de nieuwsgierigheid naar weer een andere cultuur. “Ik ben eens wezen backpacken in Zuid-Amerika en dat continent spreekt me enorm aan. Dus wie weet? Maar eerst geniet ik hier nog volop.”
