Jeep en Tjeerd dogge it graach
BEETSTERZWAAG Verenigingen kunnen niet zonder de inzet van trouwe vrijwilligers. VV De Sweach weet die hulp op waarde te schatten. Daarom werden de zeventigers Jeep Lok en Tjeerd Douma vanwege hun jarenlange inzet voor de Sweachster voetballers benoemd tot lid van verdienste. “We ha it graach dien.”
Van de twee bijzondere vrijwilligers is Jeep Lok (77) het langst verbonden aan de plaatselijke voetbaltrots. De geboren Sweachster speelde 22 jaar in de hoofdmacht en heeft al sinds 1980 de kantine onder zijn hoede. De in Lochem geboren Tjeerd Douma (74) kwam begin jaren zeventig in de Opsterlandse hoofdplaats wonen en vervulde sinds begin deze eeuw diverse functies binnen de vereniging.
Jeep Lok was twaalf toen hij zich aanmeldde bij Voetbalvereniging De Sweach. “No begjint de jongerein al at se noch mar fjouwer jier binne, mar doetiids koe dat net earder.” Hij begon op zondagochtend, bij de B-junioren. “Yn dy tiid gie ik nei de sneinsskoalle. Myn heit frege my: ‘wat wolst, want beide kin net’. Dêr hoechde ik net oer nei te tinken. Ik woe fuotbalje fansels.”
Lok bleek een talent. Amper vijftien jaar oud maakte hij al zijn debuut in de hoofdmacht van de Sweachsters. Lok zou uiteindelijk meer dan twintig seizoenen in het eerste elftal spelen. Hij begon als spits om via het middenveld uiteindelijk af te zakken naar een plek in het hart van de defensie. Dat hij het zo lang volhield is een klein wonder, want Lok liep al snel een knieblessure op die hem zijn hele carrière plaagde.
Voetbal was zestig jaar geleden andere koek dan tegenwoordig, vindt Lok. In de derby’s tegen Oerterp, Blue Boys en Bakkeveen ging het er heet aan toe. “It wie hiel fysyk. By Bakkefean stiene Riemer van der Velde en Hylke Dijkstra efteryn, hurde mannen. It gie der wreed oan ta en dêr moast ik as jong jonkje tsjin opbokse. Mar it wie in moaie tiid, ik fûn it geweldich.”
Het voetbal van toen en nu is volgens Lok niet te vergelijken. In zijn ogen is het niveau afgenomen. “Ik sjoch soms wedstriden, dan tink ik fan it is sûnde dat jimme in betelle trainer ha.” Maar weet Lok, vergelijken kan niet, het zijn andere tijden. “Wy hiene alles foar fuotbal oer. Sa wurdt it net mear belibbe. Hja sizze samar ôf foar in wedstriid, dat barde yn ús tiid net.”
Omstandigheden
De omstandigheden zijn volgens de Sweachster danig veranderd. Vergeleken met vroeger zijn de huidige sportaccommodaties luxe. In Lok zijn tijd waren de voorzieningen minimaal. “We moasten ús op ‘e Sweach ferklaaie yn it kafee. In dûs wie der net. We krigen in tobke mei waarm wetter. Yn Weinterp moasten we ús ferstrûpe yn in âlde treinwagon. Dat kinst dy hast net mear foarstelle.”
Voetballen doet Lok niet meer. Hij is wel altijd betrokken gebleven. Sinds 1980, toen de vereniging een nieuwe accommodatie in gebruik nam, beheert Lok de kantine. Hij regelt de inkoop, hield samen met zijn vrouw de gebouwen schoon en draaide de bar. Lok heeft ondertussen wat gas teruggenomen, maar VV De Sweach vervult nog altijd een centrale plek in zijn leven. “Ik kom eltse dei op it sportpark.” Op vrijdagavond draait Lok nog bardienst. Het zijn drukke en gezellige avonden. Vooral als oudgedienden komen buurten. “Dan wol it wolris let wurde. Wat ouwehoere oer froeger, machtich moai.” Hij waakt er wel voor dat het niet te laat wordt. “Om tolve oere knikkerje ik it folk derút. Dat moat, want as je net strang binne, sitte se der om twa oere noch.”
Jeep Lok - Sietse de Boer
Als vader
Tjeerd Douma raakte zo’n twintig jaar geleden betrokken bij De Sweach, toen zijn zonen Bas en Luuk gingen voetballen. Hij werd vrijwel meteen elftalleider en kwam daarna al vlot als penningmeester in het bestuur terecht. Douma was assistent-accountant bij Van der Veen & Kromhout in Drachten. “Ik hie ferstân fan sifers, sa’n man koe de feriening wol brûke.”
Voetballen deed Douma zelf niet. In zijn jongensjaren speelde hij bij Drachten, maar bij De Sweach kwam het er niet van. Douma trainde soms mee met het tweede. “Mar ik wie net goed, dêrom ha ik net trochset tink ik.” Als penningmeester zorgde Douma ervoor dat de financiën op orde waren. Hij hield de geldstromen van de contributie, sponsorbijdragen en kantineomzet bij. Daarnaast was hij lid van de sponsorcommissie. Douma stak heel wat uurtjes in De Sweach. Het gebeurde regelmatig dat hij tot ’s nachts laat achter zijn computer zat om de cijfers goed op een rijtje te krijgen. “Ik ferstjoerde soms om healwei ienen noch in mailtsje. Dan krige ik de oare deis kommentaar; ‘it wie wer let, net?’. Ik moat der net mear oan tinke om sa let troch te gean, mar doe wie it gewoan.”
Ondertussen heeft ook Douma gas teruggenomen. Hij assisteert de huidige penningmeester Wilmer Visscher nog wel. Hij houdt zich alleen bezig met uitvoerende taken, de beleidsmatige zaken neemt Visscher voor zijn rekening. “Ik stean fierder fan saken ôf, bin net mear belutsen by bestjoerlikke beslúten. Ach, dat is net slim, sa moat it ek gean.”
Beide mannen zijn niet van plan te stoppen met hun werk voor De Sweach. Douma: “Ik fyn it leuk om te dwaan en doch it ek foar de sosjale kontakten.” Lok kan nog niet zonder voetbal, hij bezoekt trouw alle thuis- en uitduels. “Allinne mei Peaske en Pinkster bin ik der net. Dan sit ik mei de frou yn de caravan op Texel.”
