Op de racefiets in zes weken naar Santiago de Compostella. “Ik vind het een uitdaging; samen onderweg zijn, fietsen door afwisselend landschap maar ook af en toe behoorlijk kapot zitten.” Als het kan, vertrekt José Oosterwijk (62) in mei voor deze tocht van 2.800 kilometer.
“Noem mij geen pelgrim; ik ga voor het avontuur en de uitdaging. Onderweg ben je echt in het hier en nu, je komt onverwachts van alles tegen.” Met een groep van acht koos ze voor de route Langs Oude Wegen in Frankrijk en de St. Jacobsroute in Spanje. “Eeuwen lang liepen daar de pelgrims, echt vanuit religie; je kon er een mooi plekje in de hemel mee verdienen.” Het startpunt is Maastricht, maar José wil thuis in Terwispel al beginnen. “Ik fiets eerst alleen naar Oudenbosch bij Breda, waar ik de rest van de groep ontmoet bij de basiliek, een verkleinde kopie van de Sint Pieter uit Rome. Hier vindt een symbolische inzegening plaats voor een buen camino (goede reis). Samen fietsen we naar het startpunt waar we de route oppakken.”
Een paar jaar geleden trof ze mensen die de fietstocht naar het pelgrimsoord hadden gemaakt. “Jeetje, dacht ik, zo mooi. Dat wil ik ook.” Nu ze gestopt is met werken, gaat het ervan komen. “Ik ben lid geworden van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob, een informatiecentrum voor pelgrimages naar Santiago de Compostella. Op hun site las ik dat iemand medefietsers zocht, daar heb ik me bij aangesloten. De andere fietsers komen uit Brabant.”
Twaalf jaar geleden begon ze met racefietsen. “Ik ben een mooiweerfietser en heb nog weinig getraind, dus ik moet voor de start nog echt aan de bak. Het is nog niet zeker of we in mei kunnen vertrekken. Het wachten is op een positief reisadvies en iedereen moet gevaccineerd zijn. Maar dit jaar gaan we in elk geval.” Binnenkort gaat ze met de groep een paar dagen in Friesland fietsen om te oefenen en kennis te maken. “En daarna ga ik echt regelmatig trainen.”
Vanaf Maastricht gaat de tocht de Ardennen in. “Dat wordt de eerste harde dobber. De hellingen zijn met de racefiets goed te doen, maar op een steile helling kun je je soms nog net staande houden, die uitdaging vind ik mooi.” Ze is het ook wel gewend. Eerder bedwong ze onder andere de Alpe d’Huez, Mont Ventoux en de Stelvio. “Ik houd van uitdagingen en de natuur onderweg. Ik weet ook niet wat deze tocht gaat opleveren; misschien nog wel meer pelgrimstochten.”
De groep bestaat naast racefietsers uit fietsers met elektrische ondersteuning. Er rijdt een busje mee voor de bagage, ze overnachten in tenten, kloosters en pelgrimagehuisjes. “Ik kijk erg uit naar de tocht, de vrijheid, de kick-momenten en de momenten waarop je jezelf afvraagt waarom je dit zo nodig moest doen. Het hoort er allemaal bij. Maar je komt in elk geval verrijkt terug.”
“Noem mij geen pelgrim; ik ga voor het avontuur en de uitdaging. Onderweg ben je echt in het hier en nu, je komt onverwachts van alles tegen.” Met een groep van acht koos ze voor de route Langs Oude Wegen in Frankrijk en de St. Jacobsroute in Spanje. “Eeuwen lang liepen daar de pelgrims, echt vanuit religie; je kon er een mooi plekje in de hemel mee verdienen.” Het startpunt is Maastricht, maar José wil thuis in Terwispel al beginnen. “Ik fiets eerst alleen naar Oudenbosch bij Breda, waar ik de rest van de groep ontmoet bij de basiliek, een verkleinde kopie van de Sint Pieter uit Rome. Hier vindt een symbolische inzegening plaats voor een buen camino (goede reis). Samen fietsen we naar het startpunt waar we de route oppakken.”
Een paar jaar geleden trof ze mensen die de fietstocht naar het pelgrimsoord hadden gemaakt. “Jeetje, dacht ik, zo mooi. Dat wil ik ook.” Nu ze gestopt is met werken, gaat het ervan komen. “Ik ben lid geworden van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob, een informatiecentrum voor pelgrimages naar Santiago de Compostella. Op hun site las ik dat iemand medefietsers zocht, daar heb ik me bij aangesloten. De andere fietsers komen uit Brabant.”
Twaalf jaar geleden begon ze met racefietsen. “Ik ben een mooiweerfietser en heb nog weinig getraind, dus ik moet voor de start nog echt aan de bak. Het is nog niet zeker of we in mei kunnen vertrekken. Het wachten is op een positief reisadvies en iedereen moet gevaccineerd zijn. Maar dit jaar gaan we in elk geval.” Binnenkort gaat ze met de groep een paar dagen in Friesland fietsen om te oefenen en kennis te maken. “En daarna ga ik echt regelmatig trainen.”
Vanaf Maastricht gaat de tocht de Ardennen in. “Dat wordt de eerste harde dobber. De hellingen zijn met de racefiets goed te doen, maar op een steile helling kun je je soms nog net staande houden, die uitdaging vind ik mooi.” Ze is het ook wel gewend. Eerder bedwong ze onder andere de Alpe d’Huez, Mont Ventoux en de Stelvio. “Ik houd van uitdagingen en de natuur onderweg. Ik weet ook niet wat deze tocht gaat opleveren; misschien nog wel meer pelgrimstochten.”
De groep bestaat naast racefietsers uit fietsers met elektrische ondersteuning. Er rijdt een busje mee voor de bagage, ze overnachten in tenten, kloosters en pelgrimagehuisjes. “Ik kijk erg uit naar de tocht, de vrijheid, de kick-momenten en de momenten waarop je jezelf afvraagt waarom je dit zo nodig moest doen. Het hoort er allemaal bij. Maar je komt in elk geval verrijkt terug.”
