Een fijn rondje op de fiets door de vertrouwde omgeving zat er het afgelopen jaar niet echt in voor de bewoners van WenWearde. Terwijl buiten zijn juist zo belangrijk is voor de, veelal dementerende, bewoners, zegt zorgcoördinator Jannie Stoelwinder.
WenWearde heeft al jaren een duofiets en sinds begin vorig jaar ook een rolstoelfiets. “We soenen krekt mei dy rolstoelfyts oan de gong en doe bruts corona út.” Nu wordt het fietsen met bewoners weer opgestart, mede dankzij fietsvrijwilliger Trientsje Oosterbos. Al jaren trekt zij er met mem Janny de Wit (75) op de duofiets opuit. “We ha har frege oft sy frijwilliger wurde woe, dan kin ek oare bewenners der mei de fyts op út.” Trientsje zei ‘ja’ en coördineert sinds vorig jaar het gebruik van de twee fietsen.
Tot vorig jaar gebruikte een handjevol bewoners de duofiets. “De kliïntgroep is no feroare, der bin in soad minsken by dy’t noch aardich kwyk binne. Ik tink dat der aanst in protte gebrûk makke wurdt fan de fytsen.” Bewegen is vooral voor dementerende mensen heel belangrijk, weet Jannie. “Dêr dogge we in soad oan. We ha binnen ek in fyts, dat bin trapers mei in byldskerm. Sa kinne bewenners firtueel troch de omkriten fytse. Sjochst dat bewegen de minsken goed docht. As Trientsje har mem op de fyts sit, docht se oars niks as laitsje.”
Mem Janny reageert op weinig, vertelt Trientsje. “Mar as we troch de skodoarren nei de fyts rinne, dan is it feest. Dan wit se dat we op de fyts gean. Dat is it ienige wêr’t se op reagearret. Se kin net mear prate, mar ûnderweis makket se lûden wêr’t je oan merke kinne dat se it leuk fynt en dêr dogge je it foar.” Onderweg plukken ze soms wat bloemen of stoppen ze ergens even. Soms trapt Janny zelf mee, vaak kijkt ze mooi om zich heen.
Mem moet gewoon de buitenlucht in, vindt Trientsje. En dat gunt ze ook de andere bewoners. “Mear nei bûten is belangryk.” Trientsje coördineert het gebruik van de duofiets en rolstoelfiets. Heel graag zou ze zien dat er meer familieleden of andere vrijwilligers met de bewoners op een van de twee fietsen stappen. “Se kin my belje. Dan gean we even mei de duofyts op paad en jou ik se wat les.” Op een duofiets is het bijvoorbeeld zaak dat de bijrijder in de gordel zit en dat de voeten worden vastgezet. “Oars krijst ûngelokken.”
De rolstoelfiets is nog wel even een dingetje, denkt Trientsje. “Dêr ha ik ien kear mei fuort west en ynstruksje oer hân. It fytst lestiger en je moatte der ek goed om tinke dat de rolstoel goed fêstset wurdt.” Maar dat is een kwestie van handigheid krijgen, verwacht ze. “Dizze fytsen moatte mear bekendheid krije, se moatte mear brûkt wurde. Ik hoopje echt dat der mear frijwilligers harren melde.”
WenWearde heeft al jaren een duofiets en sinds begin vorig jaar ook een rolstoelfiets. “We soenen krekt mei dy rolstoelfyts oan de gong en doe bruts corona út.” Nu wordt het fietsen met bewoners weer opgestart, mede dankzij fietsvrijwilliger Trientsje Oosterbos. Al jaren trekt zij er met mem Janny de Wit (75) op de duofiets opuit. “We ha har frege oft sy frijwilliger wurde woe, dan kin ek oare bewenners der mei de fyts op út.” Trientsje zei ‘ja’ en coördineert sinds vorig jaar het gebruik van de twee fietsen.
Tot vorig jaar gebruikte een handjevol bewoners de duofiets. “De kliïntgroep is no feroare, der bin in soad minsken by dy’t noch aardich kwyk binne. Ik tink dat der aanst in protte gebrûk makke wurdt fan de fytsen.” Bewegen is vooral voor dementerende mensen heel belangrijk, weet Jannie. “Dêr dogge we in soad oan. We ha binnen ek in fyts, dat bin trapers mei in byldskerm. Sa kinne bewenners firtueel troch de omkriten fytse. Sjochst dat bewegen de minsken goed docht. As Trientsje har mem op de fyts sit, docht se oars niks as laitsje.”
Mem Janny reageert op weinig, vertelt Trientsje. “Mar as we troch de skodoarren nei de fyts rinne, dan is it feest. Dan wit se dat we op de fyts gean. Dat is it ienige wêr’t se op reagearret. Se kin net mear prate, mar ûnderweis makket se lûden wêr’t je oan merke kinne dat se it leuk fynt en dêr dogge je it foar.” Onderweg plukken ze soms wat bloemen of stoppen ze ergens even. Soms trapt Janny zelf mee, vaak kijkt ze mooi om zich heen.
Mem moet gewoon de buitenlucht in, vindt Trientsje. En dat gunt ze ook de andere bewoners. “Mear nei bûten is belangryk.” Trientsje coördineert het gebruik van de duofiets en rolstoelfiets. Heel graag zou ze zien dat er meer familieleden of andere vrijwilligers met de bewoners op een van de twee fietsen stappen. “Se kin my belje. Dan gean we even mei de duofyts op paad en jou ik se wat les.” Op een duofiets is het bijvoorbeeld zaak dat de bijrijder in de gordel zit en dat de voeten worden vastgezet. “Oars krijst ûngelokken.”
De rolstoelfiets is nog wel even een dingetje, denkt Trientsje. “Dêr ha ik ien kear mei fuort west en ynstruksje oer hân. It fytst lestiger en je moatte der ek goed om tinke dat de rolstoel goed fêstset wurdt.” Maar dat is een kwestie van handigheid krijgen, verwacht ze. “Dizze fytsen moatte mear bekendheid krije, se moatte mear brûkt wurde. Ik hoopje echt dat der mear frijwilligers harren melde.”
